homepage - Shqiptari i Italise

Nga Adela  Kolea

“Na  mytën katunarët!” Shprehje përgjithësuese, për të mos thënë tjetër, kjo që, sinqerisht, ma vret disi veshin. E dëgjoj shpesh nga bashkëqytetarë të mi, të kryeqytetit tonë, aty ku unë kam lindur e jam rritur, Tirana.
Nuk e di nëse do ta kisha bërë timen edhe unë këtë shprehje prepotente, nëse do të kisha jetuar në këto kohë në Tiranë. Ndoshta, ka mundësi.
E ndërgjegjshme për pasojat e për gjithçka që ka sjellë kjo zhvendosje masive e popullsisë rurale në jetën e përditshme urbane të kryeqytetit tonë – me pak ndryshime me zhvendosjen e qytetarëve drejt  kryqyteteteve të tjerë të botës -  dëshiroja të sillja edhe një këndvështrim tjetër mbi këtë çështje, në paralelizëm me gjendjen e të përditshmes së emigrantit shqiptar nëpër botë.
Problemi i pronës në Shqipëri është një gangrenë që mund të konsiderohet si brejtëse kryesore, si shkak kryesor i nxitjes së zemërimit e mos tolerimit ndaj të ardhurit e këtu, në respekt të çështjes delikate, i jap të drejtë gjithkujt apo mbështes atë që ka pësuar dëme nga ky veprim e nuk ka arritur të fitojë të drejtën apo trashëgiminë  e tij, të grabitura, përvetësuara - mënyrave nga më të ndryshmet -  por, duke e lënë mënjanë për një çast këtë faktor, karakteristikat tolerante të shqiptarit ndaj njëri – tjetrit , -  veçanërisht të tiranasit - përgjithësisht deri ku mbërrijnë?

Jemi “seleksionues” në Tiranë?
Paralelisht, sa “seleksionuese” është bota e huaj në lidhje me shqiptarët emigrantë e në veçanti,  me vetë tiranasit në emigrim – pavarësisht mënyrës së tyre të dallueshme  të qytetëruar apo jo të jetesës, relativisht, individualisht.
 Ndokush që nuk ka lëvizur kurrë nga Tirana, për të jetuar jashtë Shqipërisë,  përballjen me këtë dukuri, e ka menduar ndonjëherë?
Përtej faktorit vetjak, sepse në fund të fundit , çdokush në botë njihet dhe vlerësohet për atë që realisht vlen – pavarësisht prejardhjes –  shpesh kjo gjë, nuk është e thënë që automatikisht të gjejë hapësirë, fatkeqësisht. Faktori paragjykues ndaj të huajit, ( emigrantit, të ardhurit) në një mënyrë apo në një tjetër, dimë që jo në të gjitha vendet e jo me të njëjtin intensitet, shfaqet, qëndron apo zhduket  - pjesërisht apo totalisht, i kushtëzuar nga një sërë elementesh. 
Dikush mundet edhe të më thotë: “Flet kështu, pikërisht sepse nuk ke jetuar në Tiranë  këto  kohë!” Ndoshta, ka mundësi, i drejtë edhe ky vëzhgim.
Por, është një mënyrë konceptimi  i bashkëjetesës njerëzore që, përveç interpretimit vetjak e subjektiv të gjithësecilit, tek ne emigrantët, me tepër se tek çdokush tjeter, ndeshet me diçka që provojmë në lëkurën tonë, ose më mirë ndeshet me  ‘rrotullimin’  e një shprehjeje të ngjashme me këtë të sipërpërmendurën, në formën e tipit: “Na mbytën të huajt, emigrantët!”, adresuar të gjitheve ne, nga ana e vendit apo qytetit të huaj që na ka hapur dyert e veta.

Atehere:
Ju, bashkeqytetare brenda vendit, qe nuk keni pasur rastin te provoni emigracionin, i lejoni vetes te gjykoni apo seleksiononi provincialet , gjithashtu edhe ata, shqiptare si ju - qe fundja, flasin nje gjuhe si e  juaja, pertej dialekteve perkatese krahinore, por, gjithnje pjese perberese e se njejtes gjuhe,  shqipes - qe deri dje kane banuar jashte kryeqytetit  e qe, jeta i ka bere te shkeputen nga rrenjet e tyre, ne kerkim te nje sistemimi me te mire per veten e per familjet.
A mund t’i quhet  ‘faj’ dikujt  fakti qe, tenton permiresimin? Duke thene ‘tenton’, nenkuptoj nje sere efektesh qe i sjell vete personit apo personave te tjere qe kane  lidhje me te, kjo perpjekje per perparim. Dhe keto efekte, kam mendimin qe jo gjithnje, jane domosdoshmerisht negative.

Nese ne kryeqytet mberrin studenti nga rrethet, qe pas vitesh perkushtimi ndaj studimit, automatikisht do te aplikoje per te ardhmen e tij, ne ate pike te zhvilluar te vendit qe ofron mundesi sipas parametrave qe ai konsideron te perputhen me pergatitjen e tij intelektuale, nese ne kryeqytet  mberrin sipermarresi qe gjen terren te pershtatshem per nderrmarjen e veprimtarise  se tij tregtare, ekonomike etj, nese mberrin vajza apo djali  qe do t’i perkushtohet botes se artit, spektaklit, perse jo, politikes, atyre nuk mund t’u quhet ‘faj’ se keto mundesi ua ofron – ndonese ‘jo ne pellembe te dores’, sepse natyrisht mbartin veshtiresite e veta te gjitha fushat – Tirana.
Ah po, mos ekuilibri ne zhvillimin e vendit, ky eshte faktor pergjegjes per kete, por nderkohe qe te realizohet shtrirja e  zhvillimit  ne te gjithe vendin – diçka disi me shume se ‘e veshtira’- merret ne shenjester, Tirana.
Ti do te me thuash:
Asgje e re, normale qe kryeqyteti, perveç madheshtise se tij, duhet te beje njekohesisht llogarite edhe me efektet qe ben shkelqimi, shpesh i tepert, shpesh verbues tek ai qe kryeqytetin , me pare e shihte si nje mit apo destinacion te paarritshem.
Nese kryeqyteti  - dhe eshte ajo qe une uroj - arrin te drejtohet ne menyren e duhur nga ata te cileve sovrani - populli, u fal besimin e tij, nese ata arrijne te mos e zhgenjejne Tiranen e te gjithe vendin, ndoshta edhe kjo dukuri e ngarkimit me ‘faj vetem ndaj katunarit’, ( ndjese per menyren origjinale ne te shprehur..) ,do te ridimensionohej.
Do te arrihej ndoshta te kuptohej qe toleranca, mirekuptimi, elasticiteti – duke i rezervuar edhe gruas sidomos, nje rol paresor - jane nje trampolinë e pershtatshme per t’u hedhur e per te notuar drejt pafundesise se perparimit.

E jo vetem: bashkimi i pervojave, i karakteristikave perkatese te personave te çdo zone te vendit, ne respektin e fjales ‘Njeri’, ne respektin e etikes e te qyteterimit – qyteterim, i cili pretendon njelloj seriozitet si nga qytetari apo edhe nga provinciali, pa dallim, sepse shpesh, abuzohet me kete perkufizim e me meritimin e permbushjes se parametrave te tij vetem dhe ekskluzivisht nga qytetari -  kryesisht, do te benin te mundur perfitimin i nje lejekalimi  me te shpejte drejt Europes.

Me kujtohet kur ishim femije ne shkolle, ne Tirane, perveç faktit qe bashkejetonim ne paqe me femije me prejardhje nga te treja fete kryesisht, qellonte te kishim edhe si shoke shkolle, disa nga ata hebrenj për shembull. Po, nga Izraeli, (dukuri e rralle ne Shqiperine moniste, bashkejetesa me te huaj). I konsideronim shqiptare, njelloj si ne, ndonese kishin emra pak me ndryshe nga ata te zakonshmit, por që per zgjuarsi, veshtire t’ua kalonte njeri.
Sot, femijet tane ne emigracion, jane shoke shkolle, perveçse me vendasit, edhe me emigrante te tjere, fryt i emigracionit te brendshem; me te huaj te shtetesive te ndryshme, te ngjyrave e karakteristikave te ndryshme, te bindjeve apo feve te ndryshme.
Kuptohet, per te qene koherente,  komentet negative, nenvleresimet apo te mos konsideruarit  nga ana e autoktoneve  te nje qytetit te percaktuar - edhe ne Itali - per vete shtetasit e tyre, e  keta te fundit, emigrante te ardhur nga çdo cep i vendit, edhe keto, me japin disi bezdi.
Jane ne te shumtet e rasteve, fryt i injorances apo i mosnjohjes se historise, zhvillimit apo shkaqeve te prapambetjes se vete vendit te tyre, nga nje zone ne tjetren.

Edhe atyre, u drejtohet fjala ime modeste:
Si mund te pranohen apo konsiderohen e respektohen emigrantet tuaj neper bote, kur ju mbysni me perbuzje emigracionin tuaj te brendshem? E me kryesorja, pyet nje here te vetme veten: ç’jam une, per te gjykuar tjetrin,  cilido ai qofte, e ngado ai ardhte?

 

 

 


 

Një hap i rëndësishëm për të pasur nesër të drejtën e votës nga aty ku shqiptarët jetojnë realisht.  “Për t’i dhënë fund njëherë e mirë errësirës së informacionit por mbi të gjitha mungesës së shërbimit për të gjithë ata shqiptarë që kanë ndërtuar jetën e tyre, me familjet e tyre jashtë Shqipërisë” shprehet ministri i brendshëm Tahiri.
Për ministrin e Jashtëm Bushati, nisma “është tregues i qartë i vullnetit politik që ka qeveria për t’i kthyer mbrapsht borxhin që ka Shqipëria ndaj shtetaseve të vet që kanë kontribuuar për zhvillimin ekonomik dhe social të vendit gjatë këtyre 25 vjetëve”

Romë, 12 janar 2016 – Pas 25 vjetëve nga largimet e para në masë të shqiptarëve nga Vendi i tyre, më në fund qeveria merr vendim për regjistrimin e tyre. Jo vetëm për të ditur sa janë, gjë që edhe sot e kësaj dite Shqipëria nuk di me saktësi, por mbështetet në statistika të vendeve pritëse – shpesh të pjesshme, të pasakta e të vjetra – por edhe për të mësuar adresat e tyre të sakta, mbi të cilat nuk ka asnjë informacion deri më sot, dhe që është një nga pikat bazë për të çuar përpara një ditë edhe projektin e dhënies të së drejtës së votës shqiptarëve atje ku jetojnë.

Ministri i Brendshëm Tahiri dhe ai i Jashtëm Bushati një deklaratë të përbashkët për shtyp, ministri i Brendshëm Tahiri dhe ai i Jashtëm Bushati kanë deklaruar se dje qeveria miratoi “projektligjin për regjistrimin e shtetasve shqiptarë që banojnë jashtë Shqipërisë”.

“Ky është një proces mjaft i rëndësishëm në kuadër të një procesi tjetër për krijimin e regjistrit unik të shtetasve dhe të adresave, i quajtur “Popullimi”. I cili do të konsistojë, përveç përmirësimit të sistemit në Ministrinë e Punëve të Brendshme, sa i takon regjistrit të Gjendjes Civile dhe regjistrit të adresave, edhe një proces i cili do të shkojë derë më derë të çdo familje shqiptare, për të bërë popullimin e dy regjistrave dhe për të bërë në një, për t’i dhënë fund dyshimeve apo mungesës së informacionit që kemi pasur në këto 20 e kusur vite, për sa shqiptarë jemi brenda vendit dhe se ku banojmë” ka shpjeguar Tahiri.

Regjistrimi do të realizohet vetëm përmes strukturave shtetërore në Shqipëri, përfaqësive diplomatike shqiptare në botë dhe vetëdeklarimit të qytetarëve online. Tani për tani akoma nuk është e qartë si do të veprohet konkretisht por disa kanale mund edhe të kuptohen lehtë: për shembull, në çastin e kërkimit të një certifikate në konsullatë, gjë që është e mundshme nga fillimi i këtij viti, qytetarëve u kërkohet një dokument i vlefshëm italian që përmban edhe rezidencën. Gjithashtu është e natyrshme të mendohet se me ardhjen në fuqi të ligjit Qeveria do të vërë në dispozicion një portal për vetëregjistrimin e emigrantëve.

Regjistrimi i popullsisë në emigracion është parësor për një Vend si Shqipëria me rreth një të tretën e popullsisë që jeton jashtë kufijve të shtetit jo vetëm nga ana statistikore por edhe për përmbushjen e detyrimeve që politika ka ndaj tyre, siç është sigurimi i të drejtës së votës. “Është një premtim i vazhdueshëm që ka dalë në sipërfaqe sa herë politika është kujtuar për emigrantët. – u shpreh dje Tahiri - Kjo qeveri, hedh hapin e parë konkret për të garantuar të drejtën e votës për shtetasit shqiptarë që jetojnë jashtë Shqipërisë, duke i regjistruar, duke ditur ku jetojnë, krijojmë premisën kryesore për të garantuar që shtetasit shqiptar të kontribuojnë për jetën politike në vend, të kontribuojnë për klasën politike në vend, të kontribuojnë për fatet e vendit, duke vendosur fatet e të ardhmes nëpërmjet ushtrimit të të drejtës së votës”.

Edhe ministri i jashtëm Bushati pasi theksoi që kjo nismë “është tregues i qartë i vullnetit politik që ka qeveria jonë, mazhoranca jonë, për t’i kthyer mbrapsht borxhin që ka Shqipëria ndaj shtetaseve të vet që kanë kontribuuar për zhvillimin ekonomik dhe social të vendit gjatë këtyre 25 vjetëve” vuri në dukje se "nuk është thjesht një akt i veçuar i qeverisë shqiptare”. “Po kaq e rëndësishme do të jetë dhe 2016-ta për sa i përket shërbimeve konsullore, të cilat falë vullnetit të qeverisë shqiptare dhe falë një fondi mbështetës, në fund të këtij viti, të gjitha shërbimet konsullore do të jenë të dixhitalizuara, për të rritur më tej transparencën ndaj bashkëkombësve tanë, për të kufizuar dhe evituar në maksimum rastet abuzive të shpërdorimit të detyrës në ofrimin e shërbimeve, të cilat janë edhe sot e kësaj dite për fat të keq prezentë. E gjithashtu përmes dixhitalizimit të shërbimeve konsullore që do të mbyllet si proces gjatë këtij viti, ne synojmë të ndihmojmë edhe procesin e identifikimit dhe evidentimit të shtetasve shqiptar kudo ku ato jetojnë. Për të shkuar gradualisht drejt jetësimit të të drejtës së votës dhe marrjes pjesë në vendimmarrjet kryesore në Shqipëri".

Nga qytetarët kërkohet bashkëpunim: “Thirrja ime për të gjithë shqiptarët që jetojnë jashtë Shqipërisë, është vëmendje, iniciativë dhe ndihmë për të bërë ç’është e mundur që këtë proces ta çojmë deri në fund me sukses. – tha ministri i Brendshëm - Ajo që kërkohet sot nga shqiptarët që jetojnë jashtë Shqipërisë, është të regjistrohen. Me hyrjen në fuqi të këtij ligji, kërkohet prej tyre që të japin informacionin e tyre kur të kontaktohen nga strukturat shtetërore”.

Nuk është herë e parë që flitet për registrimin e shqiptarëve jashtë atdheut. Madje vite më parë, u duk sikur u ngarkua një shoqatë shqiptare në Itali të mblidhte (fatmirësisht pa sukses, pasi nuk do të kishte asnjë garanci për përdorimin e atyre informacioneve të ndjeshme) informacione mbi vendndodhjen e shqiptarëve drejtpërdrejt nga komunat italiane. A do të jetë e suksesshme nisma e tanishme? Mbetet për t’u parë. E fillimisht duhet pritur që projektligji të miratohet edhe në parlament para se të vijë në fuqi.

Lexo edhe deklaratat e plota për shtyp të dy ministrave: Regjistrim i emigrantëve garanton shërbimet atje ku jetojnë

K.B. / Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

Konsullatat shqiptare në Itali shumë shpejt do të ofrojnë një shërbim të ri, atë të lëshimit të certifikatave të lindjes, vdekjes, të martesës dhe familjare

Romë, 15 dhjetor 2015 - Nuk do të jetë më e nevojshme të shkohet në Shqipëri për të marrë një certifikatë lindjeje apo familjare që kërkohet nga administrata italiane. Shumë shpejt certifikatat e Zyrave të Gjendjes Civile do të mund të tërhiqen pranë konsullatave shqiptare në Romë, Milano dhe Bari. Praktikisht, për herë të parë, shqiptarët jashtë vendit do të mund të tërheqin në konsullatë certifikatat e lindjes, e vdekjes, familjare dhe të martesës.

Veç faktit që nuk do të jetë e nevojshme të shkohet në Shqipëri, certifikatat e lëshuara nga konsullatat do të jenë shumëgjuhëshe e nuk do të kenë nevojë për përkthim. Do të mjaftojë që ato të çohen në prefekturë për legalizim me vulën apostille e më pas të përdoren pranë administratës publike italiane.

Kostoja e certifikatave të lëshuara nga konsullatat do të jetë 20 euro.  Nëse më parë për të siguruar një certifikatë që kërkohej në Itali nga administrate publike duhej shkuar në Shqipëri apo i duhej bërë prokurë dikujt atje e më pas certifikata duhej legalizuar në prefekturë, legalizuar në ministrinë e punëve të Jashtme e më pas të sillej në Itali, të përkthehej nga një përkthyes i betuar e më në fund të përdorej, këtej e tutje ajo do të mund të merret drejtpërdrejt në konsullatë në format shumëgjuhësh, të çohet për legalizim në një prefekturë e kështu mund të njihet nga administrate publike italiane.

Tashmë gjithçka është gati. Që në nëntor, Ministria e Brendshme italiane ka lajmëruar të gjitha prefekturat për modelin e ri të certifikatave të lëshuara nga konsullatat shqiptare që do t’u duhet të legalizojnë me vulë apostille. Nga qarkorja e ministrisë së Brendshme italiane, vërehet se tani për tani po korrigjohet me dorë një mangësi e certifikatave shqiptare siç është mungesa e mbiemrave të prindërve. Në fakt në qarkore saktësohet që certifikatat e lindjes dhe të vdekjes që lëshohen nga konsullatat do të kenë të shtuar me dorë dhe me vulë të konsullatës dy pika: mbiemrin e babait dhe atë të nënës. Edhe nga zyra konsullore në Romë thonë se gjithçka është gati e priten nga dita në ditë udhëzimet e ministrisë për nisjen e këtij shërbimi.

Lëshimi i certifikatave të Gjendjes Civile pranë Konsullatave është vetëm një pjesë e një nisme të gjerë që qeveria shqiptare po ndërmerr për “regjistrimin e shtetasve shqiptarë që jetojnë jashtë vendit”. Kjo nismë është prezantuar në Tiranë më 11 dhjetor me një konferencë të posaçme nga vetë ministri Bushati në prani edhe të kryeministrit Rama. Lidhur me lëshimin në konsullatat shqiptare të certifikatave të Gjendjes Civile Ministri Bushati theksoi:

Deri dje, të gjithë shqiptarët me banim në Itali, që kishin nevojë për një certifikate familjare, duhet të bënin 6 hapa:
1.  të dërgonin një prokurë në Shqipëri te i afërmi; 2.  pastaj i afërmi duhej të shkonte në zyrën e gjendjes civile; 3.  në prefekturë; 4.  te përkthyesi zyrtar; 5.  në Ministrinë e Punëve të Jashtme; 6.  dhe në fund tek ambasada italiane.
Të gjitha këto me një kosto prej 48 eurosh dhe duke pritur 2 muaj për një shërbim. Ndërsa sot, ky shërbim mund të merret direkt në një prej konsullatave tona në Itali më kosto 20 euro dhe brenda 1 dite
”.

Keti Biçoku

Departamenti për Liritë Qytetare dhe Imigracionin ka vënë në funksionim një pikë dëgjimi në numrin telefonik 06/46539591. Përgjigjen vullnetarët e Shërbimit Civil

Shtetësia italiane, informacione me telefon nga ministria e BrendshmeRomë, 5 shkurt 2016 – Mund të kërkoj tani shtetësinë italiane? Ç’kritere duhet të përmbush? Në ç’pikë është praktika që kam paraqitur më datë …?

Ata që duan të bëhen italianë e që kërkojnë informacione konkrete mbi këtë çështje janë një ushtri e tërë që rritet nga viti në vit. Mjaft të mbahet parasysh që nga 30 mijë aplikime për shtetësinë italiane të paraqitura në vitin 2006 është kaluar në 101 mijë të vitit 2014 dhe të paktën 130 mijë gjatë vitit të shkuar.

Rritja e numrit të kërkesave ka vënë nën presion zyrat e ministrisë së Brendshme që ndërkohë nuk kanë pasur rritje personeli. Duhet të shqyrtojnë gjithnjë e më shumë praktika por duhet edhe të japin informacione. E pikërisht në dhënien e informacionit këtej e tutje do të kenë një ndihmë djem e vajza të Shërbimit Civil.

Ministria e Brendshme ka lajmëruar realizimin e një “pike dëgjimi”, në numrin telefonik 06/46539591,  për të sqaruar dyshimet e atyre që duan të bëhen shtetas italianë. “Vullnetarët e Shërbimit Civil Kombëtar – lexohet në një komunikatë të ministrisë – do t’u përgjigjen qytetarëve lidhur me shtetësinë nga e hëna në të premte nga ora 9 deri në 13”.

Vullnetarët janë përzgjedhur dhe kanë bërë një kurs formimi në kuadrin e projektit “Pritja dhe integrimi i të huajve: dhënia e shtetësisë italiane”, i realizuar dhe i financuar nga Departamenti për Liritë Qytetare dhe Imigracionin. Janë gjithsej 37 vetë, 20 prej të cilëve në ministrinë e Brendshme do të merren me “pikën e dëgjimit”, 17 të tjerët do të jenë të ndarë në prefekturat e Romës, Bolonjës, Modenës e Reggio Emilia-s. 

Alo, ministria e Brendshme? Shënoni numrin e provoni të telefononi në orarin e dhënë nga ministria. Ndoshta do të keni më shumë fat se ne që e provuam më kot gjithë paraditen.

Stranieriinitalia.it/ Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Të rinj e të reja, edhe të huaj, nga 18 deri në 28 vjeç, mund të aplikojnë deri më 8 shkurt. Për 434 euro në muaj

Romë, 5 shkurt 2016 – Kërkohen të rinj e të reja, me moshë nga 18 deri në 28 vjeç, që duan t’u dedikojnë 12 muaj të jetës së tyre të tjerëve, në këmbim të 433,80 € në muaj. Mund të jenë italianë apo të huaj me qëndrim të rregullt në Itali.

Kanë mbetur vetëm 3 ditë për t’u kandiduar për garën e fundit të Shërbimit Civil Kombëtar. Brenda 8 shkurtit duhet të paraqesin kërkesë për të përfituar një nga 2.938 vendet e vëna në dispozicion për projekte që do të zhvillohen në 6 Krahina: Calabria, Campania, Lazio, Puglia, Sicilia dhe Umbria. Janë pikërisht ato krahina që përfshijnë Shërbimin Civil Kombëtar në Planin e tyre të aktualizimit të programit Garanzia Giovani., që u rezervohet të rinjve që nuk studiojnë e as punojnë. Për të marrë pjesë duhet të jesh i regjistruar në Programin Garanzia Giovani dhe të kesh nënshkruar Paktin e shërbimit me Qendrën për Punësimin dhe/ose Shërbimin kompetent.

Në portalin e Zyrës për Shërbimin Civil Kombëtar janë në dispozicion të gjitha të dhënat mbi garat e rekrutimit, formularët për paraqitjen e kërkesave dhe të gjitha informacionet e nevojshme.

 

Mazhoranca dhe qeveria të gatshme për ndonjë ndryshim të vogël: më i kërkuari është heqja e kriterit të kartës së qëndrimit për prindërit. Forza Italia kundër reformës: “Ligji në  fuqi është i ekuilibruar”

Romë, 4 shkurt 2016 – Reforma e shtetësisë për bijtë e imigrantëve hedh një hap përpara në Senat.

Dje në Komisionin për Çështjet Kushtetuese u mbyll diskutimi në linja të përgjithshme mbi projektin e ligjit të miratuar në tetorin e shkuar në Dhomën e Deputetëve që nëse miratohet mund "t’i dhurojë" menjëherë Italisë 800 mijë shtetas të rinj. Tani parashikohen disa seanca të shpejta dëgjimore me ekspertë dhe shoqata, më pas do të kalohet në shqyrtimin e amendamenteve dhe votim që do të paraprijë përcjelljen e tekstit në sallë të Senatit.

Por është mirë të frenohet menjëherë entuziazmi i mijëra “italianëve me leje qëndrimi” e it ë gjithë atyre që ndiejnë aromën e një kthese epokale. Reforma e shtetësisë ka shance të mira, nuk ka pasur asnjëherë kaq shumë sa sot, pasi përveç vullnetit politik duket se ka edhe numrat nga e saja. Por për të arritur deri në miratimin përfundimtar të saj do të nevojiten akoma javë, në mos muaj të tërë.

Nëse teksti i miratuar në Dhomën e Deputetëve do të modifikohet në Senat, do të duhet të kthehet sërish në Dhomën e Deputetëve për miratim. Ai tekst është “i blinduar” vetëm përsa u përket aspekteve thelbësore (reforma ka të bëjë vetëm me brezat e dytë, parimi “ius soli” duhet të jetë i zbutur, i duhet dhënë rol i rëndësishëm shkollës), por mazhoranca, raportuesja dhe qeveria janë të gatshme të bëjnë ndonjë ndryshim të vogël edhe të rëndësishëm. Ndërhyrja në tekst që më shumë kërkohet është heqja e kriterit të kartës së qëndrimit si dokumenti që duhet të kenë prindërit në mënyrë që fëmija të marrë automatikisht shtetësinë italiane.

Kriteri i kartës së qëndrimit, i kërkuar nga Nuovo Centro Destra, shumëkujt i duket diskriminues sepse karta e qëndrimit varet edhe nga të ardhurat e strehimi e për rrjedhojë penalizon bijtë e imigrantëve më të varfër. Për më tepër, shqetësojnë praktikat e disa kuesturave që nuk lëshojnë apo edhe heqin kartën e qëndrimit sipas vetëgjykimit të tyre. Zëvendësimi i këtij kriteri me 5 vjet rezidencë të rregullt, për shembull, do të lejonte kapërcimin e këtij diskriminimi.

Ndërkaq, duket se nuk ka të çara as nga fronti atyre që nuk e duan reformën me Legën prej kohësh kundër dhe Forza Italia-n që duket se e ka harruar krejtësisht një mendim të sajin pro dhënies së shtetësisë bijve të imigrantëve pas një cikli shkollor, të shprehur edhe nga vetë Berlusconi. Dje kanë marrë fjalën në Komision Maurizio Gasparri dhe Domenico Scilipoti, dhe që të dy kanë quajtur ligjin aktual mbi shtetësinë (që u mbyll dyert në fytyrë mijëra e mijëra fëmijëve e të rinjve të lindur e të rritur këtu) “të ekuilibruar”. Si për të thënë: “Jeni të çmendur që doni ta ndryshoni?”

Elvio Pasca

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Jetoj në Itali me leje qëndrimi dhe më erdhi gruaja për të më ndenjur ca kohë pranë. Ka mbetur shtatzënë e dua të di nëse mund të marrë edhe ajo lejen e qëndrimit e të jetojmë bashkë?

Në raste të caktuara të parashikuara nga ligji, shtetasit e huaj mund të bashkojnë bërthamën familjare në Itali, pra kur familjari ndodhet për arsye të ndryshme në Itali.
Është fjala për të ashtuquajturin kohezion familjar që u lejon familjarëve të një shtetasi jokomunitar me qëndrim të rregullt në Itali, të marrin lejen e qëndrimit për motive familjare.
Kriteret për kohezionin familjar janë të njëjtat të parashikuara për bashkimin familjar me ndryshimin e vetëm që familjarët nuk vijnë nga jashtë por gjenden në Itali e ndryshojnë motivin e qëndrimit.
Kohezioni familjar – i disiplinuar nga neni 30 paragrafi 1 germa c) i Tekstit unik për imigracionin – mundëson konvertimin e lejes së qëndrimit që i huaji ka në një leje për motive familjare, brenda një viti nga data e skadimit të lejes së parë.

Në rastin konkret mund të zgjidhen dy rrugë.

1- Bashkëshortja e ardhur në Itali për turizëm, duke qenë se është shtatzënë, mund të kërkojë lejen e qëndrimit për kura mjekësore drejtpërdrejt në Kuesturë, duke i bashkangjitur kërkesës certifikatën mjekësore të lëshuar nga një strukturë publike që dëshmon shtatzëninë. Kuestura lëshon në këto raste leje qëndrimi deri në mbushjen e moshës gjashtëmujore të foshnjës që lind. Me të marrë këtë leje qëndrimi, mund të paraqitet kërkesa për kohezion familjar, për të konvertuar lejen për kura mjekësore në leje për motive familjare.

Ministria e Brendshme – me një qarkore të 5 shkurtit 2009, për t’iu përgjigjur Kuesturës së Romës – ka saktësuar që edhe shtetasit e huaj, titullarë të një lejeje për kura mjekësore të lëshuar bazuar mbi normat ligjore që ndalojnë dëbimin e grave shtatzëna (dhe që shtrin ndalimin e dëbimit edhe për bashkëshortin bashkëjetues), mund të kërkojnë konvertimin në leje qëndrimi për motive familjare nëse përmbushin të gjitha kriteret e parashikuara nga ligji. Që janë: leja e qëndrimit e kërkuesit dhe plotësimi nga anë e atij që me të cilin bën kohezionin familjar e të gjitha kritereve të parashikuara për bashkimin familjar.

2- Bashkëshortja juaj ka edhe një tjetër mundësi. Ajo mund të kërkojë drejtpërdrejt lejeqëndrim për kohezionin familjar brenda një viti nga skadimi i “lejes së qëndrimit” për turizëm. Në të vërtetë aktualisht, ligji në fuqi parashikon që për qëndrimet deri në tre muaj të mos kërkohet leja e qëndrimit, por gjithsesi ekziston detyrimi i deklarimit të pranisë në territorin italian. Në të tilla raste, për konvertimin e motiveve të qëndrimit (pra për të marrë lejen e qëndrimit për motive familjare) merret parasysh skadimi i qëndrimit tremujor në territorin italian i llogaritur nga vula në kufi (nëse gruaja ka ardhur drejtpërdrejt nga Shqipëria) apo nga kopja e deklarimit të pranisë e lëshuar nga Kuestura brenda 8 ditëve nga shkelja në territorin italian (në rast se ajo ka hyrë në Itali nga një tjetër vend evropian). Nëse kërkohet kohezioni familjar, ju që jetoni rregullisht në Itali duhet të plotësoni të gjitha kriteret (shtëpi të pështatshme, të ardhura të mjaftueshme) e parashikuara per bashkimin familjar.

Avv. Mascia Salvatore

Kolegët e mi marrin bashkë me rrogën edhe çeqet familjare. A mund t’i marr edhe unë? Ç’duhet të bëj?

Romë, 10 dhjetor 2015 – Të gjithë punonjësit e varur italianë e të huaj, në sektorin publik dhe privat, që kanë bashkëshort dhe bij, ose edhe familjarë të tjerë në ngarkim (si prindërit, për shembull) kanë të drejtë të marrin çeqet për bërthamën familjare, ANF (Assegni per il Nucleo Familiare) që janë një shumë e shtuar në rrogë, gjithnjë nëse të ardhurat e përgjithshme nuk kapërcejnë një kufi të caktuar çdo vit nga INPS. 

Çeqet familjare janë shuma që jepen drejtpërdrejt nga INPS përmes punëdhënësit që çdo muaj ia shton rrogës që i jep punonjësit. E drejta e përfitimit të çeqeve nuk është automatike, është punonjësi ai që duhet t’i paraqesë kërkesë punëdhënësit sepse plotëson kushtet e parashikuara nga ligji.

Kush ka të drejtë

Punonjësit e varur edhe me kontratë me kohë të kufizuar dhe të papunët që marrin kompensimin e papunësisë. Edhe punonjësve të sëmurë me raport mjekësor apo me leje lindjeje u takojnë çeqet familjare.

Të ardhurat e të gjithë bërthamës familjare nuk duhet të kapërcejnë një kufi të përcaktuar nga INPS dhe, në llogaritjen e të ardhurave të zotëruara nga kërkuesi duhet të përfshihen të gjitha ato të përfituara nga anëtarët e familjes: shtëpia ku jetohet, bursat e studimit, pensioni, kompensimet e ndryshme (për të gjymtuar civilë, për shurdhmemecë) etj. Nuk duhen llogaritur shumat e mundshme që mund të jenë marrë si trajtim në fund të marrëdhënies së punës, kompensimi i shoqëruesit, të ardhurat Inail, çeku për mbajtjen e fëmijëve.

Kujdes: të ardhurat familjare që duhen konsideruar për marrjen e çeqeve familjare janë ato të vitit kalendarik që paraprijnë atë të paraqitjes së kërkesës: për shembull, për periudhën 1 korrik 2015 – 30 qershor 2016 llogaritë bëhen mbi të ardhurat e vitit 2014. Për vitin 2015/2016 nëse të ardhurat e përgjithshme kapërcejnë 23.785,06 euro, punonjësi nuk ka të drejtë të kërkojë çeqe familjare.

Kujdes: bie e drejta e çekut për bërthamat familjare nëse shuma e të ardhurave nga puna e varur dhe/ose pensionet nga puna e varur janë më të ulëta se 70% e të ardhurave familjare të përgjithshme.

Bërthama familjare

Është mirë të mbahet parasysh se në bërthamën familjare bëjnë pjesë bashkëshorti edhe nëse nuk bashkëjetohet, bijtë e mitur, bijtë në moshë madhore të paaftë, motrat, vëllezërit dhe nipa e mbesa me paaftësi. Për bërthamat familjare të mëdha, të paktën 4 bij me moshë nën 26 vjeç, çeku familjar mund të njihet edhe për bijtë studentë apo stazhistë, në moshë madhore por që nuk kanë mbushur 22 vjeç. Shtetasi jokomunitar mund të kërkojë çeqet familjare edhe për familjarët e tij rezidentë jashtë Italisë, mjaft që mes Italisë dhe vendlindjes të ketë marrëveshje reciprociteti.

Procedura

Punonjësi i interesuar për këto çeqe duhet t’i dorëzojë punëdhënësit të vet formularin ANF/DIP që shkarkohet nga portali internet i INPS-it pasi ta ketë plotësuar me të gjitha informacionet e nevojshme. Për disa raste specifike (për shembull për bijtë e bashkëjetuesit, për vëllezër e motra me paaftësi) është e nevojshme të kërkohet më parë autorizimi i INPS-it në rrugë telematike. Në këto raste është mirë të kërkohet ndihma e një patronati.

Avv. Mascia Salvatore

 

Dua të sjell prindërit për Krishtlindje. Më kanë thënë që edhe pse nuk u duhet vizë, u kërkojnë në kufi një ftesë me deklaratën e mikpritjes. Për çfarë është fjalë?

Romë, 2 dhjetor 2015 – Të huajt që vijnë në Itali për turizëm duhet të tregojnë se kanë ku të qëndrojnë. Mund të bëhet fjalë për një hotel apo strukturë tjetër të ngjashme, e në atë rast mjafton prenotimi, ose për një shtëpi të një qytetari, mik apo i afërm.

Në këtë rast të fundit, pronari i shtëpisë apo ai që e ka me qira, qoftë i huaj me qëndrim të rregullt apo italian, duhet t’i nisë një deklaratë mikpritjeje (të nënshkruar dhe të shoqëruar nga fotokopja e një dokumenti identiteti).

Kjo deklaratë nuk është vetëm për ata që kanë nevojë për vizë për të ardhur në Itali. U duhet nisur edhe qytetarëve të vendeve që në Itali hyjnë pa viza, pra edhe në rastin e shqiptarëve. Në këtë rast, ky dokument do t’i tregohet policisë së kufirit në çastin e hyrjes në Itali.

Në deklaratën e mikpritjes shënohen të dhënat e pritësit dhe të mysafirit, adresa e shtëpisë , periudha dhe motivi i qëndrimit.

Mund të jenë të nevojshme edhe lidhja e një fidejuksioni bankar dhe e një sigurimi shëndetësor, por këto bëhen në rast se personi që vjen nuk mund të tregojë se ka para të mjaftueshme dhe nëse nuk bën në vendlindje një sigurim që t’i mbulojë të gjithë udhëtimin.

Modeli i deklaratës së mikpritjes

Stranieriinitalia.it/Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Shtetësia për martesëKërkesa e shtetësisë italiane për martesë parashikohet nga neni 5 i ligjit nr. 91/92 mbi shtetësinë. Periudha pas të cilës mund të kërkohet shtetësia italiane për martesë me shtetas/e italian/e, ndryshon në bazë të vendit të rezidencës së çiftit e nëse ai ka fëmijë apo jo. Kështu, nëse bashkëshortët kanë rezidencën në Itali, shtetësia për martesë mund të kërkohet pas dy vjetëve rezidencë pas martese; nëse janë rezidentë jashtë Italisë duhet të kalojnë tre vjet nga data e martesës. Në rast se çifti ka lindur apo adoptuar fëmijë, periudhat e sipërpërmendura përgjysmohen.
Paraqitja e kërkesës

Nga 18 maji 2015 kërkesa paraqitet online përmes portalit të ministrisë së Brendshme Italiane duke përpiluar formularin A ose formularin AE (shtypni mbi formularë për të parë udhëzimet e ministrisë së Brendshme mbi përpilimin e tyre) dhe duke i bashkangjitur dokumentacionin e nevojshëm në format elektronik, pra të skanarizuar. Para se i interesuari të ulet para kompjuterit për të paraqitur kërkesën, duhet të ketë në dorë dokumentacionin e poshtërenditur:

  • Aktin e lindjes të legalizuar (me vulë apostile, për shqiptarët) dhe me përkthim të legalizuar nga përfaqësia italiane në vendlindje;
  • Certifikatën e martesës të legalizuar (me vulë apostile, për shqiptarët) dhe me përkthim të legalizuar nga përfaqësia italiane në vendlindje nëse martesa është bërë në atdhe, përndryshe nëse martesa është lidhur në Itali, nuk është e nevojshme certifikata pasi kjo gjë vetëdeklarohet;
  • Certifikatën penale nga vendlindja (dhe e vendeve të tjera të mundshme ku mund të ketë jetuar më parë i interesuari, Greqia për shembull, nëse ka qenë emigrant edhe atje) të legalizuar (vulë apostile, për dokumentet shqiptare) dhe me përkthim të legalizuar nga përfaqësia italiane në vendlindje;
  • Dokumentin e identitetit italian;
  • Lejen e qëndrimit;
  • Pasaportën e vlefshme;
  • Kuponin e derdhjes së kontributit prej 200 eurosh (këtu gjeni një facsimile);
  • Pullë-taksë prej 16,00 euro.

Në rast se dokumentacioni i bashkangjitur nuk është i mjaftueshëm, Prefektura ruan të drejtën të kërkojë integrimin e dokumentacionit brenda një periudhe të caktuar. Nëse i huaji nuk përmbush kërkesën e administratës, kërkesa konsiderohet e papranueshme.

Në bazë të dekretligjit nr. 5/2012 për thjeshtëzimin e zhvillimin, të gjitha dokumentet e tjera që më parë kërkoheshin (certifikata e çështjeve penale të hapura dhe të kartotekës së gjykatës, certifikata e rezidencës, gjendja civile, deklarata e të ardhurave) mund të vetëcertifikohet përmes një modeli të paracaktuar në bazë të DPR 445/2000 pasi Prefektura mund të verifikojë vërtetësinë e informacioneve të deklaruara përmes një procedure të brendshme duke komunikuar me Ministrinë e Drejtësisë, Komunën e rezidencës dhe Agjencinë e Tatim-taksave. Kujdes, lëshimi i deklaratave të rreme sanksionohet me ligj.

Kohëzgjatja e procedurës dhe dekreti i shtetësisë

Afati i përfundimit të procedurës së njohjes së shtetësisë është 730 ditë e nis nga paraqitja e kërkesës dhe e të gjitha dokumenteve të kërkuara. Siç saktësohet nga qarkorja e ministrisë së Brendshme nr. 6415/2011pas kalimit të dy vjetëve, kërkuesi bëhet titullar i një të drejte subjektive të plotë të fitimit të shtetësisë italiane, pasi në bazë të nenit 8 paragrafi 2 të ligjit 91/92 mbi shtetësinë, është e pamundur që kërkesa të refuzohet pas kalimit të 730 ditëve. Në këtë rast, i interesuari mund t’i drejtohet gjykatësit për t’i kërkuar shtetësinë italiane, pasi të vërtetohet më parë që ministria e Brendshme nuk ka nxjerrë një dekret njohjeje apo refuzimi të praktikës brenda afatit të caktuar me ligj.

Duhet kujtuar që prej 1 qershorit 2012, kompetenca e lëshimit të dekretit të njohjes apo mohimit të shtetësisë  për qytetarët e huaj bashkëshortë të shtetasve italianë është e Prefektit, ndaj të gjitha kërkesat e informacioneve mbi praktikën i duhen drejtuar Prefekturës kompetente dhe jo ministrisë së Brendshme.

Kjo kompetencë mbetet e kreut të departamentit për Liritë Civile dhe Imigracionin e ministrisë së Brendshme, në rast se bashkëshorti i huaj ka rezidencë jashtë Italisë, dhe e kreut të Ministrisë së Brendshme në rast se ekzistojnë arsye penguese që lidhen me sigurinë e Republikës.

Së fundi, duhet theksuar që edhe me nxjerrjen e dekretit të njohjes së shtetësisë, i huaji nuk është akoma italian për sa kohë nuk ka bërë betimin e besnikërisë ndaj Republikës italiane. Duhet ta bëjë brenda gjashtë muajve (në të kundërt dekreti i shtetësisë shfuqizohet, dhe i interesuari duhet të nisë nga e para praktikën) pranë komunës së rezidencës, nëse banon në Itali, pranë Përfaqësisë diplomatike konsullore nëse është rezident jashtë Italisë.

Stranieriinitalia.it/Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

Lexo edhe:

Shtetësia për rezidencë në Itali
Shtetësia italiane për të lindurit në Itali
Shtetësia italiane. Ja si përpilohen kërkesat online
Si të kontrollosh on-line ku është kërkesa jote e shtetësisë
Shtetësia italiane. Udhëzues on-line i ministrisë së Brendshme 
Shtetësia italiane. Nga Civis Romanus te Civis Italicus

(Ndiqni ShqiptariiItalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 


Kërkesa e shtetësisë italiane për rezidencë parashikohet nga neni 9 i ligjit nr. 91/92 mbi shtetësinë. Ky ligj përcakton që shtetësia “mund t’i jepet” të huajit, pra parashikon një proces të karakterizuar nga një diskrecionalitet i gjerë, ndryshe nga shtetësia për martesë me një shtetas italian.

Kërkesa mund të paraqitet pas një periudhe të caktuar rezidence efektive në territorin italian (që nis nga momenti i regjistrimit në listën e popullsisë rezidente të komunës, jo nga çasti i pajisjes me lejen e qëndrimit) që shkon nga 4 vjet nëse i interesuari është shtetas i komunitetit europian, 5 vjet nëse është i paatdhe dhe 10 (dhjetë) vjet nëse është jokomunitar (pra, një shqiptar mund të kërkojë shtetësinë italiane për rezidencë, pasi ta ketë këtë të fundit prej dhjetë vjetësh).

Nga 18 maji 2015 kërkesa paraqitet online përmes portalit të ministrisë së Brendshme Italiane duke përpiluar formularin elektronik B (këtu gjeni udhëzimet e ministrisë për përpilimin e tij) dhe duke i bashkangjitur dokumentacionin e nevojshëm në format elektronik, pra të skanarizuar. Para se i interesuari të ulet para kompjuterit për të paraqitur kërkesën, duhet të ketë në dorë dokumentacionin e poshtërenditur:

  • Aktin e lindjes i legalizuar (me vulë apostile, për shqiptarët) dhe me përkthim të legalizuar nga përfaqësia italiane në vendlindje;
  • Certifikatën penale nga vendlindja (dhe e vendeve të tjera të mundshme ku mund të ketë jetuar më parë i interesuari, Greqia për shembull, nëse ka qenë emigrant edhe atje) të legalizuar (vulë apostile, për dokumentet shqiptare) dhe me përkthim të legalizuar nga përfaqësia italiane në vendlindje;
  • Dokumentin e identitetit të vlefshëm;
  • Lejen e qëndrimit;
  • Kuponin e derdhjes së kontributit prej 200 eurosh (këtu gjeni një facsimile);
  • Një pullë-taksë prej 16,00 euro (do të shënohen në formularin elektronik të dhënat e saj);
  • Për colf & badanti, dokumentin e INPS-it të të ardhurave (Estratto Retributivo INPS);
  • Për refugjatët e personat e paatdhe, certifikatën e njohjes së statusit të refugjatit apo të personit të paatdhe.

Në bazë të dekretligjit nr. 5/2012 për thjeshtëzimin e zhvillimin, të gjitha dokumentet e tjera që më parë kërkoheshin (certifikata e çështjeve penale të hapura dhe të kartotekës së gjykatës, certificata e rezidencës, gjendja civile, deklarata e të ardhurave) mund të vetëcertifikohet përmes një modeli të paracaktuar në bazë të DPR 445/2000 pasi Prefektura mund të verifikojë vërtetësinë e informacioneve të deklaruara përmes një procedure të brendshme duke komunikuar me Ministrinë e Drejtësisë, Komunën e rezidencës dhe Agjencinë e Tatim-taksave.

Kujdes, lëshimi i deklaratave të rreme sanksionohet me ligj.

Koha e trajtimit të kërkesës është 730 ditë, apo 2 vjet nga çasti kur kërkesa merret nga autoriteti përkatës (ministria e Brendshme). Në rast të një përfundimi pozitiv të praktikës, Prefektura i nis një lajmërim zyrtar të interesuarit brenda 90 ditëve nga marrja e dekretit të shtetësisë nga ministria e Brendshme. Kur i interesuari ka marrë në dorë dekretin, brenda gjashtë muajve duhet të shkojë në komunën e rezidencës për të bërë betimin e besnikërisë ngaj Republikës italiane siç parashikon neni 10 i ligjit mbi shtetësinë (L. 91/1992). Nëse brenda gjashtë muajve nuk e ka bërë betimin, dekreti shfuqizohet dhe i interesuari duhet të nisë nga e para procedurën e shtetësisë e të nxjerrë sërish të gjithë dokumentacionin e nevojshëm.

I vetmi kanal për të pasur informacione mbi praktikën e shtetësisë, siti internet i ministrisë së Brendshme

Se në ç’pikë është praktika e shtetësisë, mund të kontrollohet on line duke u futur në hapësirën dedikuar argumentit në faqet internet të ministrisë së Brendshme, duke shoqëruar emrin e regjistrimit të përdoruesit me kodin K10 të protokollimit që Prefektura i jep kërkuesit të shtetësisë pas paraqitjes së praktikës. Për sa kohë në ekran nuk shfaqet mesazhi “l'istruttoria è stata conclusa”, praktika e shtetësisë është ende në përpunim. Kërkesa e shtetësisë për rezidencë ka një përpunim të dyfishtë që nuk shihet nga i interesuari në faqet internet të ministrisë së Brendshme. Në fazën e parë të përpunimit të praktikës, Prefektura kontrollon nëse dokumentacioni i paraqitur është i saktë dhe i vërtetë, duke dhënë një gjykim të parë mbi kërkesën. Më pas praktika i kalon ministrisë së Brendshme që bën vlerësimin e dytë. Këto dy vlerësime mund të mos jenë të njëjta. Prefektura nuk mund të procedojë me përpunimin e praktikës pa përgjigjen e ministrisë. E duke qenë se nga faqet internet të ministrisë qytetari nuk mund të kuptojë me saktësi nëse kërkesa e tij është duke u shqyrtuar nga Prefektura apo nga ministria, mund t’i kërkojë prefekturës kompetente informacion më të saktë.

Po nëse kalojnë dy vjet pa marrë një përgjigje?

Me qarkoren 6415/2011 ministria e Brendshme ka pohuar që një vonesë e mundshme e Prefekturës në lëshimin e dekretit të pranimit apo jo të kërkesës, nuk nënkupton pranimin apo hedhjen poshtë të saj. Në këtë rast mund t’i kërkohet Gjykatës Administrative Krahinore (TAR) të detyrojë administratën publike të marrë vendimin mbi pranimin apo refuzimin e kërkesës së shtetësisë. Në bazë të ligjit 241/90 mbi normat e çështjeve të procedimenteve administrative dhe të drejtave  të kontrollit të dokumenteve administrative, është e mundur që brenda një viti nga përfundimi i dy vjetëve pa marrë përgjigje, t’i niset një letër ankese (diffida) administratës publike për mospërmbushje të detyrës e për të kërkuar sqarime. Për këtë procedurë nuk është e nevojshme të merret një avokat, i domosdoshëm në rast se i interesuari vendos t’i drejtohet gjykatës.

Stranieriinitalia.it/Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

Lexo edhe:
Shtetësia për martesë. Kur dhe si paraqitet kërkesa

Shtetësia italiane për të lindurit në Itali
Shtetësia italiane. Ja si përpilohen kërkesat online
Si të kontrollosh on-line ku është kërkesa jote e shtetësisë
Shtetësia italiane. Udhëzues on-line i ministrisë së Brendshme 
Shtetësia italiane. Nga Civis Romanus te Civis Italicus

(Ndiqni ShqiptariiItalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

 

Nga marrja e takimit për aplikim deri te tërheqja e dokumenteve biometrike, ja si veprohet pranë Konsullatës së Përgjithshme të Shqipërisë në Milano

Pasaporta biometrike, dokumenti shqiptar i vlefshëm për të udhëtuar jashtë shtetit, dhe letërnjoftimi elektronik, dokumenti i identifikimit, merren edhe në disa përfaqësi konsullore shqiptare, përfshirë ato në Romë e Milano, pa qenë e nevojshme që i interesuari të shkojë në Shqipëri. Një shërbim i nevojshëm për mëse gjysmë milion shqiptarët që jetojnë këtu, por që paguajnë shtrenjtë. Nëse në vendlindje pasaporta kushton 7500 lekë, në konsullata kushton tashmë 130 euro. Ndërsa për letërnjoftimin elektronik çmimi është pak a shumë i njëjtë: në konsullatë paguhet 12 euro ndërsa në Shqipëri 1500 lekë.

Pasaporta lëshohet vetëm nëse qytetari është i regjistruar në Zyrën e Gjendjes Civile në Shqipëri.

Aplikimi për pasaportat në Milano

Aplikohet për pasaportë edhe pranë Konsullatës së Përgjithshme të Shqipërisë në Milano, e cila nga korriku 2014 kjo ndodhet në rrugën G.B. Pirelli 30 (pranë stacionit qendror hekurudhor). Nga 15 janari 2016 për të aplikuar për pasaportë duhet marrë më parë takim përmes adresës elektronike të postës së konsullatës:  appuntamenti[at]consolatoalbanesemilano.org.

Kush aplikon

Çdo shtetas mbi moshën 16 vjeç duhet të paraqitet personalisht në Konsullatë për të aplikuar për pasaportë biometrike dhe letërnjoftim elektronik. Kush është pajisur më parë me këtë të fundit, duhet ta marrë atë me vete kur të shkojë për të aplikuar për pasaportën.

Çdo shtetas nën moshën 16 vjeç mund të aplikojë vetëm për pasaportë biometrike. E bën në prani të të paktën njërit prind që shoqëron fëmijën, me të dyja pasaportat e prindërve dhe me një dokument që dëshmon lidhjen familjare me fëmijën. Certifikatat mund të jenë italiane ose shqiptare.

Pasaporta biometrike ka kohëzgjatje dhjetëvjeçare për ata që kanë mbushur moshën 16 vjeç dhe vetëm pesë vjet për të miturit nën 16 vjeç.

Ç’dokumente duhen paraqitur

Për të aplikuar për dokumentet biometrike, i interesuari duhet të paraqitet personalisht para personelit të Ambasadës me një dokument identifikimi të vlefshëm shqiptar nga të mëposhtmit:

  • Pasaportë jobiometrike
  • Leje për drejtim automjeti (formati card)
  • Letërnjoftim elektronik (nëse e ka)
  • Dokument tjetër të vlefshëm me fotografi
  • Për fëmijët nën 16 vjeç, përveç dokumentit me foto (pasaportë e vjetër, certifikatë me fotografi ose leje qendrimi) duhet te paraqitet edhe certifikatë lindjeje me atësi dhe mëmësi dhe një certifikatë familjare që mund të jenë italiane (me vulë Apostille të marrë në prefekturën e provincës ku është lëshuar) ose shqiptare.

Veç dokumentit të identifikimit, i interesuari duhet të ketë me vete edhe mandat-pagesën që dëshmon derdhjen e shumës së parave në llogarinë bankare të Konsullatës me koordinata:

  • IBAN: IT 11 X 02008 01775 000102592229

Tërheqja e dokumenteve biometrike

Dokumentet biometrike mund të tërhiqen pas tre javësh nga data e paraqitjes së kërkesës. Më parë, është mirë të konsultohet profili zyrtar Facebook i Konsullatës së Përgjithshme të Milanos, në të cilin periodikisht jepen informacione mbi dokumentet e prodhuara sipas datave të aplikimit.

Për shtetasit mbi 16 vjeç, pasaporta biometrike tërhiqet personalisht ose nga një i deleguar me një prokurë të legalizuar nga prefektura përkatëse.

Për tërheqjen e letërnjoftimit është e domosdoshme prania e personit në konsullatë për verifikimin e tij biometrik, së bashku me faturën e aplikimit dhe me një dokument identifikimi të vlefshëm.

Për shtetasit nën 16 vjeç duhet prania e njërit nga prindërit me një dokument që tregon lidhjen familjare me fëmijën, me kuponin e aplikimit dhe me një dokument identifikimi të vlefshëm.

Lexo edhe: Certifikatat e Gjendjes Civile në Konsullata, ja si merren

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Qindra mijëra imigrantë të parregullt nisin të shpresojnë se shpejt do të fusin në xhep lejeqëndrimin. Nuk është kështu

Romë, 5 shkurt 2016 – “Ka dalë dekreti i flukseve, më në fund do të bëhem me leje qëndrimi”. Nuk është e vërtetë. Mos u besoni atyre që ju thonë të kundërtën.

Botimi në Gazetën Zyrtare i dekretit të flukseve 2016 është përhapur gojë mbas goje e qindra mijëra imigrantë të parregullt kanë nisur të shpresojnë. Janë në Itali pa një dokument që t’u lejojë të jetojnë e të punojnë në dritë të diellit dhe kanë menduar, në mirëbesim, se ndoshta ka ardhur çasti i mirë që edhe ata të marrin një lejeqëndrim.

Me keqardhje duhet thënë se nuk është kështu. Le të provojmë të shpjegojmë pse.

Vite më parë, dekretet e flukseve mund të përdoreshin si të ishin sanatore. Mjaftonte të gjenit një punëdhënës të gatshëm të paraqiste kërkesë punësimi. Nëse punëdhënësi arrinte të fitonte një kuotë e të merrte një autorizim për punësimin tuaj, ktheheshe në atdhe, merrje një vizë hyrjeje për punë dhe riktheheshit në Itali për të nënshkruar kontratën e për të kërkuar lejen e qëndrimit.

Por vitet e fundit, përfshirë edhe këtë radhë, ky mekanizëm nuk mund të funksionojë më. Në fakt, dekreti i flukseve nuk parashikon ardhje të mirëfillta për punonjës të varur.

Ka pak, shumë pak, përjashtime: 100 punonjës me origjinë italiane nga Amerika Latine, 100 punonjës nga vende jokomunitare që morën pjesë në Expo 2015 dhe 1000 punonjës që kanë marrë pjesë në programe formimi në vendlindje. Këto të fundit janë “projekte speciale”, të realizuara në ato vende nga Ente dhe shoqata italiane. Vetëm kush ka marrë pjesë në këto projekte mund të vijë në Itali, dhe vetëm nëse ka një ofertë pune.

E gjithë punonjësit e tjerë? Muratorë, punëtorë, bashkëpunëtore shtëpiake (colf e badanti…? Dekreti i flukseve nuk është për ta. Nuk mund të vijnë. Edhe nëse janë tashmë këtu pa document qëndrimi dhe kanë gjetur një dikë që mund t’i punësojë, nuk mund të përfitojnë: punëdhënësi nuk mund të paraqesë kërkesë në kuadrin e këtyre flukseve dhe as t’u lidhë kontratë të rregullt pune.

As 13 mijë hyrjet për punë sezonale nuk mund të përdoren “për t’u legalizuar”. Para të gjithash, janë hyrje për kohë të përcaktuar: me autorizim për punë sezonale vjen në Itali, por vetëm për disa muaj, aq sa zgjat kontrata sezonale, e më pas duhet të kthehesh në vendlindje, përndryshe bëhesh (ose kthehesh) në immigrant të parregullt, klandestin. Për më tepër, kontrollet mbi punëdhënësit (tipi i ndërmarrjes, xhiroja vjetore, punonjësit e tjerë të punësuar) janë të tilla që nuk lënë vend për kërkesa “të rreme” ose që sidoqoftë nuk mund të garantojnë një punësim efektiv. Konfirmojnë këtë gjë edhe flukset sezonale të vitit të shkuar. Kishte 13 mijë kuota në dispozicion, u paraqitën 30 mijë kërkesa, por në nëntor rezultonte se u pranuan më pak se 5 mijë. Të tjerat nuk përmbushnin kriteret.

Për sa më sipër, është e udhës të përsëritet e të futet mirë në kokë: dekreti nuk është sanatore. Nëse kujtonit se ishte një mënyrë për të legalizuar qëndrimin e paligjshëm në Itali, fatkeqësisht, e kishit babim. Nëse dikush përpiqet t’ju mbushë mendjen se mund të merrni një lejeqëndrim me dekretin e flukseve, ndoshta është thjesht i keqinformuar, por ndoshta e di mirë si janë gjërat, por po e provon t’jua hedhë për t’ju zhvatur ca para, në këmbim të një ndihme që nuk mund t’ju japë. mos lejoni askënd t’ju mashtrojë.

Elvio Pasca

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Non solo in Germania e Francia, ma anche in Italia il vento della xenofobia e islamofobia sta dilagando dal nord al sud. Ne dà conferma  quanto avvenuto lo scorso 8 gennaio a Desenzano del Garda.

Circa una trentina d’operai della ditta Penny Market si sono riuniti pacificamente di fronte al supermercato per protestare contro i livelli salariali considerati troppo bassi. Quando la polizia è intervenuta per far smobilitare l’assembramento gli operai italiani, immigrati e pakistani hanno iniziato a gridare diversi slogan. Purtroppo tutti i giornali e le agenzie hanno riportato solo uno slogan “Allah Akbar” ( Allah è Grande) tralasciando in questo modo il vero motivo della protesta, la dignità del lavoro in Italia e preferendo a questa uno slogan ricollegabile genericamente al jihad.

La questione riportata è totalmente trasfigurata rispetto ai fatti. Ho ascoltato tutti i loro slogan e mi sento in dovere di tradurre e spiegare non solo ai giornalisti “professionisti”, ma anche a coloro che hanno scritto veri e propri articoli e discorsi usando lo slogan specifico “Allah Akbar” con lo scopo evidente di colpevolizzare una religione in un momento nel quale la sua percezione è già trasfigurata o negativa.

Nel filmato si può vedere che all’inizio gli operai davanti alla polizia utilizzano gli slogan in italiano “libertà, libertà , libertà” e dopo “sciopero, sciopero”. Si vede benissimo che pronunciano a mala pena queste parole. Quando le forze dell’ordine passano all’azione i lavoratori pakistani, che non parlano bene italiano, e quindi in una fase più concitata dello scontro, iniziano ad esprimersi naturalmente nella loro lingua madre: l’urdu. E’ naturale che l’alto tasso emotivo, un senso generale di rabbia e ingiustizia abbia fatto esplodere il bisogno di esprimersi nella propria lingua. 

In questa fase concitata quindi gli operai italiani utilizzano termini come “porca putt*" i "ca*", ma i pakistani, che non sono avvezzi alla libertà di sciopero e ancor di più all’utilizzo di termini anche volgari  e ad inveire contro le istituzioni, sono portati ad utilizzare slogan popolari nel proprio paese. 

In quali termini si può parlare di libertà con un pakistano o un cinese considerato che non si confrontano quotidianamente con questo concetto provenendo da regimi dittatoriali?

È corretto sottolineare, da giornalista, che gli slogan evocati fanno parte del lessico corrente pakistano in casi di confronto o discorsi , ma che non hanno alcuna connessione con questioni religioso e ancor più con l’Islam “arabo” o il “jihad”.

Il primo slogan dice Nara Takbeer (grido di dio) , il gruppo risponde Allah Akbar (Allah è Grande). Il secondo Nara Rasalat (grido del profeta) il gruppo risponde Ya Rasool Allah (Muhammad è il profeta d’Allah). Il terzo slogan inizia così Nara Heideri (il grido del leone) il gruppo risponde Ya Ali (O Ali “il quarto Califfo”) 

Risulta evidente che per immediatezza e superficialità lo slogan “Allah Akbar” è ormai entrato nel lessico comune giornalistico essendo anche di facile comprensione per il pubblico medio.

Quello che non è noto al pubblico medio è che molti nostri termini provengono dall’arabo dimostrando un legame materiale fra le due culture. Come per esempio Marsala (porto d’Allah), sorbetto (la bevanda), Assassini (i ragazzi di hassan o hashishi), divano (parlamento) e 1,2,3, (numeri arabi) ci sono miglia di parole così, in pratica cancellando le parole del mondo islamico ci sarebbe bisogno di costruire una nuova lingua.

Dopo i fatti di Colonia anche in Italia un pakistano a Firenze è stato accusato di molestare una ragazza, è stato arrestato e così anche a Matierno, una località in provincia di Salerno, un pakistano è stato accusato di “aggredire” una minorenne con i suoi “sguardi ambigui”. I cittadini del paese infervorati dai fatti di Colonia hanno aggredito il centro d’accoglienza della zona. 

In questi due casi l’Islam non c’entra niente ma l’assenza di una corretta informazione, il pregiudizio sono evidenti esempi di quanto sia in discussione il processo di integrazione nel nostro Paese.

Risulta infine preoccupante osservare come  un gruppo di neonazisti di Colonia, dopo quanto successo a Capodanno, hanno picchiato sei pakistani e un siriano per il solo fatto di presupporre la fede religiosa: siamo alle porte di una nuova caccia al diverso!

Ejaz Ahmad
Giornalista e mediatore culturale

Mëse një e pesta e firmave në Romë e Milano. Në fuqi prej vitit 2012, është pakti mes imigrantëve dhe Italisë

Romë, 8 janar 2016 – Të mësosh italishten e edukatën qytetare, të çosh fëmijët në shkollë, të mos shkelësh ligjin. Rregulla të thjeshta për të jetuar mirë në Itali.

Për 237.017 të huaj këto rregulla janë kthyer në angazhime për të cilat u është dashur të nënshkruajnë një kontratë me shtetin italian. Në fakt rregulllat e sipërpërmendura përbëjnë thelbin e Marrëveshjes së Integrimit që nga viti 2012 duhet të nënshkruajnë të gjithë të huajt që mbërrijnë në Itali. Një sistem i ri që ka sjellë edhe të ashtuquajturën leje qëndrimi “me pikë”, me shtim kreditesh për çdo objektiv të arritur e shkurtime për çdo hap të gabuar.

Të gjithë e nisin me 16 pikë dhe kanë për qëllim të mbledhin të paktën 30. Pas dy vjetëve nga nënshkrimi i marrëveshjes, parashikohet një verifikim (edhe me një testim të italishtes dhe edukatës qytetare) dhe nëse është e nevojshme jepet edhe një vit shtesë nëse objektivi i 30 pikëve nuk është arritur.

Sipas një tabele të botuar pak ditë më parë nga ministria e Brendshme, deri më 28 dhjetor 2015 mes shtetit dhe imigrantëve janë lidhur 237.017 marrëveshje. Pjesa më e madhe në Romë (26.936, 11,56% e të gjitha marrëveshjeve) dhe në Milano (25.017, 10,74%). Ndjekin Torino (9.399, 4,03%), Napoli (8.580, 3,68%), Firence (7.268, 3,12%), Bergamo (7.036, 3,02%) e Brescia (6.619, 2,84%).

Ministria nuk jep asnjë të dhënë mbi shtetësinë e të huajve, ndaj nuk është e mundur të dimë sa prej mëse 237 mijë marrëveshjeve të integrimit janë nënshkruar nga shqiptarë.

 

I akuzuar për pastrim parash dhe evasion nga prokuroria shqiptare, Francesco Becchetti kundërvepron e ngre padi kundër qeverisë shqiptare në gjykatën e Strasburgut, sepse pretendon se deklaratat e kryeministrit Edi Rama kanë shkelur parimin e të qenit i pafajshëm deri në njohje fajësie me një vendim të prerë të gjykatës.

 

Padia e ngritur nga pronari i Agon Channel, e ëma Liliana Condomitti, Mauro de Renzis dhe Erjona Troplini (edhe këta të paditur nga prokuroria shqiptare), është depozituar në Gjykatën Europiane për të Drejtat e Njeriut në Strasburg në tetor 2015 dhe i është njoftuar qeverisë shqiptare më 12 janar 2016.  

 

Sipas padisë, deklaratat publike të bëra nga kryeministri Rama verën e vitit të shkuar lidhur me çështjen gjyqësore të ngritur kundër biznesmenit italian kanë cenuar, në veçanti, parimin se “një person është i pafajshëm për sa kohë një gjykatë nuk ka dhënë vendim të formës së prerë për njohjen e fajësisë së tij” të njohur nga Kushtetuta shqiptare (neni 30) dhe nga Konventa Evropiane për të Drejtat e Njeriut (neni 6).

 

Në padi veçohen disa deklarata të kryeministrit si ajo e bërë në Tëitter më 9 qershor 2015 (“Dekriminalizimi, gjethe fiku që bie e nxjerr cullak PD-në kur goditet krimi! Bllokimi i burimit të parasë së zezë që ushqente Agon Channel, një sukses”, shkruante asokohe Rama), një intervistë e dhënë në Vision Plus më 12 qershor, një tjetër e dhënë në A1 Report më 15 qershor dhe deklaratat e kryeministrit në TV Klan të bëra më 17 qershor.

 

Padia e depozituar në Gjykatën e Strasburgut “BECCHETTI and OTHERS against Albania”

 

Shqipëria është raskapitur mes korrupsionit dhe papunësisë ekstreme. Në njëzet vitet e fundit rreth një e katërta e popullsisë është larguar nga vendi. E megjithatë ka edhe disa që nuk duan të dorëzohen

Nga Deutsche Welle

Gjendja në Shqipëri është deprimuese. Ky vend i vogël i Europës është i dërmuar mes korrupsionit dhe papunësisë ekstreme. Shumë shqiptarë i kanë humbur shpresat në vendin e tyre dhe përpiqen çdo vit të kërkojnë një të ardhme në Gjermani apo në vende të tjera të Europës. Në njëzet vitet e fundit rreth një e katërta e popullsisë është larguar nga vendi. E megjithatë ka edhe disa që nuk duan të dorëzohen. Dy sipërmarrës të rinj me ide të mira biznesi dhe me mjaft durim luftojnë për një të ardhme më të mirë në vendin e tyre.

Ata janë arkitektja Pezana Rexha me sipërmarrjen e saj sociale dhe vëllezërit Arbër dhe Flori Uka, të cilët po korrin frytet e biznesit të tyre me një fermë me produkte biologjike në periferi të Tiranës dhe me një kantinë vere.

Edhe pak javë Pezana Rexha pret fëmijën e parë, megjithatë ajo ende është në punishte, aty ku është përgatitur tashmë edhe krevati për beben e saj. Ajo vetë nuk punon në punishte, por si arkitekte që ka studiuar në Tiranë ka tashmë dy vjet që projekton me sukses mobilje për arrendim mjedisesh të brendshme. Fillimisht nisur nga vështirësitë për aredim të veçantë i lindi ideja pë rtë krijua diçka vetë thotë ajo: “Unë dikur kisha probleme të mëdha që të gjeja mobilje të përshtatshme për klientët për mjediset e tyre të brendshme. Të gjitha ishin prodhime nga Kina e dukeshin njësoj. Ndaj vendosa që t'i prodhoj vetë mobiljet”.

Por ka edhe veçori të tjera që e bëjnë tërheqëse sipërmarrjen e saj, ato nuk janë mobilje dosido, por të prodhuara nga dru i përdorur. Aktualisht në punishte ka 13 të punësuar. Por Pezana i punëson me një qëllim të caktuar pikërisht ata njerëz, që e kanë të vështirë të kenë akses në tregun normal të punës në Shqipëri: sepse ata kanë aftësi të kufizuara apo diskriminohen si romë. Ajo punëson edhe pensionistë, që nuk mund të jetojnë me pensionin e ulët. Që të bindë me këtë klientët ajo nuk e pati të lehtë: në fillim ishte shumë e vështirë. E nuk ishte aspak e lehtë që t'u sqaroje klientëve, se cila është ideja sociale e sipërmarrjes. Shumica nuk e besonin, ose nuk ishin dakord me këtë. Sepse paragjykonin, që njerëzit nga grupet e skajeve të shoqërisë nuk mund të bëjnë punë cilësore”.

Një sfidë kjo. Shumë njerëz duan të largohen nga Shqipëria, e shumë syresh janë larguar ndërkohë. Kur ishte fëmijë Pezana me familjen e saj ka qenë vetë jashtë vendit: në Gjermani e në Greqi. Por tani për të ky nuk është më një opsion. Ndonëse në Shqipëri nuk është e lehtë, sepse korrupsioni dhe mungesa e perspektivës janë në rend të ditës. Një sipërmarrëse me orientim social si Pezana përbën një përjashtim dhe ajo preferon të përballet me vështirësitë: “Unë jam mësuar me vështirësitë. Kur s'ka vështirësi për mua bëhet e mërzitshme. Ndaj jam këtu. Sepse në Tiranë ka vështirësi dhe mua më pëlqen t'u bëj ballë atyre”.

Pak kilometra larg Tiranës në një zonë rurale. Flori dhe Arbër Uka kanë studiuar jashtë shtetit. Por ata janë kthyer, ndonëse kanë pasur jashtë edhe oferta pune. Tani të dy vëllezërit janë sipërmarrës dhe menaxhojnë një fermë të vogël - me zarzavate biologjike, me vreshta dhe me një restorant të vetin. Arbër Uka: “Këto janë kohë të vështira për Shqipërinë, pa asnjë mëdyshje. Por nëse do të ndërtosh diçka, atëherë kjo duhet bërë tani. Nëse punët shkojnë më mirë, atëherë mund të korrësh frytet e punës tënde”.

Flori Uka: “Unë këtu e kam vendin. Jashtë shetit nuk jam askushi, por këtu jam diçka”.

Ata ende paguajnë kredinë, indinjohen me burokracinë, taksat dhe kushtet e biznesit. Por vëllezërit Uka janë krenarë, veçanërisht për verën e tyre, edhe pse vera shqiptare e ka të vështirë edhe në tregun vendas.

Flori Uka: “Kjo këtu nuk është si në investimet tipike në Shqipëri, ku synohet vetëm të bësh sa më shpejt para. Mua mu desh vërtetë shumë durim, por tani e shoh suksesin. Vera është e mirë dhe shitja e saj ecën mirë. Ky është rezultat i një pune të vështirë e këmbëngulëse”.

Një lokal në qendër të Tiranës ka qenë njëri prej projekteve të para të Pezana Rexhës. Sot janë disa lokale, bare e kafene, që në një pjesë të madhe janë areduar si rezultat i punës së saj. Por Pezana synon më shumë: “Unë do të kisha dëshirë të kem një fabrikë më të madhe, me 1000 punonjës - kjo është ëndrra ime. Po ashtu dua disa filiale në Shqipëri, në Ballkan e në Europë. Unë dua të tregoj, se mund t'ia dalësh, edhe pse vjen nga një vend i vogël si Shqipëria.“

Ka shpresa të mëdha në Tiranë e janë edhe këta sipërmarrës të rinj, që tregojnë, se edhe në Shqipëri shumë gjëra janë të mundshme.

Botuar në Deutsche Welle me titullin Startup në Shqipëri

 

Koncesionet e dhëna nga qeveritë kompanive private po u kushtojnë shtrenjtë shqiptarëve. Kanë paguar mbi 170 milionë euro përgjatë pesë viteve të fundit për pasaportat biometrike dhe letërnjoftimet elektronike, dokumente që  po të prodhoheshin nga vetë shteti do të kushtonin shumë më pak

Romë, 17 dhjetor 2015 - Gazetari Gjergj Erebara i Rrjetit Ballkanik të Gazetarisë Investigative (BIRN) boton sot një shkrim mbi fitimet marramendëse të tetë kompanive që në fusha të ndryshme veprojnë në një regjim monopoli që u është siguruar falë koncesioneve që qeveritë e ndryshme shqiptare u kanë dhënë në vite. Bëhet fjalë për Aeroportin e Rinasit, kontrollin teknik të makinave, nxjerrjen e bakrit e deri te pullat fiskale e pasaportat.

“Koncesionet po u kushtojnë shqiptarëve dhjetëra milionë euro në vit, qoftë në formën e fitimeve monopolistike të krijuara nga këto koncesione, qoftë përmes tregjeve virtuale të krijuara... – shkruan mes të tjerash Erebara - Shqiptarët paguajnë aktualisht rreth 6 milionë euro për pulla fiskale që në një situatë tjetër do të kushtonin dhjetë herë më pak, kanë paguar mbi 170 milionë euro përgjatë pesë viteve të fundit për pasaporta dhe karta identiteti elektronike, të cilat, nëse do të prodhoheshin nga vetë shteti do të kushtonin shumë më pak, apo paguajnë miliona euro fitime ekstra për koncesionin e aeroportit”.

Pasaportat biometrike në veçanti, që, për periudhën e shkurtër që iu la qytetarëve për ta ndërruar të vjetrën me të renë (më 1 mars 2012 u nxorën jashtë qarkullimit pasaportat e vjetra, me vetëm dy muaj paralajmërim) dhe çmimin e kripur për aplikimet pranë konsullatave (çmim që u rrit me 20% nga 1 janari 2015), goditën rëndë veçanërisht shqiptarët jashtë Shqipërisë, siç kemi shkruar shpesh në Shqiptariiitalisë.com.

Ja çfarë shkruan Erebara për Aleat, kompaninë që ka në koncesion pikërisht prodhimin e pasaportave biometrike:

Aleat është një kompani e krijuar si pasojë e vendimit të qeverisë “Berisha” për të dhënë me koncesion procesin e prodhimit të kartave të identitetit dhe pasaportave biometrike. Ajo u themelua në gusht 2008, fillimisht si një koncesion trevjeçar, i cili do të prodhonte pasaportat dhe kartat e identitetit për shqiptarët dhe pastaj do t’ia transferonte teknologjinë qeverisë shqiptare. Por me një veprim të papritur, pak para skadimit të koncesionit, qeveria vendosi ta zgjasë më tej atë. Kontrata e koncesionit është mbajtur gjatë të gjithë kohës e klasifikuar si “sekret”.

Gjithsesi, të ardhurat dhe fitimet e kompanisë koncesionare nuk janë të tilla. Përgjatë pesë viteve 2010-2015, të ardhurat e kompanisë kanë qenë 17,6 miliardë lekë (125 milionë euro), ndërsa fitimet e akumuluara gjatë kësaj periudhe kanë qenë 3.3 miliardë lekë (rreth 24 milionë euro). Kostoja e përgjithshme e koncesionit do të vijojë të rritet për shkak se kontrata koncesionare vijon dhe se kompania është favorizuar herë pas here nga vendime të qeverive në kurriz të konsumatorëve. Në vitin 2012, psh, Ministri i Brendshëm i asaj kohe, Bujar Nishani, vendosi papritur të anulojë vlefshmërinë e pasaportave të vjetra pavarësisht afatit të maturimit, duke detyruar disa dhjetëra mijëra shqiptarë të blejnë pasaportë të re te koncesionari.

Një dorë e mirë parash pritet të krijohen për këtë koncesion edhe këtë vit për shkak të vendimit të qeverisë aktuale për të detyruar të gjithë shqiptarët që patën marrë pasaporta për fëmijët me toponime të gabuara, të paguajnë kostot e pasaportave edhe një herë, pavarësisht se gabimi nuk qe i tyre por i administratës publike.

ALEAT është një kompani monopol, çmimet e shërbimeve të së cilës përcaktohen nga autoriteti kontraktor, por këto çmime mjaftojnë që kjo kompani të ketë normë fitimi mesatare prej gati 20 për qind për periudhën 2010-2015.

Shkrimin e plotë e gjeni në Reporter.al:
Fitimet marramendëse të koncesioneve dhe monopoleve

 

Më 30 dhjetor, 26-vjeçari Abdushi u transportua në spital thuajse i vdekur. Brenda 24 orëve Karabinierët arrestojnë vrasësin

Varese, 3 janar 2016 – Karabinierët e Como-s kanë arrestuar natën e Vitit të Ri Jasin Sulon, 30 vjeç, resident në Locate Varesino (Como). Akuzohet për vrasjen me pistoletë të 26-vjeçarit Ermal Abdushi, resident në Vedano Olona (Varese).

Pasditen  30 dhjetorit, Abdushi u transportua në një spital të Tradate në Vareze nga një i afërm i tij në gjendje kritike, për shkak të një plumbi të marrë në gojë, dhe vdiq menjëherë. Sipas të afërmit, plaga ishte shkaktuar me armë zjarri aksidentalisht në shtëpi të Sulos, por kur Karabinierët shkuan në shtëpinë e këtij të fundit për të verifikuar çfarë kishte ndodhur, 30-vjeçari ishte zhdukur dhe në apartament u dallua se ishin përpjekur të pastronin njollat e gjakut. Këto dy gjëra ngjallën dyshimet e forcave të rendit se ngjarja nuk kishte ndodhur padashje siç iu rrëfye.

Më 31 dhjetor, Jasin Sulo u arrestua tek disa të afërm të tij në Casale Monferrato. I marrë në pyetje ai pranoi ngjarjen. Arma e krimit, një revolver Smith & Wesson, që rezultoi i vjedhur më 28 dhjetor në Alassio, u gjet në fushat e Mozzate. Sulo u arrestua i akuzuar për vrasje, armëmbajtje pa leje dhe vjedhje.

Nuk janë akoma të qarta arsyet që çuan deri në vrasjen e 26vjeçarit, por forcat e rendit pohojnë se qoftë viktima, qoftë vrasësi kanë precedent penalë: Sulo për armëmbajtje pa leje në Shqipëri, ndërsa Abdushi për drogë në Itali.

Karabinierët kanë identifikuar edhe dy shqiptarë të tjerë, të dyshuar si bashkëpunëtorë të Sulos: njëri u arrestua në flagrancë për mbajtje dhe trafikim kokaine dhe fshehje të armës së krimit, ndërsa një tjetër është paditur në gjendje të lirë për favorizim sepse ka pastruar shtëpinë pas ngjarjes me qëllim që të fshihte provat e krimit.

 

 

 

Të dielën paradite një 17 vjeçar ka arritur të zhduket pa lënë gjurmë nga burgu për të mitur Beccharia

Romë, 21 dhjetor 2015 – Sërish një shqiptar që arratiset nga burgu. Këtë radhë i burgosuri është një i ri 17 vjeçar, M.F. bir imigrantësh që jetojnë e punojnë në Milano. Është larguar pa lënë gjurmë nga burgu i të miturve Beccharia në Milano. Ngjarja ka ndodhur të dielën paradite nga ora 9.15-10.00.

Duket se arratisja ishte organizuar në mënyrë të përkryer, dyshohet në bashkëpunim me të burgosurit e tjerë. Ishte zgjedhur ora kur të gjithë të burgosurit kishin orën kur mund të rrinun të gjithë jashtë në oborr, disa prej tyre kanë hutuar të vetmen roje që ishte me ta, ndërsa 17-vjeçari ka ngjitur me shkathtësi murin e lartë 9 metra e ia ka mbathur. E asnjë sistem sigurie nuk ka dhënë alarmin, madje sipas sindikatës së rojeve të burgjeve që ankohen për burimet e pakta e personelin e reduktuar, edhe telekamera e vetme në hyrje të burgut prej kohësh është çaktivizuar.

Ekziston dyshimi se mund të jetë ndihmuar edhe nga persona të tjerë nga jashtë burgut për arsye se të shtunën kishte pasur për vizitë prindërit e vëllain të cilëve mund t’u kishte treguar për arratisjen e kërkuar ndihmë. Por të pyetur nga policia, ata thanë se kishin dijen që i biri do të arratisej e ishin të habitur me gjestin e djalit.

I mituri ishte në Beccaria prej dy muajsh. Akuzohej për shpërndarje droge dhe grabitje. Duhej të merrej akoma në pyetje pasi akuzat ndaj tij ishin akoma për t’u verifikuar. Tani forcat e rendit janë vënë në kërkim të tij pa pasur ndonjë pistë të veçantë për të ndjekur.

Arratisja e 17 vjeçarit hap sërish debatin mbi mbipopullimin e burgjeve italiane, mangësitë në mjete dhe personelin e reduktuar që kanë rojet e burgjeve. Nga ana tjetër, arratisja e tij të sjell ndërmend të tjera të famshme apo edhe një nga rastet e fundit të kronikës të zezë: vrasja e Valentin Frrokajt nga i zoti i shtëpisë ku kishte shkuar të vidhte. Edhe Frrokaj ishte person në kërkim: ishte arratisur dy herë nga burgu dhe para se ta gjenin forcat e rendit e gjeti plumbi.

Mbi të njëjtën temë

I arratisur dy herë nga burgu, Valentin Frrokaj vritet nga i zoti i vilës që donte të vidhte
Valentin Frrokaj arratiset sërish nga burgu
Taulant Toma arratiset edhe nga burgu belg
Kapet në Belgjikë Taulant Toma, i arratisur në shkurt nga burgu i Parmës
Arrestohet Frrokaj, një nga dy shqiptarët e arratisur në shkurt nga burgu i Parmës
Parma. Arratisen nga burgu Toma dhe Frrokaj

Arkiv 'Bota Shqiptare':

Burgu s'është për burrat, prill 2005
Zogu dhe kafazi, prill 2005
Shqiptarët, mjeshtër të arratisjes, shtator 2003
Burgu u rri ngushtë shqiptarëve, maj 2003

 

 

 

Është dënuar me 25 vjet burg por për shumë vjet humbi gjurmët

Romë, 18 dhjetor 2015 – Ishte në listën e 100 shqiptarëve më të kërkuar nga Interpoli shqiptar, e më në fund u kap në Romë më 14 dhjetor. Është fjala për 32 vjeçarin Genc Pjetri në kërkim prej vitit 2003 për vrasjen në Shqipëri të një personi për hakmarrje. Menjëherë pas ngjarjes ishte zhdukur. Për këtë ngjarje, me akuzën e vrasjes me paramendim dhe mbajtjes së armëve u dënua në mungesë me 25 vjet burg, periudhë nga e cila nuk ka bërë asnjë ditë.

Arriti të jetojë në arrati për plot 12 vjet edhe për faktin që organet e drejtësisë shqiptare nuk zotëronin shenjat e tij të gishtave gjë që e vështirësoi identifikimin e Pjetrit gjatë kësaj periudhe të gjatë. E vetmja gjë që kishte banka e të dhënave të interpolit, ishte një fotografi e Pjetrit e kohës së ngjarjes.

Megjithatë, nisur nga disa informacione të vakëta mbi qëndrimin e tij të mundshëm në Itali, një seksion i policisë së Romës i specializuar në kriminalitetin e të huajve, nisi hetime që sollën më 14 dhjetor në kapjen e 32-vjeçarit. Fillimisht është rënë në gjurmët e ish të dashurës së tij, me të birin e të cilës Pjetri ishte shumë i lidhur. Duke ndjekur djalin, oplicia ka arritur të gjejë banesën në Ciampino ku jetonte. Fillimisht u ka dhënë agjentëve një emër të rremë, por shpejt është dorëzuar dhe ka pranuar që është ai person ii kërkuar.

Tani gjendet në një nga burgjet e Romës, në pritje të përfundimit të procedurave për ekstradimin e tij në Shqipëri.