Rreth 332 mijë kërkesa për mbrojtje ndërkombëtare u paraqitën në vendet EU+ nga janari deri në qershor. Franca, Italia, Spanja dhe Gjermania përqendrojnë rreth tre të katërtat e të gjitha kërkesave.
Kërkesat për azil në Bashkimin Evropian vazhdojnë të bien. Gjatë gjysmës së parë të vitit 2026, në vendet e zonës EU+ u paraqitën rreth 332 mijë kërkesa për mbrojtje ndërkombëtare, 17% më pak krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit 2025.
Sipas raportit Mid-Year Review 2026 të Agjencisë së Bashkimit Evropian për Azilin (EUAA), ky është niveli më i ulët i regjistruar për një gjashtëmujor të parë që nga viti 2021, duke konfirmuar një prirje rënëse që ka nisur në fund të vitit 2024.
Në këtë rënie kanë ndikuar disa faktorë, mes të cilëve ndryshimet në përbërjen e kombësive kryesore të azilkërkuesve, zhvillimet politike në Siri dhe bashkëpunimi ndërmjet Bashkimit Evropian dhe vendeve të origjinës dhe tranzitit. EUAA vëren gjithashtu se përshkallëzimi i tensioneve në Lindjen e Mesme nuk shkaktoi, gjatë periudhës së analizuar, një rritje të konsiderueshme të kërkesave për azil në zonën EU+.
Shtetasit afganë paraqitën rreth 39 mijë kërkesa, 7% më pak krahasuar me një vit më parë. Venezuelianët paraqitën rreth 33 mijë kërkesa, pothuajse një të tretën më pak se në vitin 2025, ndërsa 93% e tyre u regjistruan në Spanjë. Në drejtim të kundërt lëvizën kërkesat nga shtetasit e Bangladeshit, të cilat u rritën me 13%, duke arritur në rreth 20 mijë.
Shpërndarja e kërkesave vazhdon të jetë e përqendruar në një numër të vogël vendesh. Franca, Italia, Spanja dhe Gjermania marrin së bashku rreth tre të katërtat e të gjitha kërkesave për azil. Franca renditet e para me 69 mijë kërkesa, e ndjekur nga Italia me 66 mijë. Spanja dhe Gjermania regjistruan nga rreth 55 mijë kërkesa secila. Në raport me numrin e popullsisë, Greqia ka nivelin më të lartë, me afërsisht një kërkesë për çdo 400 banorë.
Norma e përgjithshme e njohjes së mbrojtjes ndërkombëtare në shkallë të parë ishte 31%. Në fund të qershorit, rreth 770 mijë çështje ishin ende në pritje të një vendimi në shkallë të parë, 8% më pak se një vit më parë. Duke përfshirë të gjitha fazat e procedurës, numri i çështjeve të pazgjidhura arrinte në rreth 1,18 milion.
Të dhënat kanë rëndësi të veçantë edhe nga këndvështrimi ligjor, pasi viti 2026 shënon kalimin drejt rregullave të reja të Paktit Evropian për Migracionin dhe Azilin, i cili parashikon, ndër të tjera, procedura të përshpejtuara dhe procedura të detyrueshme kufitare në rrethana të caktuara.
Rënia e kërkesave përbën kështu një ndryshim të rëndësishëm krahasuar me vitet e mëparshme. Megjithatë, numri i lartë i çështjeve ende të pazgjidhura dhe përqendrimi i kërkesave në një numër të kufizuar vendesh mbeten sfida kryesore për sistemin evropian të azilit.
