Shqipëria sipas Ivano Silvit, një italiani që jeton në Tiranë - Shqiptari i Italisë

Shqipëri

Në Tiranë prej dy vjetësh pasi iu përgjigj një lajmërimi pune, sot pohon se aty jetohet mirë. “Shqiptarët janë një popull shumë vital, i ri dhe me të ardhme përpara” pohon por nga ana tjetër vëren aspekte negative si “ndotja e mjedisit, ujit e tokës”

Në një artikull me titull Të huajt që kanë gjetur parajsën në Shqipëri, revista ekonomike Monitor, jep profilet e tre të huajve që kanë zgjedhur të jetojnë në Shqipëri.

Për sa u përket italianëve të Shqipërisë, Monitor thotë se mendohet të jenë rreth 20 mijë, pjesa dërrmuese punojnë (kryesisht në restorante, call center ose kanë krijuar sipërmarrje të vogla) të tjerë ndjekin studimet e larta (i famshëm rasti i universitetit Zoja e Këshillit të Mirë ku regjistrohen shumë të rinj italianë). Profili i tyre: kryesisht meshkuj, të grupmoshës 25-50 veç dhe vijnë nga Veriu, me profesione mbizotëruese avokat, arkitekt, mjek, dizajner, ekspert finance etj.

Ivano SilviNjë prej tyre është Ivano Silvi, për të cilin revista shkruan:

Ai jeton në Tiranë që prej dy vjetësh. I pëlqen të theksojë se ka “zbarkuar” në vendin e shqiponjave më 8 qershor 2014. Aktualisht punon për kompaninë “Parr Credit”, si supervizor, ndërsa ka përfunduar studimet në universitetin “La Sapienza”.

“Vendosa të vij në Shqipëri në përgjigje të një lajmërimi pune që gjeta në internet.

E njihja kompaninë që propozonte vendin e punës dhe vlerësova se mund të ishte një rast i mirë për karrierën profesionale, por edhe një mundësi, një vend dhe një popull tjetër”, thotë z. Silvi.

Por, ka edhe disa arsye të tjera që e shtynë për të ardhur e për të punuar në Shqipëri.

“Në Tiranë jetohet mirë. Kostoja e jetës është më e ulët në krahasim me Italinë. Megjithatë gjatë këtyre dy viteve kam vënë re se ka një rritje të përgjithshme të çmimeve. Shqiptarët janë një popull shumë vital, i ri dhe me të ardhme përpara”.

Por, përtej kësaj, dallimet kryesore (si për çdo gjë) ndahen në pozitive dhe negative.

Si aspekte pozitive mund të veçoja se keni një sistem ekonomik jo shumë burokratik, një taksim të favorshëm, por edhe mundësinë për të zgjedhur fatin tuaj. Ndërsa ndotja e mjedisit, ujit e tokës janë padyshim, aspekte negative. Ka ende shumë punë për t’u bërë, edhe pse mendoj se qeveria aktuale po vepron në drejtimin e duhur. Transporti i brendshëm gjithashtu ka nevojë të përmirësohet. Ndihet mungesa e një aeroporti në jug të vendit dhe një sistem efikas hekurudhor”, thotë z. Silvi.

Klimën në kompani e vlerëson të mirë e po kështu edhe marrëdhëniet me kolegët.

“Me ata ndajmë si momentet gjatë punës, ashtu edhe kohën e lirë. Pjesa më e madhe janë italianë. Megjithatë kam krijuar marrëdhënie miqësore edhe me shqiptarë, të cilët për fat të mirë flasin një italishte perfekte. Aftësia që ju keni për të mësuar gjuhët e huaja është një tipar që do t’jua kenë gjithmonë zili”, thotë ai.

Në lidhje me marrëdhëniet që ruan me bashkatdhetarët e tij, z. Silvi, thotë se me kohën ka njohur shumë italianë që punojnë në Shqipëri. Numri i italianëve që po ndjekin këtë rrugë sa vjen e bëhet më i madh dhe pjesa më e madhe janë punëtorë, studentë dhe persona që i përkasin sektorit të restorantit. “Janë këto të fundit vendet ku ‘strehohemi’ në mbrëmje ose gjatë fundjavave, për të thithur pak ajër shtëpie e për të konsumuar ushqim italian, së bashku me bashkatdhetarë të tjerë’. Për ne italianët, ushqimi është diçka e shenjtë, ku strehohemi kur kemi nostalgji për vendin tonë dhe pastaj linjat i merr ‘lumi’”.

Gjithçka përmbyset kur vendos të jetosh në një vend tjetër. Situatat personale ndryshojnë, largësia me familjen shpesh krijon probleme. “Edhe në nivel burokratik ka shpesh probleme. Largësia është një çështje më vete kur të duhet të zgjidhësh çështje që kanë të bëjnë me Italinë.

Por, gjëja e mirë në Tiranë është se nuk duhet të udhëtosh shumë orë për të shkuar në shtëpi e për t’u kthyer në punë. Tirana, për sa u përket largësive, është një qytet që i shkon për shtat gjithkujt. Mund të qarkullosh fare mirë edhe në këmbë”, thotë z. Silvi.

Ka një gjë që ai ia ndien fort mungesën. E kjo është kinemaja. Nuk janë të shpeshtë filmat që transmetohen në gjuhën e tij, italisht.

Lexo të plotë shkrimin në Monitor.al: Profilet: Të huajt që kanë gjetur parajsën në Shqipëri