Tema mërgimi - Shqiptari i Italisë

Pëllumbesha Ziu, grua e ve, nënë e katër fëmijëve, prej të cilëve njëri me sindromën Down, rrëfen për Dritare.net jetën e vështirë në një nga kampet gjermane ku mbahen azilkërkuesit.
E si të kthehem në Shqipëri, kur nuk kam asnjë të ardhme, as minimumin jetik të gjërave, kur nuk kam mundësi të paguaj dritat, sepse nuk ka punë, me katër fëmijë që më shohin në sy e presin nga unë”
Nga Kozeta Turishta

Pëllumbesha Ziu, ka treguar për dritare.net, historinë e saj të jetës, sakrificat e peripecitë në emigrim, frikën nga përdhunimet, kërcënimet, vrasjen makabre të shoqes së saj në kamp, të cilës burri i preu kokën me thikë, pse e denoncoi për dhunë.
Gruaja rrëfen të vërtetën e saj për kampet e azilantëve në Gjermani, ku shumë shqiptarë janë dyndur për të kërkuar azil, në emër të një të ardhmeje më të mirë për fëmijët e tyre. Pëllumbesha, është njëra nga ata gratë e nëna, që luftojnë çdo ditë me dhunën psikologjike që ushtrohet në kampin ku ajo gjendet së bashku me dy fëmijët e saj më të vegjël, pasi dy vajzat e mëdha është detyruar t’i lërë tek të afërmit në Shqipëri. Ja intervista e saj e dhimbshme dhe tronditëse për Kozeta Turishtën.

Dritare.net: Sa kohë u bënë  që keni kërkuar azil në shtetin gjerman? 

Pëllumbesha Ziu: Kam rreth një vit këtu. Kam 8 muaj që jam sistemuar në një banesë. Kam jetuar në një kamp në Shtaumyhler, ku jetova me frikë nga tentativat për përdhunim.

Çfarë ju bëri të largoheshit nga Shqipëria? 

Arsyet e braktisjes së Shqipërisë janë të shumta. Po e nis me ndërprerjen e ndihmës ekonomike prej 47 mijë lekësh të vjetra. Si dhe pensionin qesharak të 4 fëmijëve jetimë, pasi babai i tyre ka vdekur nga një tumor. Po vazhdoj me ndërprerjen e energjisë elektrike, që nuk e paguanim dot.
Pas vdekjes se bashkëshortit përjetova një ferr moral, fizik, për pronësinë e banesës, nga motrat e martuara të bashkëshortit. Prita me durimin më të madh të mundshëm dhe me shpresë nga policia e rajonit Lushnje. Më dhanë një urdhër mbrojtjeje i cili u hodh poshtë për tre ditë.

Pse u hodh poshtë?

Sepse personi i cili dhunoi banesën dhe familjen time u largua pas qëndrimit të një nate në burg, pa mbushur 24 orë, drejt Greqisë. Pas një zhgënjimi të thellë dhe detyrës së një prindi të vetëm për të rritur dhe shkolluar katër fëmijë, ndërmora këtë rrugë të vështirë, duke lënë dy vajzat e rritura, njëra 20 vjeç dhe tjetra 16, tek të afërmit e mi dhe marrë rrugën e emigrimit e detyruar për të mos përfunduar në rrugë si shumë të tjera. E di sa e vështirë është për vajzat e mia, por kam një mision që nuk e lë dot në mes. Misioni im e ka emrin Nino. Është djali im me sindromën Down të cilin Shqipëria e la pa drita, pa ujë, pa bukë e pa televizor, i cili ishte i vetmi argëtim për të. Për Ninon jam këtu.

Si është në të vërtetë realiteti brenda, aty ku jetojnë shqiptarët të cilët presin fatin e letrave për azil?

Realitet i zi, që askush nuk mund ta besojë pa e parë me sy e përjetuar vetë. Po  marr rastin e fundit të gruas shqiptare, e cila u masakrua në mes të ditës me prerje koke, nga bashkëshorti. E ndjera Arjana Ciba ishte një grua shembullore.

Arjana ishte në kampin tuaj? E patë ngjarjen e tmerrshme?

Po, unë e kam parë ngjarjen me sytë e mi. E vërteta është se e ndjera Arjana, dhunohej shpesh nga i shoqi, ai e keqtrajtonte atë dhe dy fëmijët e saj. Një ditë asaj iu sos durimi dhe shkoi tek Komuna për t’u ankuar, për të kërkuar njëfarë sigurie sepse jeta e saj ishte në rrezik dhe ajo e kishte nuhatur më të keqen, me gjithë atë dhunë fizike që i shoqi i saj ushtronte mbi të. Ai e mori vesh se Arjana e kishte denoncuar dhe ka qenë ora 10:00 e paradites kur ka nisur ta godasë, derisa gjaku i rridhte mureve të korridoreve, e më pas, në sy të të gjithëve, i preu kokën me thikë. Ishte një ditë zie për të gjithë ne, të gjithë ne të godinës ku jetonim, që pas tragjedisë kemi përfunduar në spital nga tronditja e tmerri që na panë sytë.

Nuk mundi dikush nga ju të ndërhynte në ato momente?

Me të drejtë pyesni, por ai njihej si një njeri më probleme dhe më përpara, me precedentë penalë, madje kishte bërë dhe burg në Greqi për 12 vjet dhe të gjithë patën frikë t’i afroheshin.
Mjerë ato femra shqiptare që bëhen darka e qenit, sepse zakonisht familjet në zona të thella malore, e fshatra të izoluara, detyrohen t’ia japin vajzën të ligut, vetëm e vetëm për t’i hequr nga shtëpia.

Po fëmijët e kanë mësuar çfarë ndodhi me nënën e tyre? 

Jo, sepse atë ditë ata ishin në shkollë, dhe janë përpjekur t’ja mbajnë fshehur faktin sesi vdiq nëna e tyre, pasi do ishte tepër e rëndë për ta. Janë  dy djem, moshat 8 dhe 9 vjeç, që janë vetëm tani. Ndërsa ai monstra ndodhet në burg.

Ju thoni që nuk ka as siguri për jetën, por as kujdes nga ana e punonjësve aty brenda? 

Absolutisht jo, është një tmerr i vërtetë. Unë jam gjendur përballë një realiteti të hidhur në një kishë fëmijësh, ku një shtetas shqiptar dhunoi dhe kërcënoi me prerje fyti fëmijën tim 6 vjeç dhe mua. E ndërsa pastorit me emrin Andreas Wiltizer i dukej normale për një zënkë fëmijësh dhe as mori mundimin të reagojë, sepse neve na shohin e na trajtojnë jo si qenie njerëzore. Ishte vërtetë një zënkë mes fëmijësh, por ai nuk pati mëshirë as për djalin tim të sëmurë duke e kapur prej rrobash, e kapi në grykë duke e ulur disa herë në tokë, pa e përplasur. Më pa në sy dhe më tha: Për shpirtin e babës ta presë fytin ty e të gjithë familjes tënde.

Kujt iu drejtove për këtë kërcenim? 

Shkova në polici, atje rrëfeva gjithçka siç po flas me ju, por nuk mora asnjë mbështetje, pasi më akuzonin sikur e bëja me qëllim që të përfitoja më shumë qëndrim këtu. Policia nuk besonte, sepse kishte pasur raste të ndryshme me shqiptarët, ku nxirrnin lloj-lloj gjërash vetëm të qëndronin sa më gjatë, dhe për këtë fakt nuk e merrnin si të mirëqenë, derisa një ditë fatmirësisht një grua gjermane, së cilës dikush i kishte thënë për rastin tim, i tha policëve se unë po thosha vetëm të vërtetën. Ka ende njerëz kjo botë.

Po tani ku jetoni?  

Komuna më ka dhënë një shtëpi prej tetë muajsh, si dhe një shumë prej 800 euro për shkollimin e dy fëmijëve. Por në momentin që ti merr një negativ absolut nga zyrat e emigracionit, shteti gjerman të detyron të firmosësh vdekjen tënde, kthimin në Shqipëri. Është një luftë e ftohtë psikologjike, nëse nuk e ke lëkurën e fortë, mund të vdesësh nga stresi e depresioni i thellë në të cilin përballemi çdo ditë me këto kushte.

Sa zgjat procesi?

Procesi zgjat pafund, derisa arrin në një pikë lodhje që me zemërimin e mbledhur në zemër, mund të shembësh botën.

Ju keni marrë përgjigje?

Po, unë kam marrë negativin pasi dhashë intervistën, por më kanë lejuar të qëndroj nga gjendja ime e keqe shëndetësore dhe ata e dinë në çfarë kushtesh jam.

Kaq shumë vuajtje, nuk do ishte më mirë të ktheheshit pranë pjesës tjetër të familjes e në vendin tuaj?

Ku të kthehem, kur nuk kam asnjë të ardhme, as minimumin jetik të gjërave, kur nuk kam mundësi të paguaj dritat, sepse nuk ka punë, me katër fëmijë që më shohin në sy e presin nga unë. Kjo që po bëj është një sakrificë e madhe. Si çdo nënë shqiptare që jep jetën për fëmijët e saj, dhe unë do i shkoj vuajtjes deri në fund për të nxjerrë në dritë fëmijët e mi, sidomos atë që nuk mundet vetë, Ninon, djalin tim të sëmurë. Ai  vetëm këtu mund të përmirësojë edukimin e zhvillimin e tij mendor. Ka talent në muzikë, sport. Është shumë simpatik dhe energjik, duket si një model. Por nuk mund të flasë. Ëndrra ime është ta dëgjoj Ninon të flasë. Kjo është arsyeja pse erdha të vuaj këtu. Është arsyeja për të cilën unë jetoj.

Botuar në Dritare.net

 

Për qytetarët kosovarë do të ofrohen shërbime konsullore pranë selisë së konsullatës së Shqipërisë, siç ndodh prej dy vjetësh në Milano

Prishtinë 16 gusht 2016 – Selia e Konsullatës së përgjithshme të Shqipërisë në Bari tashmë është edhe e Kosovës. Lajmin e dha ministria e Punëve të Jashtme të Kosovës që deklaroi se për shtetasit kosovarë që jetojnë në Itali ofrohen shërbime konsullore dhe në qytetin e Barit, në selinë e Konsullatës së Shqipërisë (në adresën Corso Vittorio Emanuele 171, 70122 Bari).

Shërbimet ofrohen në bazë të marrëveshjes mes Kosovës dhe Shqipërisë për të mbështetur njëra tjetrën në shërbimin diplomatik dhe konsullor dhe ishte paralajmëruar nga ministri i Punëve të Jashtme, Enver Hoxhaj, gjatë vizitës në Tiranë në korrik të këtij viti. Ky hap pason përvojën e ngjashme në Konsullatën e Përgjithshme të Shqipërisë në Milano ku, prej 16 shtatorit 2014, u ofrohen shërbime konsullore shqiptarëve dhe kosovarëve.

Ofrimi i shërbimeve konsullore për qytetarët e Kosovës në Konsullatën e Përgjithshme të Republikës së Shqipërisë në Bari bëhet për të mbështetur dhe për t’u ardhur në ndihmë shtetasve të Kosovës që jetojnë në rajonet e Jugut të Italisë, por edhe për të gjithë ata që zgjedhin Barin si portin hyrës ose dalës për udhëtimet, pushimet apo lëvizjet e tyre nëpërmjet Shqipërisë për në Kosovë.

Lexo edhe: Konsullata e Milanos, nga sot është e të gjithë shqiptarëve

 

Kush punon në dy vendet fqinje do të mund të mbledhë vitet e punës për të përfituar pension në një prej tyre. Marrëveshje e tillë pritet prej vitesh me interes të veçantë nga emigrantët e shumtë shqiptarë në Itali e Greqi

Tiranë, 12 korrik 2016 - Ministri i Mirëqënies Sociale dhe Rinisë, Blendi Klosi, priti dje ministrin e Punës dhe Çështjeve Sociale të Maqedonisë, Dime Spasov, në takim zyrtar ku u diskutua rreth zhvillimit të tregut të punës, bashkëpunimit për çështjet sociale, bashkëpunimit në fushën e arsimit profesional, bashkëpunimit rinor.

Akti më i rëndësishëm i nënshkruar dje është padyshim marrëveshja mbi mbrojtjen sociale. Marrëveshja njeh vitet e punës për qytetarët shqiptarë që punojnë në Maqedoni dhe anasjelltas, njeh vitet e punës së qytetarëve maqedonas që punojnë në vendin tonë.

Marrëveshja do të zbatohet për skemën e sigurimeve shoqerore dhe konkretisht për përfitime financiare për, sëmundje, për personat e punësuar; barrëlindje, për personat e punësuar dhe të vetëpunësuar, aksidente në punë dhe sëmundjet profesionale për personat e punësuar, pensionet e pleqërisë, të invaliditetit dhe familjare, për personat e punësuar, të vetëpunësuar, si dhe për punëdhënësit.

Ministri Klosi deklaroi se marrëveshja do të nxisë bashkëpunimin në tregun e punës mes dy shteteve dhe vjen në kuadër të një pune të madhe që Shteti shqiptar po bën me të gjitha shtetet ku jetojnë dhe punojnë shqiptarë në Europë e më gjerë. Një marrëveshje e tillë pritet – por deri tani nuk është arritur asgjë konkrete – me interes veçanërisht në Itali e Greqi, nga qindra mijëra imigrantë shqiptarë që jetojnë në këto dy vende.

Nga anë e tij, ministri maqedonas i Punës dhe Çështjeve Sociale, Dime Spasov, deklaroi se nënshkrimi i marrëveshjes do të nxisë lehtësinë e levizjes së punonjësve të të dyja vendeve. Bashkëpunimi në fushën e arsimit profesional do të jëtë një tjetër cështje shumë e rëndësishme mes dy vendeve, sikundër edhe bashkëpunimi rinor përmes projekteve të përbashkëta në kuadër edhe të marrëveshjes për ngritjen e zyrës së parë rinore rajonale në Tiranë. Ministri Spasov ftoi ministrin Klosi për vizitë zyrtare në Shkup në muajin tetor, ftesë të cilën ministri Klosi e mirëpriti me kënaqësi.

 

 

 

Ministri i Jashtëm Ditmir Bushati në takimin “Jam shqiptar: "Komuniteti juaj është ndër gurët më të çmuar të kurorës së Diasporës sonë, ku ndërthuren kultura e kontributi i pazëvendësueshëm arbëresh në mbrojtjen e vlerave, emancipimit dhe zhvillimit të identitetit arbëror, me dinamizmin e energjinë e komunitetit shqiptar që jeton, punon e studion në Italisë"

Takimi “Jam shqiptar” i organizuar nga ministria e Jashtme e IOM Tirana, i Ministrit Bushati me Diasporën shqiptare mblodhi në Romë në Vilën Celimontana mbi njëqind shqiptarë e arbëreshë.

Fjala e shumëpritur ishte ajo e ministrit nga i cili prisnim çfarë donte të na thonte e çfarë kërkon prej komunitetit qeveria shqiptare. Së shpejti do të sjellim një intervistë me ministrin e të tjerë artikuj mbi takimin, ndërsa këtu gjeni fjalën e plotë të ministrit Ditmir Bushati drejtuar komunitetit shqiptar në Itali

Të nderuar bashkatdhetarë
Të dashur miq,
Zonja dhe Zotërinj,

Ndihem i privilegjuar që gjendem sot mes jush, në këtë takim, që ndërthur jehonën e ruajtjes së traditës më të vyer historike, (gjuhësore e kulturore) arbëreshe, me risitë e komunitetit të ri shqiptar në Itali - të dy një pasuri e veçantë dhe urë miqësie mes Italisë e Shqipërisë.

Komuniteti juaj është ndër gurët më të çmuar të kurorës së Diasporës sonë, ku ndërthuren kultura e kontributi i pazëvendësueshëm arbëresh në mbrojtjen e vlerave, emancipimit dhe zhvillimit të identitetit arbëror, me dinamizmin e energjinë e komunitetit shqiptar që jeton, punon e studion në Itali.

Dhjetorin e kaluar, ne festuam një çerek shekulli të ndryshimeve demokratike në Shqipëri. Rrugëtimi ka qenë i vështirë por kemi bërë më shumë se asnjëherë në të gjitha kohërat dhe roli e kontributi i diasporës ka qenë i pazëvendësueshëm në të gjitha fushat e jetës.

Dhe nuk ka se si të jetë ndryshe, në një kohë kur jetojmë në një botë me aktorë të ndërvarur dhe të ndërlidhur. Kjo botë e globalizuar po përcjell edhe një cilësi të re të “diasporave”, duke i dhënë atyre një rol të ri, më të rëndësishëm dhe jetik. (Natyrisht, nga ana tjetër, 25 vjet më parë flitej për fund lufte të ftohtë, ndërsa sot flitet për fillim lufte të nxehtë.)

Tashmë, komunitetet tona jashtë atdheut janë bashkësi transkombëtare të vetë-organizuara, përcjellëse të traditave, zakoneve, vizioneve dhe vendimmarrëse në politika të vendeve ku banojnë.

Ju jeni dëshmitarë të këtij procesi.

Historia e diasporës sonë është shekullore, me një ndikim të konsiderueshëm jo vetëm në ruajtjen e identitetit por edhe në zhvillimin e vendeve ku ata gjenden.

Mjafton të përmendim këtu sa i njohur dhe i vlerësuar është roli i arbëreshëve në Bashkimin e Italisë e në të njëjtën kohë në Rilindjen shqiptare.

E duke pasur parasysh vlerat, energjinë dhe kontributin e komunitetit tuaj, jemi këtu sot për të hapur ciklin e tre takimeve në vendet me përqendrim më të madh të shqiptarëve që jetojnë jashtë, në Itali, Greqi e SHBA. Këto takime kanë si qëllim përfshirjen e plotë dhe efikase të Diasporës shqiptare në jetën politike, shoqërore dhe ekonomike të Shqipërisë.

Të dashur miq e bashkatdhetarë,

Shqipëria na përket të gjithëve. Ajo ka nevojë për kontributin e çdonjërit prej nesh. Në këtë kontekst MPJ është e ndërgjegjshme se ka ardhur koha që të ridimensionojmë bashkëpunimin me diasporën. Po punojmë në dy linja kryesore.

E para, dëshirojmë të krijojmë një marrëdhënie të strukturuar me ju, nëpërmjet mekanizmave të përbashkët për të ndërtuar dhe konsoliduar një partneritet të qëndrueshëm mes jush dhe nesh.

Një komunitet gjithnjë e më i suksesshëm shqiptar duhet gjithashtu të mbajë dhe zhvillojë identitetin dhe lidhjen e tij me atdheun dhe për këtë duhet të punojmë së bashku për ta lehtësuar këtë proces. Ruajtja dhe lëvrimi i gjuhës shqipe, përbën në këtë aspekt një ndër proceset më të rëndësishme, që ecën krahas arsimimit dhe integrimit.

Projekti që Ministria e Punëve të Jashtme po realizon në bashkëpunim me Organizatën Botërore të Migracionit, e me të cilin do të keni rastin të njiheni më në detaj pak më vonë, është vetëm një pjesë e strategjisë dhe punës që kemi ndërmarrë për Diasporën shqiptare.

Linja e dytë ka të bëjë me përmirësimin e shërbimeve konsullore dhe asistencën që ofrojnë përfaqësitë e MPJ në ndihmë të qytetarëve.

Në këtë kuadër MPJ ka venë në jetë një reformë radikale që konsiston në përmirësimin rrënjësor të shërbimeve konsullore për qytetarët.

Qasja jonë ndaj shërbimeve konsullore është e dyanshme. Nga njëra anë kemi rritur aksesin e publikut për informacion dhe nga ana tjetër jemi duke përmirësuar brendinë e vetë shërbimeve. Synimi ynë është që shërbimet e ofruara nga MPJ, të rrezatojnë profesionalizëm, cilësi, transparencë dhe përgjegjshmëri.

Për të krijuar një ide më të mirë lidhur me volumin e punës që bëhet në përfaqësitë diplomatike të Shqipërisë në botë dhe më konkretisht këtu në Itali, po ju jap disa shifra:
Vetëm brenda vitit 2015, Ministria e Punëve të Jashtme ka ofruar asistencë për afro 200 mijë qytetarë, 100 mijë më shumë po të krahasohet me vitin 2014. Si rezultat, për vitin 2015 kërkesa për shërbime pranë sporteleve të përfaqësive diplomatike është rritur me 49% krahasuar me 2014. Pjesa më e madhe e asistencës dhe e shërbimeve pikërisht në Itali dhe Greqi.
Duke u ndalur më konkretisht tek Italia, ku shifra zyrtare për shqiptarët që jetojnë, punojnë dhe studiojnë këtu, është rreth 509.000, për vitin 2015, nga Ambasada dhe konsullatat tona janë shërbyer 60.642 shtetas (përkatësisht në Milano 47.245, në Romë 9.515 dhe në Bari 3.882), një shifër në rritje në krahasim me një vit më parë.

Por krahas rritjes së numrit të qytetarëve të cilët marrin shërbimet tona, ajo që ne kemi synuar, ka qenë rritja e gamës së shërbimeve.

Më konkretisht, nëpërmjet një projekti pilot të mbyllur me sukses, vitin e kaluar, kemi arritur që, pikërisht këtu në Itali, për herë të parë në histori, të mund të lëshojmë edhe certifikata.

Ky projekt i ka shndërruar përfaqësitë tona këtu në Zyra të Gjendjes Civile që mundësojnë marrjen e të gjitha shërbimeve thelbësore, duke evituar kalvarin e marrjes së certifikatës familjare.

Por jo vetëm kaq, kemi arritur të rishikojmë politikat tarifore të cilat ishin të paprekura që prej vitit 1998, duke arritur që:

-       Të zerojmë tarifat për dokumente në rast humbje jete;

-       Të ulim me 30% çmimin për certifikatat (nga 30 në 20 €);

-       Të përgjysmojmë tarifën e duplikimit të çertifikatave (nga 20 në 10 €);

-       Të ulim me 25% tarifat e legalizimeve (nga 20 në 15 €).

Megjithatë, mbetet ende për t’u bërë për të mbajtur hapin me kohën.

MPJ është e ndërgjegjshme që teknologjia aktuale nuk është vënë ende në funksion të garantimit të cilësisë së shërbimit që meritojnë qytetarët tanë.

Projekti i konsullatës dixhitale, nënkupton dixhitalizimin (ose hedhjen online) e shërbimeve konsullore, jo vetëm për të përmirësuar shërbimet por edhe për të luftuar korrupsionin dhe për të rritur transparencën.
Projekti “konsullatës dixhitale” ka filluar në muajin shtator dhe pritet të përfundojë gjatë verës.

përfundim të këtij projekti do të kemi:

      Automatizim të procesit të ofrimit të shërbimeve konsullore (aplikimi për shërbimet konsullore do të bëhet online);

      Monitorim të çdo kërkese të qytetarëve mundëson përfundimin e saj brenda afateve ligjore (gjurmshmëria);

      Ndërlidhje me portalin e-albania, nga ku qytetari mund të aksesojë shërbimet online të MPJ-së (integrimi me platformat e ndryshme të qeverisë);

E kjo përkthehet në:

      Uljen e kostos dhe kohës së shërbimeve për qytetarët dhe vetë shërbimin,

      Rritjen e cilësisë së shërbimeve publike,

      Uljen e korrupsionit,

      Monitorimin e punës së punonjësve të shërbimit konsullor duke rritur përgjegjësinë dhe llogaridhënien.

Ky projekt do të mundësojë që qytetari nëpërmjet portalit e-albania të arrijë të kryejë në internet të gjitha hapat e nevojshëm për marrjen e shërbimit.

Për mua kjo është dicka vërtet në shërbim të qytetarëve dhe kërkojmë edhe bashkëpunimin tuaj që të informoni bashkatdhetarët tuaj dhe ta përdorni sapo të jetë i gatshëm. MPJ nëpërmjet kanaleve zyrtare të komunikimit do t’ju informojë për kohën e publikimit të këtij shërbimi.

Zonja e zotërinj,

Në përfundim të fjalës, më lejoni të ndaj me ju nismën historike që Kryeministri shqiptar, Edi Rama, ka ndërmarrë për mbajtjen e Samitit të Parë të Diasporës shqiptare, në muajin nëntor të këtij viti. Puna për organizmin e Samitit në bashkëpunim me MPJ ka filluar dhe së shpejti detajet mbi pjesëmarrjen dhe regjistrimin do të publikohen.

Samiti i Diasporës do të jetë një ngjarje e madhe për të nisur një marrëdhënie të re, më të fortë e gjithëpërfshirëse mes qeverisë shqiptare, institucioneve të saj dhe Diasporës. MPJ është e lumtur që jep kontributin e saj në organizimin e këtij aktiviteti.

Samiti i parë do të mbledhë në Tiranë për herë të parë shoqatat shqiptare, personalitete të shquara, por edhe anëtarë të thjeshtë bashkëkombas nga të gjitha vendet ku shqiptarët punojnë e jetojnë.

Synimi i tij do të jetë krijimi i një ure bashkëpunimi, komunikimi e ndërveprimi, në të mirë të ruajtjes dhe forcimit të lidhjeve mes bashkëkombasve me vatrat e tyre në Shqipëri, por edhe mes komuniteteve të veçanta, në vende e kontinente të ndryshme.

Ky samit është një moment i vyer për të gjetur e forcuar bashkësinë tonë rreth gjuhës, kulturës, traditës, vlerave dhe identitetit tonë unik shqiptar.

Ju falemnderit!

 

 

 

 

 

 

 

Ashtu si pensioni i pleqërisë, edhe ai i invaliditetit është gjithnjë e më i vështirë për emigrantët, në mungesë të marrëveshjes dypalëshe mbi mbrojtjen sociale

Është fakt që një pjesë e konsiderueshme e emigrantëve shqiptarë, kanë vjetërsi kontributive për sigurimet shoqërore si në Shqipëri ashtu dhe në vendet ku kanë emigruar. Sipas statistikave, numri më i madh i emigracionit shqiptar është në dy vendet fqinjë, në Itali dhe Greqi. Fakti që emigrantët përgjithësisht janë të punësuar në punë të vështira, sjell si rrjedhojë ekspozimin e tyre ndaj sëmundjeve dhe aksidenteve në punë. Po kështu rritja e moshës për përfitimin e pensionit të pleqërisë e ka shtuar ndjeshëm numrin e invalidëve, mbasi me rritjen e moshës shtohet mundësia e sëmundjeve.

Mungesa e marrëveshjes bilaterale ndërmjet shtetit shqiptar dhe atij italian e grek, në shumë raste i privon emigrantët nga përfitimi i pensionit të invaliditetit, ngaqë nuk përmbushen kushtet e përcaktuara ligjore të shteteve respektive.

Bazuar në legjislacionin shqiptar, (Ligji 104/2014), për të përfituar pension invaliditeti në Shqipëri duhen përmbushur këto kushte :

Personi që bëhet i paaftë, merr pension invaliditeti, kur ka plotësuar periudhën minimale të sigurimit dhe për çdo arsye, veç aksidentit në punë ose sëmundjes profesionale. Ai e merr këtë pension kur bëhet i paaftë:

a) për çdo veprimtari ekonomike;

b) kur ka gjymtime të forta dhe dëmtime fizike (duke përfshirë verbimin).

Invaliditeti caktohet nga komisioni mjekësor i caktimit të aftësisë për punë (KMCAP) .

Në vendimin e tij shënohen shkaqet e invaliditetit, koha e fillimit të tij si dhe shkalla e humbjes së aftësisë në punë. Kundër vendimit të KMCAP-it të rrethit personi mund të ankohet në KMCAP-in epror pranë Institutit të Sigurimeve Shoqërore, vendimi i të cilit përsa i përket caktimit të aftësisë për punë është i formës së prerë.

Sipas shkallës së humbjes së aftësisë për punë, invaliditeti klasifikohet :

a. Invaliditet i pjesshëm, kur personi i siguruar humbet aftësinë për punë në profesionin apo punën e tij të fundit, por mund të kryejë punë të tjera sipas përcaktimit të vendimit të KMCAP-it;

b. Invaliditet i plotë, kur personi i siguruar bëhet i paaftë për çdo punë;

c. Invaliditet i plotë në kushtet e nevojës për kujdestari.

Në nenin 21 të ligjit 104/2014 përcaktohet: Periudha minimale e sigurimit për pension invaliditeti është sa 3/4 e diferencës së moshës së personit të siguruar në kohën që bëhet i paaftë dhe moshës 20 vjeç dhe në 5 vitet e fundit para lindjes së të drejtës të ketë së paku 12 muaj  sigurim shoqëror.

Personi që përfiton pension për invaliditet, kur plotëson moshën, ka të drejtë të kërkojë pension pleqërie, nëse ky do të jetë më i favorshëm për të.

Për të qartësuar kuptimin e periudhës së nevojëshme të sigurimit sipas përcaktimit “Periudha minimale e sigurimit për pension invaliditeti është sa 3/4 e diferencës së moshës së personit të siguruar në kohën që bëhet i paaftë dhe moshës 20 vjeç”, i referohemi një shembulli, kur një person është i moshë 60 vjeç. Atëherë periudha minimale kontributive e kërkuar për të përfituar pension të plotë do të jetë 60 - 20 = 40*3/4 =30 vite ( moshë minus 20 shumëzuar me ¾ ).

Në këtë mënyrë, sipas shembullit hipotetik që morëm, këtij personi i duhen gjithsej 30 vite për të përfituar pension invaliditeti të plotë, ndërsa për pension pleqërie do të duheshin për këtë vit 35 vite e 8 muaj. Në rastet kur nuk plotësohet kjo vjetërsi kontributive, atëherë përfitohet pension invliditeti i reduktuar proporcionalisht me vjetërsinë kontributive që ka.

Shuma e pensionit të invaliditetit të plotë llogaritet në të njëjtën mënyrë si pensioni i pleqërisë. Shuma e përgjithshme e pensionit nuk mund të jetë më e vogël se 75% e pagës minimale neto në shkallë vendi” (aktualisht paga minimale në shkallë vendi ëdhtë 22.000 lekë).

Po kështu në këtë ligj përcaktohet, se personit që përfiton të ardhura:

- kur ka nevojë për një kujdesje të vazhdueshme nga një person tjetër, sipas vendimit të Komisionit Mjekësor të Caktimit të Aftësisë për Punë (KMCAP), i jepet një pagesë shtesë prej 15 për qind të bazës së vlerësuar neto të vitit të fundit para lindjes së të drejtës;

- kur ka në ngarkim fëmijë deri në moshën 18 vjeç ose kur këta studiojnë apo janë të paaftë për punë deri në moshën 25 vjeç, përfitojnë një të ardhur shtesë familjare për çdo fëmijë në masën 5% të pensionit, por jo më shumë se 30 për qind.

Në këtë mënyrë për të përfituar pension invaliditeti në Shqipëri, personi, duhet të përmbushë kushte shëndetsore, që kanë të bëjnë më humbjen e aftësisë për punë dhe kushte ligjore që lidhen me vjetësinë kontributive. Në kushtet ligjore është dhe ai, i përcaktuar në nenin 21 të ligjit 104/2014, ku personi që aplikon për pension invaliditeti, në 5 vitet e fundit para lindjes së të drejtës të këtë së paku 12 muaj  sigurim shoqëror.

Duke qenë se një pjesë e mirë e emigrantëve nuk kanë mundësi ta plotësojnë këtë kusht, si pasojë e mungesës së prezencës në Shqipëri, pavarësisht se  mund të kenë vjetërsi kontributive në Shqipëri me 20 vite e më shumë, nuk e plotësojnë kushtin sipas këtij neni. Në këtë mënyrë këta emigrantë mbeten pa pension invaliditeti e rjedhimisht pa të ardhura për përballimin e jetesës, aq më tepër që në kushte të rënduara fizike dhe sëmundjeve, jetesa bëhet edhe më e shtrenjtë.

Po kështu për të përfituar pension invaliditeti në Itali, krahas kushteve të gjendjes shëndetsore, kërkohet që personi që aplikon, të ketë të paktën 260 kontribute javore (pesë vjet kontribute dhe sigurime shoqërore), nga të cilat 156 (tre vjet kontribute me sigurime shoqërore) në pesë vitet e para datës së aplikimit.

Në kushtet e krizës ekonomike në Itali, ashtu sikurse dihet, u rrit ndjeshëm papunësia, ku përqindja më e lartë rezulton për emigrantët, dhe rrjedhimisht plotësimi i këtij kushti vështirësohet së tepërmi.

Sikurse mund të gjykohet emigrantët duke patur vjetërsi kontributive në të dy shtetet dhe duke mos plotësuar kushtet për pension invliditeti, sipas ligjeve respektive në të dy vendet, mbeten pa të ardhura, në kohën kur janë aq nevojtarë, për të përballuar sëmundjen.

Marrë në konsideratë sa më lart, është e domosdoshme që përkundrejt këtij fenomeni duhet të jemi shumë të ndjeshëm. Sepse nuk bëhet fjalë për raste sporadike, por e një dukurie në rritje. Jemi një vend ku emigracioni zë një masë afërsisht të barabartë me 1/3 e popullsisë të rregjistruar, dhe ndjeshmëria ndaj emigracionit duhet të jetë më e lartë, jo vetëm për kontributin që ka dhënë ky emigracion në jetën social – ekonomike të vendit, por dhe si detyrim që ka çdo shoqëri, e veçanërisht organizmat shtetërore për mbështetjen e tij.

Në këtë kuadër, mendoj se është e domosdoshme përmirësimi i bazës ligjore, për të bërë të mundur përfshirjen e emigracionit, në përfitimet sociale.

Dhe nuk bëhet fjalë për kërkesa luksi, por për të ardhura minimale për mbijetesë.

Përgatitur nga Naim Balluku, zëvendëspresident i patronatit INAS Albania

 

Intervistë me ministrin e Jashtëm Ditmir Bushati

Në takimin “Jam Shqiptar” me diasporën shqiptare në Itali, Ministri i Jashtëm Ditmir Bushati u shpalosi të pranishmëve arritjet e deritanishme dhe punën që do të pasojë për përmirësimin e shërbimeve konsullore si dhe dëshirën e përpjekjet e qeverisë për krijimin e një marrëdhënieje të strukturuar mes shtetit dhe asaj pjese të madhe të popullsisë që sot jeton jashtë vendit.

Ndër arritjet renditi për shembull nisjen e shërbimit të lëshimit të certifikatave të Gjendjes Civile pranë konsullatave shqiptare në Itali dhe uljen e tarifave të shërbimeve konsullore. Në këtë drejtim, po punohet - tha ministri - për ofrimin online të shërbimeve konsullore, gjë që “do të afrojë” virtualisht konsullatat pranë emigrantëve.

Lidhur me “marrëdhënien e strukturuar” që qeveria dëshiron, ministri u shpreh se kjo do të arrihet edhe “nëpërmjet mekanizmave të përbashkët për të ndërtuar dhe konsoliduar një partneritet të qëndrueshëm mes jush dhe nesh”. Si konkretisht? Për shembull përmes projektit të përbashkët mes IOM e ministrisë së Jashtme, mbi ‘Angazhimin e Diasporës Shqiptare në zhvillimin e vendit’, rreth të cilit folën dy përfaqësues të Organizatës ndërkombëtare për Migracionet në Tiranë, drejtoresha e Zyrës IOM në Tiranë, Alma Jani, dhe koordinatori Genci Pjetri.

“Projekti ka si objektiv të mbështesë përpjekjet e Qeverisë Shqiptare në angazhimin e komuniteteve të shqiptarëve jashtë vendit dhe kontributin e tyre në zhvillimin e vendit, përmes zhvillimit të një sërë aktivitetesh të grupuara në dy komponentë. I pari parashikon hartimin e një dokumenti politik për angazhimin e komuniteteve shqiptare jashtë vendit në zhvillimin e Shqipërisë, me mbështetjen e IOM dhe ekspertëve të jashtëm. Komponenti i dytë parashikon zhvillimin më tej dhe forcimin e dialogut me komunitetet jashtë vendit dhe rritjen e kapaciteteve të institucioneve që merren me çështjet e migracionit dhe zhvillimit” sqaroi Jani në takim.

Në takim, ministri lançoi gjithashtu edhe Samitin e parë të nëntorit, duke e konsideruar atë “një ngjarje e madhe për të nisur një marrëdhënie të re, më të fortë e gjithëpërfshirëse mes qeverisë shqiptare, institucioneve të saj dhe Diasporës”.

Takime të tilla që, me thënë të vërtetën, nuk janë konstatuar më parë larg zgjedhjeve, duhen përgëzuar, por nga ana tjetër duhet të pasohen nga vepra konkrete. Pas 25 vjetëve në emigracion, kur gjithkush ka çarë si ka mundur vetëm me forcat e veta pa ndier ndonjëherë mbështetjen e vendit të vet, bëhet gjithnjë e më e vështirë të besohen premtimet e radhës. Ka ardhur koha që politika duhet të tregojë me fakte interesin e saj ndaj emigrantëve sepse takimet, sado të përzemërta qofshin mbarojnë aty, me ndonjë përshëndetje të ngrohtë e ndonjë fotografi me ministrin.
Nëse nuk veprohet konkretisht, takimet nuk të zgjidhin hall kur vjen mosha për pension e nuk e merr sepse je rropatur sa në Shqipëri e sa në Itali pa mbushur vitet minimale për të pasur një pleqëri dinjitoze, nuk zgjidhin gjë kur do të telefonosh në konsullatë për të marrë një informacion e nuk të përgjigjen, kur kursen me muaj për të mbledhur tufën e parave që të duhet për t’u pajisur me pasaportat e reja familjarisht (e të urojmë që të mos i nxjerrin nga qarkullimi këto aktualet), kur mendon t’i mësosh djalit shkrim e këndim në gjuhën shqipe e nuk di ku ta çosh, kur dëshiron të kontribuosh edhe me votë për vendin ku mendon të kthehesh një ditë por për ta bërë duhet të marrësh rrugën deri atje.

Për këto aspekte konkrete i shtruam disa pyetje ministrit, i cili u tregua i gatshëm të na jepte intervistë, por për shkak të agjendës së ngjeshur të javës që pasoi takimin, atë na e dha vetëm dje. Ja ç’thotë për Shqiptariiitalise.com:

Shqiptari i Italisë: Ndër risitë më të rëndësishme që u paralajmërohen sot shqiptarëve të Italisë është konsullata digjitale. A mund të na thoni me pak fjalë se çfarë është e kur do të vihet në funksionim?

Ministri Ditmir Bushati: Përmes një platforme digjitale synohet që shërbimet konsullore të informatizohen, automatizohen dhe të mund të ofrohen online.
Informatizimi i shërbimeve do të përmirësojë ndjeshëm komunikimin me publikun, reduktojë kohën e përpunimit të kërkesave për shërbime si dhe të luftojë me efikasitet fenomenet korruptive. Përmes shërbimeve online, për ato shërbime që nuk kërkojnë paraqitje personale, jepet mundësia që emigrantët të shërbehen në distancë.
Ky projekt do të mundësojë që qytetari nëpërmjet portalit e-albania të arrijë të kryejë në internet të gjitha hapat e nevojshëm për marrjen e shërbimit.

Ligji “Për identifikimin dhe regjistrimin e adresës së shtetasve shqiptarë që jetojnë jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë” është një tjetër risi mjaft e rëndësishme. Ligji që detyron emigrantët të deklarojnë adresën e tyre jashtë vendit brenda gjashtë muajve ka dy muaj që ka hyrë në fuqi. Çfarë është bërë deri më sot për të informuar emigrantët?

Jemi të angazhuar për të plotësuar së shpejti kuadrin ligjor të nevojshëm që do të mund të lehtësojë dhe njohë komunitetin me procesin. Në këtë kontekst, parashikohen të organizohen fushata publicitare, fletëpalosje, diskutime në media me grupe ekspertësh si dhe vizita në vendet me komunitet të madh shqiptarësh (Greqi dhe Itali). Gjithashtu, përfaqësitë tona diplomatike dhe konsullore do të informojnë komunitetin në vendin ku ndodhen mbi aspekte që lidhen me regjistrimin.

Si mendoni të zgjidhni deri në zgjedhjet e ardhshme të drejtën e votës së emigrantëve aty ku jetojnë? Ju shtrojmë këtë pyetje pasi me ligjin e regjistrimit e nëse nuk ndryshohet kodi zgjedhor, emigrantët humbasin edhe atë të drejtë që kishin të paktën në letër e që mund të ushtronin duke ardhur në Shqipëri. 

Kjo është një çështje që qeveria shqiptare e ka pasur në vëmendje që në fillim të mandatit të saj, por aplikimi i saj kërkon kohën e nevojshme të përgatitjes së kuadrit ligjor dhe infrastrukturës së nevojshme. Sigurisht për këtë nevojitet një konsensus politik nga i gjithë spektri i politikës shqiptare, për të dëshmuar përkujdesjen e duhur për një komunitet i cili ka dhënë një kontribut të jashtëzakonshëm në zhvillimin e vendit.

Në fillim të këtij viti u mundësua marrja e certifikatave të gjendjes civile shqiptare në Itali. Si po shkon ky shërbim?

Së pari dëshiroj të falënderoj autoritet italiane për mundësimin e një shërbimi të tillë, i cili ka rezultuar tepër efikas. Përgjigjen më të mirë mbi këtë shërbim mund ta japin qytetarët, të cilëve u është shkurtuar koha e përpunimit të dokumenteve dhe kostoja e ofrimit të shërbimit.  Ky projekt i ka shndërruar përfaqësitë tona në Itali në Zyra të Gjendjes Civile që mundësojnë marrjen e të gjitha shërbimeve esenciale, duke evituar kalvarin e marrjes së certifikatës familjare.

Keni ulur çmimin e disa tarifave konsullore, gjë që është për t’u përshëndetur. Por nga fillimi i vitit të shkuar shqiptarët paguajnë 20-25% më shtrenjtë çmimin e pasaportës, shumë që bëhet veçanërisht e rëndë për xhepat e emigrantëve. E dimë që tarifa e re ishte vendosur nga shumica e shkuar, dy muaj para zgjedhjeve, por a nuk ishte e mundur një negociatë me kompaninë që prodhon dokumentet biometrike për shtetin tonë? Dhe gjithnjë mbi dokumentet, mijëra emigrantë (kryesisht në Greqi) e paguan dy herë atë për një gabim të shtetit e jo të tyrin. A keni ndonjë shpjegim që mund t’u jepni emigrantëve në këtë pikë?

Ky është një detyrim kontraktual i parashikuar si i tillë në marrëveshjen e realizuar nga qeveria e shkuar, të cilën e paguajnë tashmë qytetarët tanë. Për fatin tonë të keq, nuk është marrëveshja e vetme jo favorizuese për interesat e publikut që na ka lënë trashëgim qeveria e shkuar. 

Marrëdhëniet e komunitetit shqiptar me përfaqësitë konsullore, padyshim të përmirësuara me kalimin e viteve nuk mund të quhen të mirë. Radhët e gjata (veçanërisht në Milano) e pamundësia për të kontaktuar drejtpërdrejt me konsullatat në veçanti, kanë përbërë gjithnjë problem për qytetarët. Si do të reformohet shërbimi konsullor për t’u ardhur vërtet “më pranë” emigrantëve? Pse nuk mendohet hapja e ndonjë zyre të re që të ndajë juridiksionin me atë të Milanos, për shembull?

Digjitalizimi i aktivitetit konsullor është një reformë e madhe në shërbimin konsullor. Me shërbimet e tjera që do të jepen së shpejti online, shërbimi konsullor vërtet do të jetë “më pranë” emigrantëve. Veç kësaj reforme të madhe, janë bërë përmirësime të ndjeshme në shtimin e stafit, shtimin e shërbimeve që jepen dhe rritjen e nivelit të transparencës me publikun. Ka shumë për të bërë, por jemi në rrugë të mbarë. Vlen të përmendet se në vitin 2015 janë ofruar gati dyfish shërbime në numër në krahasim me një vit më parë (209 mijë në raport me 116 mijë).

Një nga problemet që me kalimin e viteve po bëhet shumë i prekshëm nga komuniteti ynë këtu është ai i pensioneve, sidomos për brezin që ka ardhur në vitet ’90 e ka punuar si në Shqipëri edhe këtu. “U thye një tabu” tha ministri Veliaj plot 2 vjet më parë kur u hap një tryezë bisedimesh. A kanë shkuar përpara? A ka ndonjë shpresë të arrihet ndonjë marrëveshje?

Më duhet të theksoj se kjo është një çështje konstante e agjendës sonë dypalëshe me Italinë, e cila ka angazhuar dhe dy Kryeministrat Rama-Renzi. Italia është shprehur parimisht dakord për t’i dhënë një zgjidhje kësaj çështjeje, por duhet pasur parasysh që kriza financiare e viteve të fundit ka ndikuar në ngadalësimin e jetësimit të nismave me impakt financiar.

Të miturit shqiptarë në Itali janë mbi 100 mijë. Ndër ta, janë të paktë ata që mësojnë gjuhën shqipe që deri tani është lënë në dorë të shoqatave. Si po vepron qeveria Juaj për ngritjen cilësore të kurseve të gjuhës  shqipe (ka nevojë për mësues të mirëfilltë dhe jo thjesht për anëtarë të zellshëm shoqatash) dhe për ndihmën konkrete financiare për mësimdhënien (libra, qira ambientesh apo pagesë e mësuesve)?

Gjuha shqipe përfaqëson elementin themelor të identitetit tonë kombëtar. Ajo është lidhja përbashkuese e miliona shqiptarëve në rajon dhe në botë, ndaj përkujdesja, ruajtja dhe zhvillimi i saj siguron vazhdimësinë dhe kohezionin e kombit shqiptar. Promovimi dhe forcimi i identitetit kulturor kombëtar tek shqiptarët në botë është një nga objektivat kryesore të qeverisë shqiptare dhe MPJ-së.
Në këtë kontekst, Ministria e Punëve të Jashtme, në bashkëpunim me Ministrinë e Arsimit, furnizon në mënyrë periodike të gjitha shkollat e komunitetit shqiptar në botë, me tekste shkollore të gjuhës shqipe dhe historisë.
Çdo vit gjatë muajve të verës, Ministria e Arsimit organizon kurse e seminare kualifikimi dhe përditësimi të mësuesve të gjuhës shqipe në Diasporë.
Për të promovuar dhe forcuar identitetin kulturor kombëtar tek shqiptarët në botë dhe
mësimin e gjuhës shqipe, qeveria shqiptare po bashkëpunon me efikasitet dhe ka bashkuar forcat me qeverinë e Kosovës. Në këtë kuadër, bashkëpunimi mes qeverive, Ministria e Arsimit me ministrinë homologe dhe me Ministrinë e Diasporës së Kosovës kanë nënshkruar e po zbatojnë me sukses marrëveshjen “Për organizimin e përbashkët të mësimit të gjuhës shqipe dhe të kulturës shqiptare në diasporë dhe mërgatë”. Si rezultat kësaj marrëveshjeje është arritur hartimi e publikimi i një abetareje të përbashkët Shqipëri-Kosovë.

Me krizën në Evropë, veçanërisht në Greqi e Itali, a po mendon qeveria shqiptare për emigrantët që kthehen në vendlindje? A ka programe të posaçme për riintegrimin e tyre?

Reformat e ndërmarra nga Qeveria shqiptare kanë mundësuar përmirësimin e ndjeshëm te jetës së qytetarëve dhe kushteve ekonomike të tyre. Në këtë kontekst, është përmirësuar klima e investimeve vendase dhe të huaja, element ky i evidentuar edhe në raportet më të fundit nga organizma botërorë që  marrin në analizë indikatorët e rritjes dhe të të bërit biznes në Shqipëri. Është fakt se janë me mijëra sipërmarrjet e ngritura nga emigrantët e kthyer në Shqipëri që operojnë me sukses në tregun e brendshëm, duke sjellë me vete praktika të suksesshme dhe eksperienca të vyera nga vendet ku kishin emigruar.

Keti Biçoku

Lexoni edhe:
Ministri Bushati në Romë: Shqipëria na përket të gjithëve, është koha për bashkëpunim të ri me diasporën
Strukturimi i marrëdhënieve me diasporën
Çfarë do të kisha dashur t’i thoja ministrit në takimin e Romës

“Jam shqiptar”, takim i ministrit Bushati me shqiptarët e Italisë
Dilema e samitit të diasporës
Në nëntor, mbahet në Tiranë Samiti i parë i diasporës shqiptare

Premtimet e socialistëve dhe votat e emigrantëve
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

 

 

 

 

 

 

Nga Rando Devole

Në prill të këtij viti, Kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama, njoftoi se në nëntor do të zhvillohej samiti i parë i Diasporës. Lajmi u dha gjatë një aktiviteti të organizuar nga komuniteti shqiptar në New York. Për hir të së vërtetës, njoftimi për zhvillimin e samitit të Diasporës ishte lajmëruar nga qeveria e Tiranës në vjeshtën e vitit të kaluar, kur u "anunçua" se do të zhvillohej në mars 2016. Nuk po fosilizohemi në saktësime formaliste, fundja rëndësi ka thelbi dhe përmbajtja.

Sipas shtypit shqiptar, Kryeministri Rama tha shprehimisht:

Jam i lumtur të shpall këtu, për herë të parë se në nëntor të këtij viti do të organizojmë Samitin e parë të Diasporës Shqiptare në Tiranë. Puna për organizimin e Samitit është në zhvillim dhe shumë shpejt detajet për pjesëmarrjen dhe regjistrimin do të bëhen publike. E shkuara jonë e hidhur dhe e përçarë, dekada të mungesës së komunikimit, vrulli për të zbuluar botën dhe vështirësitë e tranzicionit në rindërtimin e shtëpisë sonë na kanë mbajtur shpesh të veçuar. Kjo nuk do të ndodhë më. Samiti do të jetë një event madhor, ku qeveria dhe aktorë të tjerë kombëtarë do të diskutojnë me përfaqësuesit e diasporës shqiptare nga çdo kënd i botës, në më shumë se 50 vende, për hapat konkretë që mund të hedhim për të forcuar lidhjet dhe bashkëpunimin midis nesh. Në radhë të parë, si mund të ndërtojmë sa më shumë ura dijeje, sepse dija është gjëja më e çmuar që Shqipëria mund të mësojë nga ju këtu dhe nga të gjithë shqiptarët kudo që ndodhen në botë. [Mapo, 12 prill 2016]

Përveç lajmit të organizimit të samitit, siç mund të kuptohet nga radhët e mësipërme, Kryetari i qeverisë ofroi gjithashtu një gjykim për marrëdhëniet midis Shqipërisë dhe emigrantëve të saj. Sipas tij nuk do të përsëriten më disa gabime që janë bërë në të kaluarën. Fjalia që i përmbledh këto gabime, duket si e hedhur kalimthi, por nuk është ashtu. Përkundrazi, duket sikur janë ndarë me peshore farmacisti. Në vend të parë është "mungesa e komunikimit" që, për sa kohë nuk përcaktohet qartë, mund t'u faturohet si faj të dy "palëve", nëse mund të shprehemi kështu, pra Shqipërisë dhe diasporës. Në vend të dytë "vrulli për të zbuluar botën", që u takon pa diskutim emigrantëve; dhe në fund "vështirësitë e tranzicionit në rindërtimin e shtëpisë sonë", që ka të bëjë me qëndrimin e Shqipërisë dhe institucioneve të saj.

Tri kategoritë e gabimeve janë të ndara në mënyrë të barabartë, një për secilën palë dhe një tjetër të dyja bashkë. Mjaftojnë vetëm këto tri pika për t'i imponuar panelin një konference të tërë dhe plot argumente studiuesve të migracionit. Por nuk mund t'i mëtohen një shkrimi, sikundër nuk mund t'i kërkohen Kryeministrit, analiza të hollësishme për të kaluarën dhe të tashmen e marrëdhënieve të Shqipërisë me diasporën. Edhe për faktin se vetë termi diasporë është disi i mjegullt nga ana semantike, gjithsesi kërkon përkufizim e pranim nga të gjithë për çka shenjon si koncept.

Fjalët e Kryeministrit shpjeguan se samiti do të jetë një diskutim me përfaqësuesit e diasporës shqiptare të ardhur nga më shumë se pesëdhjetë vende, për të forcuar lidhjet dhe bashkëpunimin midis Shqipërisë dhe emigrantëve, në veçanti duke krijuar "ura dijeje". …

Vazhdo leximin e artikullit të plotë në revistën kulturore online Peizazhe të Fjalës: Dilema e samitit të diasporës

Lexo edhe:
Në nëntor, Samiti i parë i Diasporës shqiptare në Tiranë
“Jam shqiptar”, takim i ministrit Bushati me shqiptarët e Italisë

 

 

Artikuj te tjere...