Tema mërgimi - Shqiptari i Italisë

Akuzohej për vdekjen e një civili gjatë luftës në ish Jugosllavi, por gjykata ndërkombëtare i jep pafajësinë. Ministria nuk përvetëson sentencën e humbet kohë
Nga Giulia Gentile, l’Unità


Kjo është historia e një kosovari 37 vjeçar të burgosur në burgun më të mbipopulluar të Italisë, prej 11 muajsh në pritje të ekstradimit, edhe se një organ drejtësie ndërkombëtare i ka njohur pafajësinë për krimet e luftës për të cilat akuzohej. Më 10 korrik për Muharrem Gashin do të përfundojë afati i paraburgimit në Dozza.  E Muharrem Gashi, që në Emilia Romagna ka edhe të shoqen me të bijën 5-vjeçare, e që para arrestimit punonte si kamionist, me të dalë nga burgu do të dëbohet nga Italia si person me qëndrim të parregullt pikërisht për shkak të ngatërresës diplomatike e të cilës ka betur viktimë. Më 29 janar 2010 Kuestura e Riminit i ka mohuar përtëritjen e lejeqëndrimit sepse përbën “kërcënim të rëndë për sigurinë publike”. Por vetëm 4 ditë më parë, më 25 janar 2010, gjykata speciale e Europian union rule of law mision (Eulex) në Kosovë kishte vendosur që “dëshmitë e mbledhura gjatë hetimit” për vdekjen e një civili gjatë luftës në ish-Jugosllavi, në ngarkim të Gashit dhe të një bashkëkombësi, nuk ishin të mjaftueshme për të vazhduar çështjen. Kështu, “urdhër-arresti” i lëshuar kundër kosovarit më 11 korrik 2009 duhej të revokohej. Ndërsa Muharremi ndodhet në burg edhe sot e kësaj dite padrejtësisht për vrasjen e Dasic’ Radosav në fshatin kosovar të Berkovës. Ndërkaq i akuzuari tjetër i arrestuar marsin e vitit të shkuar në Austri, menjëherë është ekstraduar në Kosovë, është vënë në arrest shtëpie dhe pas sentencës është lënë i lirë.

“Atëherë, ç’mungon për të lënë të lirë edhe Gashin?”, pyet Giuseppe Chimisso i shoqatës shqiptare Skanderbeg të Bolonjës. Një pozicionim i ministrit të Drejtësisë Angelino Alfano, në favor të Serbisë ose të Kosovës, është përgjigjja.

Ajo çka i çoi drejt arrestit Gashin dhe bashkëkombësin e tij në Austri, në fakt ishte një mandat arrestimi serb për “krime lufte, në shkelje të kodit penal të Republikës Federale Socialiste të Jugosllavisë”.

Por një rezolutë e NATO-s përcakton që mandatet e këtij vendi kundër kosovarëve nuk duhet të merren në konsideratë nga vendet e Kombeve të Bashkuara. I takon Kosovës të gjykojë kosovarët. Pikërisht në bazë të kësaj norme, Austria ka kthyer në vendin e ish-Jugosllavisë, pra në Kosovë, bashkëkombësin e Gashit të akuzuar për të njëjtin fakt. Por e njëjta gjë nuk ka ndodhur edhe në Itali. Kështu, akti i fundit pas kërkesave të ndryshme të nxjerrjes nga burgu të paraqitura nga avokati Giampaolo Cristofori, në prill, kur Gjykata e Apelit të Bolonjës ka hedhur poshtë instancën e radhës në pritje për të marrë nga ministria e Drejtësisë kërkesë formale për ekstradimin e të burgosurit nga anë e Serbisë. “Mendoj se në këtë çast, Alfano është i angazhuar në të tjera çështje – ironizon avokati Cristofori – por është ai që duhet të përgjigjet. Dhe nëse kërkesa ekziston duhet t’a dërgojë në Bolonjë” për të zhbllokuar situatën.

Kaq do të mjaftonte që para 10 korrikut Gashi të lihet i lirë si i pafajshëm e jo si person nën hetim për një krim që vendi i tij ka arkivuar tashmë.

 

 

Shqiptarët e Italisë dhe të Greqisë do të mund të aplikojnë në vendet ku jetojnë për nxjerrjen e pasaportave të reja biometrike

Romë, 4 qershor 2010 – Tashmë vendimi i qeverisë shqiptare është marrë. Shqiptarëve të Italisë nuk do t’u duhet të shkojnë patjetër në Shqipëri për të aplikuar e për të tërhequr pasaportën e re biometrike, do të mund ta bëjnë pranë ambasadës apo konsullatave të përgjithshme. E thotë për "Botën shqiptare", ambasadori ynë në Romë, Llesh Kola. Ende nuk dihet data e saktë, tani për tani kjo gjë është miratuar në parim. Pritet që shpejt të merret vendimi edhe për përcaktimin e çështjeve teknike si për shembull datën e fillimit të procedurës, koston e dokumentit, kohën e pritjes për tërheqjen e tij. Është mëse e arsyeshme të thuhet se praktika do të nisë pas verës.

Ambasadori na bën të ditur se qysh në nëntor 2009 i ka përcjellë ministrisë së Brendshme shqiptare shqetësimin e shumë bashkatdhetarëve që kërkonin t’u jepet mundësia të kërkojnë e të marrin pasaportën e re në Itali, ashtu siç bënin deri vjet për pasaportën tjetër. I njëjti problem duket se është ngritur edhe në Greqi. Dhe siç shpresonte shumëkush, më në fund vendimi është marrë: do të aplikohet pranë ambasadës e konsullatave, qoftë në Itali qoftë në Greqi ku është përqendruar numri më i lartë i emigrantëve, mbi një milion shqiptarë.

“Parimisht është vendosur gjithçka, ka mbetur vetëm zgjidhja e disa çështjeve teknike me firmën që prodhon praktikisht dokumentet e identifikimit. – thotë ambasadori – Është shumë e mundur që kjo procedurë të nisë nga shtatori, pasi të ketë mbaruar edhe fluksi i lartë i emigrantëve që kthehen në atdhe për pushimet e verës”.

Sa për çmimin, me siguri do të paguhet fakti që shërbimi po ofrohet jashtë shtetit. “Flitet se do të kushtojë rreth 70 euro – thotë ambasadori, që saktëson – por ende nuk ka një vendim zyrtar mbi këtë pikë”.

Ke. Bi.

Posta Elettronica Certificata anche per i cittadini stranieri regolarmente residenti in Italia. Il ministro Brunetta promette di presentare alle Camere una modifica alla normativa che prevede che il servizio possa essere attivato solo dagli italiani. La decisione è stata presa a seguito di una lettera di Ismail Ademi (che pubblichiamo in seguito), nato in Albania e cresciuto in Italia che lamentava l'impossibilità di aprire una casella giudicando discriminatorie le norme che regolano il servizio.

Caro ministro Brunetta.

Da un po’ di tempo mi chiedevo quando sarebbe arrivato anche in Italia il momento di poter dialogare in modo proficuo con l’amministrazione pubblica in via telematica. Finalmente, dopo anni di attesa, ho saputo che a partire dal 26 aprile 2010 il governo italiano ha reso possibile per il cittadino il servizio di posta elettronica certificata. Ma che bella notizia, finalmente, se pur in modo lento, qualcosa si muove. Sono nato in Albania e cresciuto in Italia, ho studiato qui, parlo, scrivo e capisco la lingua italiana molto bene. Sono sempre stato d’accordo con quelli che mi dicevano che per potermi integrare dovevo imparare bene la lingua del paese che mi ospita. Mi sono spinto oltre e , da buon aspirante cittadino, ho studiato molto anche le varie culture che compongono l’Italia. In questi anni ho regolarmente pagato le tasse, sperando che un giorno anche io potessi dare la mia opinione, attraverso il voto libero, su chi poi queste tasse le dovrebbe gestire. Insomma ho fatto tutto il percorso che penso anche lei possa condividere. Stranamente, tutto ciò non è bastato a farmi rientrare tra quelli che possono usufruire di tutti i servizi che questo stato offre. Il 26 mi sono collegato a internet, perché anche se immigrato, ne usufruisco molto, per potermi munire anche io del mezzo di comunicazione del ventunesimo secolo tra pubblica amministrazione e cittadino; dimenticando che ancora non sono cittadino. La procedura mi impediva la registrazione, facendomi notare un errore di tipo generico, dal quale non evincevo il motivo. Allora ho chiamato il numero verde e subito non ho potuto comunicare, in quanto diceva : “digitare 1 se è cittadino, digitare 2 se è una pubblica amministrazione”. Dichiarando virtualmente il falso, ho digitato 1 e la voce del telefono mi ha spiegato che il servizio è riservato solamente ai cittadini italiani maggiorenni. Ma una persona che è nata e cresciuta in Italia, che ha studiato qui, che frequenta magari gli oratori cattolici del proprio paese, che fa volontariato, lavora e paga le tasse, continuerete a discriminarlo a norma di legge all’infinito? Ma i 5 milioni di immigrati che lavorano, pagano le tasse, fanno impresa e contribuiscono all’irrobustimento del PIL che il suo governo deve gestire, non li prendete proprio in considerazione? Ma come può parlare allora di meritocrazia, integrazione e rispetto delle regole, quando il governo discrimina in prima persona? Spero che questa sia stato un errore tecnico e che possa essere possibile anche per uno come me, che vorrebbe essere cittadino, ma grazie a normative al limite dell’assurdo non lo può fare, che almeno si possa usufruire dei soliti servizi dei nostri “concittadini autoctoni di stirpe italica”.

Ismail Ademi

Nga Ismail Ademi
Dy vjet për të mësuar gjuhën, për të njohur Kushtetutën dhe normat civile të Italisë, për të çuar në shkollë fëmijët, për të qenë në rregull me taksat. Nëse i huaji që kërkon lejen e qëndrimit i arrin këto objektiva në 24 muaj do t'i njihet e drejta e përtëritjes së dokumentit. Nëse nuk i arrin, do t'i jepet edhe një vit kohë, e nëse as ky nuk i mjafton për të mbledhur pikët e nevojshme, nuk mbetet tjetër veçse dëbimi.

Italia është ende vend që nuk ka një legjislacion të qartë, të strukturuar dhe organik për çështjet e imigracionit, shtetësisë dhe për të drejtën e azilit. E megjithatë vazhdohet të ecet përpara me masa ligjore që u ngjajnë spoteve dhe slogane ideologjike.

Këto ditë, dy ministra të qeverisë Berlusconi, Maroni dhe Sacconi, kanë ilustruar se si do të jetë jeta e re me pikë e imigrantëve që jetojnë rregullisht në Itali dhe duhet të kërkojnë një leje qëndrimi. Pak a shumë do të jetë si një patentë me pikë, me ndryshimin e vetëm, që në Itali, pa patentën mund edhe të jetohet, por pa lejen e qëndrimit merr masën e dëbimit dhe, nëse nuk e zbaton, ndiqesh penalisht.

Duke u nisur nga premisa që masat legjislative duhet të jenë të arsyeshme dhe t’u përgjigjen nevojave reale, ajo çka ndjek më poshtë është një reflektim racional mbi argumentin, përtej çdo ideologjie dhe përkatësie politike.

Problemi i njohjes së gjuhës italiane nga imigrantët ekziston dhe është e kotë ta mohosh. Është e natyrshme që, nëse një person i huaj jeton në Itali pa u merakosur aspak që nuk njeh italishten, nuk mund të pretendojmë të kemi një marrëdhënie imigrant-Itali të denjë për ta konsideruar të tillë. “Është vetëm gjuha që na bën të barabartë. I barabartë është kush di të shprehet dhe kupton shprehitë e të tjerëve”, thoshte atë Milani. Fjalë me vend. Njohja e gjuhës italiane është një nga ato mjete të domosdoshme që mundësojnë emancipimin e vërtetë të imigrantëve. Ndaj mirë se të vijnë masa që u japin mundësi imigrantëve të mund të mësojnë në mënyrë serioze dhe të kualifikuar gjuhën e këtij vendi.

Për të bërë këtë, do të mjaftonte të fuqizoheshin mekanizmat e shumtë që merren me mësimdhënien e gjuhës italiane si L2, të gjendet mënyra që imigrantëve t’u mundësohet pjesëmarrja në kurset e gjuhës, duke detyruar edhe punëdhënësit të njohin këtë rrugëtim si pjesë integruese e formimit të punonjësit të huaj. Me fjalë të tjera, duhen investuar burime ekonomike me qëllim që të përforcohen struktura që edhe sot e kryejnë më së miri këtë detyrë (edhe pse në kushte paqëndrueshmërie të plotë). Madje duhen ngritur mekanizma kontrolli efektivë për ndërmarrjet.

Për të dhënë një shembull: nëse në Firence organizohen kurse për mësimin e gjuhës dy herë në javë nga ora 16 deri në 18, por punonjësve nuk u jepen 2 orë leje të paguara nga puna, vështirë të pretendosh që kurset të ndiqen nga shumë persona. E ç’të thuash për rastet e prindërve të moshuar që vijnë në Itali me mekanizmat e bashkimit familjar me fëmijët e tyre, duke qenë e provuar shkencërisht që pas një moshe të caktuar, bëhet gjithnjë e më i vështirë mësimi i një gjuhe të huaj. Ç’do të bëhet me ta, do t’u mohohet leja e qëndrimit? Në një vend si Italia, ku shpesh e kudo, një pjesë jo e vogël e popullsisë njeh dhe përdor vetëm dialektin e zonës, do të jetë e vështirë të përcaktohen standarde gjuhësore të larta për ata që vijnë nga jashtë.

Një tjetër aspekt i masave të dy ministrave bën pjesë në strategjinë, tashmë të konsoliduar, të “terrorit shoqëror-mediatik” për të çimentuar edhe më mirë në mendjet e italianëve mesazhin: “imigrantët deri tani kanë bërë si u ka dashur qejfi, pa respektuar as rregullat më elementare”.

Thuhet që imigranti “do të ketë detyrimin të regjistrohet në Shërbimin Shëndetësor Kombëtar”. E kjo është gjëja e parë e rreme, pasi imigrantët e rregullt, njësoj si të gjithë qytetarët italianë, janë të detyruar të regjistrohen në SSN, dhe kështu ka qenë gjithnjë. Pra, thuhet një gjë si e re, kur ekziston prej kohësh dhe legjislacioni në fuqi e disiplinon më së miri.

Thuhet që imigranti “do të detyrohet të regjistrojë bijtë në shkollën e detyruar”. Dhe kjo është e dyta gjë e rreme, pasi bijtë e imigrantëve gjithnjë, edhe kur prindërit janë me qëndrim të parregullt, kanë qenë gjithmonë dhe janë të detyruar të ndjekin shkollën njësoj si bashkëmoshatarët e tyre italianë. Nëse një prind nuk çon në shkollë fëmijën e tij, shteti duhet ta kontrollojë dhe të marrë masa sipas normave në fuqi. Në këtë pikë hipokrizia arrin kulmin sepse nga njëra anë theksohet rëndësia e shkollës për bijtë e imigrantëve ndërsa nga ana tjetër ulet në 15 vjeç mosha e lejueshme për të hyrë në tregun e punës.

Pjesa më interesante e sistemit të ri të lejes së qëndrimit me pikë ka të bëjë me njohjen e Kushtetutës nga imigrantët. Jam ndër ata që mendojnë se të gjithë qytetarët që e njohin veten si pjesë të një vendi, duhet të njohin patjetër Kushtetutën e tij. Para disa netëve, në televizion treguan disa parlamentarë nga më të rëndësishmit në Itali që nuk njihnin as nenin e parë të Kushtetutës italiane. Është skandaloze një gjë e tillë, edhe për faktin që pjesa e parë e Kushtetutës është themeli i mirëfilltë i shtetit Italian. Por, akoma disa ditë më parë, një ministër i qeverisë Berlusconi tha se duhej ndryshuar edhe pjesa e parë e Kushtetutës: “duke filluar nga neni 1: të përcaktosh që Italia është një Republikë e bazuar mbi punën, nuk do të thotë absolutisht asgjë”.

Përveç kësaj, nuk kalon ditë që në Itali të mos sulmohet hapur Karta më e rëndësishme nga përfaqësuesit e popullit italian, duke e damkosur si të vjetërsuar dhe jo të përshtatshme për ditët e sotme. Kjo justifikon edhe faktin që në Itali ekzistojnë lëvizje në mbrojtje të Kushtetutës.

Nuk dua të hyj në brendi të çështjes së njohjes së zakoneve dhe traditave të Italisë, por dëshiroj vetëm t’i kërkoj dikujt që është më ekspert se unë të më bëjë një përmbledhje të cilësive të modelit të italianit të përkryer, të traditave, zakoneve dhe dokeve të cilave duhet t’u përshtatemi ne të huajt.

Sidoqoftë, thelbi i kësaj fushate të radhës propagande është pushteti vetëgjykimor me të cilin do të vlerësohen personat. Thuhet që “provimet e aftësisë” (në origjinal përdoret shprehja “esami di idoneità”) do të mbahen pranë prefekturave dhe me funksionarët e sporteleve unike për imigracionin. Mendoj që përsa u përket kompetencave gjuhësore dhe parimeve të edukimit qytetar, duhet të jenë organe shkollore e formuese që të japin një gjykim. Por sidoqoftë nuk mund të vendoset përtëritja e lejes së qëndrimit mbi kritere kaq subjektive. Funksionarët e prefekturave janë padyshim njerëz të përgatitur, por jo për të kontrolluar aftësitë gjuhësore dhe integrimit e dikujt.  Në vend që t’u jepen detyra të reja do të ishte më e udhës që të investoheshin burime të konsiderueshme në mënyrë që të kemi kohë pritjeje të qartë dhe të arsyeshme, siç përcakton edhe ligji, për përtëritjet e dokumenteve të qëndrimit, për shqyrtimin e praktikave të shtetësisë e të tjera si këto.

Konsiderata e fundit është politike. Ministrat flasin për imigracion sikur dukuria të kish nisur sot. Thonë se frymëzohen nga modele evropiane, amerikane, kanadeze. Por harrojnë që në këto vende imigrantët e rregullt votojnë në zgjedhjet vendore, kanë mundësi futjeje në tregun e punësimit shtetëror, duhet të respektojnë norma më të qarta e më të thjeshta për marrjen e shtetësisë dhe trajtohen njësoj si të gjithë qytetarët e tjerë.

Si gjithmonë, citohen vetëm gjërat që i interesojnë propagandës e duke vepruar kështu qeveria italiane ul nivelin e lojës, duke u kthyer në shembull për t’u ndjekur nga shumë parti të ekstremit të djathtë evropian.

Kur do të fillojë politika italiane të flasë seriozisht e të nxjerrë ligje të arsyeshme në mënyrë që bijtë e imigrantëve të mos trajtohen si të huaj në vendin ku kanë lindur e janë rritur?

Kur do të bëjë për vete direktivat evropiane që përcaktojnë të drejtën e imigrantëve për kohë të gjatë për të marrë pjesë në jetën politike lokale?

Kur do t’u japë imigrantëve dhe italianëve një kuadër legjislativ me kohë të përcaktuara e ta qarta për sigurimin e të drejtave dhe të shërbimeve (dhe e kam fjalën për lëshimin e nulla-ostave e flukseve, për përmbylljen e praktikave të legalizimit, për lëshimet e dokumenteve të huajve, për dhëniet e shtetësive e tjera si këto, që vështirësojnë jetën e të gjithëve, jo vetëm atë të të huajve)?

Përkthyer nga “Italia, un paese a punti” – www.albanianews.it

Një sondazh i Botës shqiptare në shqiptariiitalise.com konfirmon, se të paktën gjysma e shqiptarëve në Itali, po të votonte, do të zgjidhte të majtën. Deri dje, 53,5% u shprehën pro PD-së, dhe vetëm 19,1% votuan për PdL. Ndërsa 8,3% zgjodhën IdV-në e Di Pietros dhe 8,9% ... Legën e Bossit

Nëse shqiptarët e Lombardisë do të thirreshin të votonin nesër në zgjedhjet politike italiane, do të zgjidhnin të majtën me 35,1% të preferencave ndërsa të djathtën me 32,8%. Bie në sy që një pjesë e mirë e tyre nuk i ka idetë e qarta: 32,1%. Kështu rezulton, të paktën, sipas studimit të kryer nga Ismu.

Me këto shifra është vërtet e vështirë të thuhet se për kë do të votonin shqiptarët nëse do t'u jepej e drejta. Ndaj edhe "Bota shqiptare" kreu sondazhin e vet të thjeshtë, pa pretendime për saktësi shkencore. Në faqet shqiptariiitalise.com lexuesit u ftuan të zgjidhnin mes katër forcave më të mëdha politike italiane: Populli i Lirive (PdL), Partia Demokratike (PD), Lega dhe Italia e Vlerave (IdV), ndërsa në profilin e gazetës në rrjetin social Facebook u ftuan të debatonin mbi këto mundësi zgjedhjeje.

Në dhjetë ditë shprehën preferencën e tyre në sondazh 157 lexues. Shumica e tyre, 84 vetë (53,5%) u shprehën pro PD-së, dhe vetëm 30 vetë (19,1%) votuan për PdL. Ndërsa 13 vetë (8,3%) zgjodhën IdV-në e Di Pietros dhe 14 vetë (8,9%) Legën e Bossit. Në fund, 5 vetë thonë se do të jepnin votën e tyre një tjetër partie dhe 11 vetë. Bie në sy, në radhë të parë, një dallim me shifrat e studimit Ismu: ata që kanë votuar sondazhin tonë duket se anojnë më shumë majtas se kampioni i shqiptarëve të Lombardisë, por kjo mund të jetë e justifikueshme me ata 32,1% të studimit që nuk kanë idetë e qarta, ndoshta janë të pavendosur mes PD dhe IdV, pra që sidoqoftë anojnë majtas. Nga ana tjetër shuma atyre që zgjedhin PdL-n dhe Legën i afrohen preferencave të studimit, por mbeten pak më të ulëta (28%).

Edhe pse vota është diçka personale e ashtu siç ndodh në Shqipëri apo edhe në Itali, opinioni publik është shumë i ndarë mes dy kampeve të kundërta politike, nuk mund të mos vihen re disa aspekte që mund të shtyjnë emigrantët të shkojnë drejt qendrës së majtë apo qendrës së djathtë. Duke qenë të huaj në Itali, mund të ishte e natyrshme që të formonim bindje të majta apo të djathta edhe në bazë të politikave që njëra apo tjetra palë vë në jetë për çështje të imigracionit, çka ndikon drejtpërdrejt në përditshmërinë tonë. Dhe biem të gjithë dakord që qendra e djathtë - veçanërisht tani që Lega vë veton në politikat e imigracionit - është shumë më dorështrënguar jo vetëm me klandestinët, por edhe me imigrantët e rregullt (e kur themi kështu kemi parasysh paketën e sigurisë me futjen e veprës penale të klandestinitetit, me taksën për lejeqëndrimin e shtetësinë, shtrëngimet për bashkimet familjare etj.). Dhe janë pak a shumë të këtij mendimi disa nga bashkatdhetarët që shprehin mendimin e tyre në komentet në facebook: "Perse e doni Berlusconin, atë që nuk ju jep asistencë fëmijëve tuaj kur ngelni pa punë apo që do t'ua dërgojë në shkolla të ndara. Ne emigrantëve,politika e këtij kryeministri na dëmton shumë..." apo "që me formimin e Forca Italisë dhe Legës, që në vitet '90 e deri më sot të djathtët e Italisë kanë qenë kundër çdo emigranti në Itali, ndaj nuk e besoj që shqiptarët të votojnë djathtës...".

Por shifrat nuk mbështesin plotësisht këtë tezë, dhe mbetet e pashpjegueshme që në 157 vetë, 14 të votojnë për Legën. E kjo nuk është risi: në zgjedhjet e fundit krahinore, për shembull, në Toskanë një zëdhënëse e Legës ishte shqiptare.

Nga ana tjetër vota djathtas e shqiptarëve justifikohet me "kujtimin e regjimit": "votojnë djathtas sepse mbajnë mend Enverin?" pyet dikush me shaka në komentet në facebook. Apo ndokush tjetër më seriozisht "Pro Berlusconit e Bossit, poshtë komunizmi...".

Nga komentet vërehet edhe një fakt që nuk ka si të dalë në shesh nga pyetjet e sondazhit. Ndokush bën dallim mes Finit dhe eksponentëve të tjerë të qendrës së djathtë: "i vetmi që më pëlqen është është Fini, për fat të keq është në të njëjtën anë me Berluskonin e Bossin. Besoj që nuk ka nevojë për më shumë koment...", madje vëren edhe pafuqinë e të majtës "ata nuk janë as për veten e vet".

Nga komentet në facebook vërehet edhe një fakt që nuk ka si të dalë në shesh nga pyetjet e sondazhit. Ndokush bën dallim mes Finit dhe eksponentëve të tjerë të qendrës së djathtë: "i vetmi që më pëlqen është është Fini, për fat të keq është në të njëjtën anë me Berluskonin e Bossin. Besoj që nuk ka nevojë për më shumë koment...", madje vëren edhe pafuqinë e të majtës "ata nuk janë as për veten e vet".

Vërehet gjithashtu që shprehen më lehtë ata që janë në favor të qendrës së majtë, se ata që janë për qendrën e djathtë, ndërsa për politikanët në veçanti, shprehen lirshëm në favor, por edhe kundër, Berlusconit. Duke pasur parasysh që dinë të bëjnë dallimin e Finit si personazhin më pozitiv të qendrës së djathtë dhe të Bossit si atë me qëndrimet më të ashpra ndaj emigrantëve, bie në sy që nuk përmendin asnjëherë askënd të qendrës së majtë, me përjashtimin e Prodit, por që sot nuk ka ndikim të drejtpërdrejtë në politikën italiane.

Keti Biçoku

Bota shqiptare 236 – 16 maj 2010

Në parashikim të fluksit të emigrantëve që kthehen në atdhe për Pashkë, me kërkesë të ministrisë së Brendshme, zyrat e pranimit të kërkesave dhe ato të lëshimit të pasaportave biometrike shqiptare do të qëndrojnë hapur çdo ditë të javës, përfshirë edhe të shtunë e të diel 3 dhe 4 prill, nga 8.00 deri në 18.00

Tiranë 30 mars 2010 Me kërkesë të Ministrisë së Brendshme, kompania konçensionare ''Aleat'' do të rrisë orarin ditor dhe ditët e shërbimit për aplikimin e qytetarëve për pasaporta biometrike. Zyrat e aplikimit për pasaporta biometrike në të gjithë vendin do të shërbejnë për qytetarët gjatë ditëve të javës nga ora 08:00 e mëngjesit deri në orën 18:00 të mbrëmjes.

Këto zyra kanë qëndruar hapur, në shërbim të qytetarëve, edhe ditën e shtunë e të diel, 27 dhe 28 mars, e po kështu do të qëndrojnë hapur edhe në datat 3 dhe 4 prill. Me të njëjtin orar do të shërbejnë edhe zyrat e shpërndarjes së pasaportave biometrike pranë komisariateve dhe drejtorive të policisë në qarqe.

Me këto masa ministria e Brendshme synon t'i përgjigjet “në mënyrë të veçantë interesimit të pritshëm për të aplikuar dhe për të tërhequr pasaportat biometrike të qytetarëve shqiptarë që jetojnë e punojnë jashtë vendit, të cilët mund të vijnë në Shqipëri për festën e Pashkëve”.

Ministria bën gjithashtu të ditur që në zyrat e shpërndarjes gjenden rreth 80 mijë pasaporta të patërhequra, ndaj ajo “fton qytetarët që kanë aplikuar të paraqiten sa më parë për të tërhequr pasaportat e tyre biometrike”.

Pajisja me pasaportën biometrike ka qenë një nga problemet e shqiptarëve të kthyer në atdhe për festat e fundvitit. Nga frika mos i ndalonin në kufi po ta kishin kërkuar dhe të mos e kishin tërhequr, shumëkush nuk shkoi fare të aplikonte, të tjerë mbajtën radha të gjata, veçanërisht për të futur në xhep fillimisht letërnjoftimin e më pas pasaportën biometrike

Një vit më parë, emergjenca e krijuar nga qeveria shqiptare për emigrantët e kish emrin letërnjoftim elektronik, këtë radhë e ka pasaportë biometrike. Në janar 2009 qeveria shqiptare vendosi që brenda gjashtë muajve - deri në datën e zgjedhjeve - të gjithë të pajiseshin me letërnjoftimin e ri. Fillimisht u vendosën edhe disa afate specifike për kategori të veçanta si për administratën publike, pensionistët e me radhë për të gjithë popullsinë, brenda të cilave të gjithë duhet të aplikonin për letërnjoftimin, përndryshe rrezikonin ndëshkime si për shembull mosmarrja e rrogës apo e pensionit, pamundësia për të përfituar shërbime nga administrata publike etj. Paniku zuri jo vetëm shtresat më të varfëra, për të cilat nuk parashikohej lëshimi i dokumentit falas, por veçanërisht emigrantët që sapo ishin kthyer nga pushimet dhe shumica dërrmuese e të cilëve nuk mendonin të ktheheshin në atdhe para qershorit. Dalëngadalë qeveria mori një sërë vendimesh që zbusnin gjithnjë atë pararendës dhe u arrit që shumë kategorive t'u rimbursohej një pjesë e vleftës së letërnjoftimit, apo t'u jepej direkt me një çmim më të ulët, si dhe që të gjithë atyre që kishin një pasaportë dhe emigrantëve të mos u kërkohej respektimi i afateve. Erdhën zgjedhjet, dhe pas tyre vrulli i lëshimit të letërnjoftimeve ra deri në gusht kur filloi fluksi i emigrantëve. Gjëja e parë që mësuam ishte se nuk mund të aplikoje për pasaportë pa aplikuar më parë për letërnjoftim, dhe kjo gjë vlen edhe sot e kësaj dite. Nuk kuptohet arsyeja e një gjëje të tillë: nëse jetoj jashtë Shqipërisë ku më njihet vetëm pasaporta, përse duhet të detyrohem nga shteti të marr edhe letërnjoftimin, për të cilin, për më tepër, duhet të paguaj? Po kjo është tjetër mesele...

Në gusht radha të gjata shiheshin në zyrat e aplikimit në rrethe ku shpesh puna ngecte për shkak të "lidhjes internet", kështu të thonin punonjësit. Dhe ti detyroheshe të shkoje në internet kafenë aty pranë ku lidhja funksiononte më së miri e të kaloje kohën me shpresë se do të mund të aplikoje pas pak. Mungesa e informacionit zyrtar kish shkaktuar edhe paqartësi dhe frikë të shumë emigrantë: kur i thashë se nuk po aplikoja një kushërire që vinte nga Shtetet e Bashkuara e po kalonte praktikisht të gjitha paraditet në zyrën e aplikimit, gjëja e parë që më tha ishte "Nuk do të të lënë të dalësh në Rinas!". M'u duk absurde një gjë e tillë dhe të them të vërtetën në Rinas as që më pyeti njeri nëse kisha aplikuar  apo jo.

I njëjti alarm u përhap mes emigrantëve të kthyer në atdhe edhe gjatë periudhës së festave të fundvitit, duke i shtyrë disa të mos aplikonin fare ndërsa disa të tjerë të aplikonin e të tërhiqnin pasaportën, duke zënë radhën edhe që në mbrëmje për të nesërmen në mëngjes.

E këtë herë alarmi "u justifikua" me çka u ngjau disa emigrantëve në kufi duke dalë nga Shqipëria. Fillimisht na u duk absurde telefonata e parë nga një lexues i gazetës ditët e para të janarit: "Nuk më lanë të kthehem në Itali sepse më thonë që pasaporta që kam është e pavlefshme". Edhe të tjerë persona kanë telefonuar në redaksinë tonë për të na treguar se janë ndaluar në portin e Durrësit për të njëjtën arsye. Mos e kanë të fallsifikuar? Apo të skaduar? Këto janë të parat gjëra që normalisht duhet të të shkojnë ndërmend.

Por jo, është mëse e vërtetë që janë ndaluar shtetas në kufi, fatmirësisht jo shumë vetë, dhe vërtet me këtë arsye: "Pasaporta që ke është e pavlefshme". Na e shpjegojnë shpejt pse-në nga ministria e Brendshme shqiptare. Më 5 janar 2010, zëdhënësi i saj Fatmir Konja deklaron mes të tjerave për shtypin që: "Të gjithë aplikuesit për pasaportë biometrike që u është prodhuar pasaporta duhet ta tërheqin atë sepse pasaportat sapo prodhohen regjistrohen në sistem duke nxjerrë kështu të pavlefshme pasaportën e mëparshme. Asnjë aplikues pas datës 26.12.2009, nuk ndalohet deri në datën 10.01.2010 në asnjë pikë kalimi kufitar për shkak se vetëm ka aplikuar dhe nuk e ka marrë apo nuk i është prodhuar pasaporta". Fjala sistem nënkupton sistemin TIMS (total informations management sistem) për kontrollin e kufijve. Sa për datat e dhëna nga zoti Konja ato nuk të thonë shumë pasi kanë të bëjnë me një grup të vogël njerëzish: emigrantë që kanë aplikuar pas datës 26 dhjetor dhe u larguan nga Shqipëria para datës 10 janar. Po ata që aplikuan pas 26 dhjetorit, a mund të largohen, për shembull më 16 apo më 20 janar?

Në një situatë të tillë mund të ndodhet për shembull dikush që niset nga Italia, me një biletë vajtje-ardhje të prerë ndoshta edhe para shumë kohësh dhe që për të ndihmuar sadopak vendin e tij (kështu na thuhet përditë "aplikoni sa më parë për pasaportat biometrike që të na liberalizohen vizat") aplikon për pasaportë (madje më parë edhe për letërnjoftimin, edhe pse duke jetuar jashtë Shqipërisë nuk i hyn në punë asnjëherë). Ç'zhgënjim i madh e ç'humbje kohe e parash, hapje telashesh me punën e shkollën e fëmijëve, nëse nuk ka arritur ta marrë e në kufi ta kthejnë mbrapsht? Aq më tepër që mos-tërheqja e dokumentit mund të ketë arsye objektive: si për shembull, dokumenti mund  të prodhohet atë ditë që emigranti largohet apo një ditë më parë kur ky është nisur drejt pikës kufitare prej nga po largohet.

Për të qenë sa më të saktë në atë çka duam të themi e për të mos alarmuar askënd, i shkruajmë zëdhënësit të ministrisë së Brendshme duke i kërkuar t'u përgjigjet disa pyetjeve si: "A nuk do të ishte më e saktë që regjistrimi i dokumentit në sistem të bëhej në çastin e tërheqjes efektive të pasaportës nga qytetari dhe jo në çastin e prodhimit? A do të vazhdohet me ndalimin në kufi të qytetarëve nëse dokumenti është prodhuar në çastin që ata kërkojnë të largohen nga Shqipëria? Ç'do të ndodhë me ata shqiptarë që jetojnë jashtë Shqipërisë, që kanë një pasaportë të vjetër të vlefshme deri edhe për 4-5 vjet të tjerë dhe që nuk kthehen në atdhe deri në janar 2011? A ka një afat të fundit për aplikim për pasaportat e reja dhe cili është?"

Edhe pse Shqipëria po kalonte ditët më të rënda të emergjencës së shkaktuar nga përmbytjet, zoti Konja na ktheu menjëherë një përgjigje, edhe pse të shkurtër e të pjesshme duke na lënë të kuptojmë që shpejt mund të na japë një intervistë të mirëfilltë me përgjigje më të hollësishme.

Zoti Konja thotë se "çështja e afateve për t'u pajisur me pasaportë dhe mundësia për të lëvizur pas aplikimit, ende pa e marrë në dorë mund të jetë keqkuptuar edhe pse deklaratat e Ministrisë se Brendshme kanë qenë të qarta. Konkretisht askush nuk është penguar dhe natyrisht nuk do të pengohet të kthehet në vendin ku jeton e punon për shkakun se nuk ka aplikuar apo ka aplikuar për pasaportë dhe është larguar para se pasaporta e re biometrike të prodhohej nga kompania Aleat". Por menjëherë më pas kundërshton veten: "Mendoj se për ndalimin e largimit nga Shqipëria ju i referoheni disa rasteve të veçuara që sipas të gjitha gjasave kanë aplikuar për pasaportën biometrike, e ndërsa ajo është prodhuar ata nuk kanë shkuar ta tërheqin por kanë tentuar të lëvizin për jashtë vendit me pasaportën e vjetër". Sa për intervalin kohor 26 dhjetor - 10 janar shpjegon që "kishte të bënte thjesht me faktin se kush kishte aplikuar pas kësaj date nuk mund t'i prodhohej pasaporta e re biometrike para datës 10 Janar, që do të thoshte se pasaportën aktuale e kishte të vlefshme në këtë hark kohor dhe natyrisht nëse e kishte tepër të nevojshme mund të udhëtonte për jashtë vendit. Me këtë njoftim dëshironim t'u vinim në ndihmë kësaj kategorie personash, megjithëse do të ishte e udhës që kushdo që aplikonte të shpenzonte dy javë pranë familjes së tij dhe të priste sa të pajisej me pasaportën e re biometrike për të cilën gjithsesi do t'i duhet të aplikojë brenda këtij viti, pasi pasaportat aktuale do të dalin jashtë përdorimit".

Përgjigjja është vërtet e pjesshme por disa përfundime mund t'i nxjerrim edhe nga kaq sa na shkruan zëdhënësi. Nëse dikush shkon në Shqipëri, aplikon dhe pret dy javë sa t'i dalë pasaporta e re, e tërheq dhe udhëton në kthim me të dyja: të renë t'ia tregojë policisë shqiptare në kufi, të vjetrën italianes, bashkë me dokumentin e qëndrimit. Por nëse dikush nuk është i sigurt se mund të qëndrojë deri ditën e prodhimit të pasaportës së re, bën mirë të aplikojë vetëm 2-3 ditë para se të largohet nga Shqipëria pasi vetëm kështu është i sigurt që në dalje nuk do ta kthejnë mbrapsht pasi pasaporta e re nuk është prodhuar ende. Duket zgjidhje e thjeshtë, e arsyeshme dhe e drejtë regjistrimi i pasaportës së re në sistemin e ministrisë së Brendshme në çastin kur shtetasi e tërheq materialisht dokumentin dhe jo në çastin kur ai prodhohet. Nuk arrihet të kuptohet pse nuk bëhet një gjë e tillë, aq më tepër që Udhëzimi Nr. 308, datë 8.5.2009 i  ministrisë së Brendshme "Për pajisjen me pasaportë biometrike të shtetasve" parashikon në pikën 10: "Shtetasit që kanë aplikuar për pasaportë biometrike, në momentin e marrjes në dorëzim të kësaj pasaporte, vihen në dijeni për pavlefshmërinë e pasaportës së mëparshme, veprim i cili kryhet menjëherë nga Drejtoria e Teknologjisë dhe Informacionit pranë DPPSH".

Një tjetër përfundim ka të bëjë me afatin e vlefshmërisë së pasaportave të vjetra. Edhe pse janë lëshuar deri në fillim të vitit të shkuar me vlefshmëri dhjetëvjeçare, nga ç'duket deri më sot, ato nuk do të jenë më të vlefshme nga 1 janari 2011. Me mbi 1,2 milion shqiptarë jashtë atdheut, dhe faktin që pasaportat e reja nuk mund të kërkohen pranë konsullatave duket disi i vështirë respektimi i këtij afati. Por deri në dhjetor, me siguri do të dalin vendime të reja qeveritare që do të hedhin poshtë afatet e tanishme, përndryshe, në emër të integrimit në Europë, një pjesë e shqiptarëve rrezikon të mos hyjë dot në Shqipëri.

Keti Biçoku

Bota shqiptare 228 - 16 janar 2010

 

Artikuj te tjere...