homepage - Shqiptari i Italisë

Kalohet me ndonjë lajm sesi po ikin e po ikin shqiptarët, sesi nga BE-ja vetëm vitin e kaluar janë kthyer, pra riatdhesuar mbi 40 mijë shqiptarë...
Diaspora hesht nuk bzan. Nuk bzan as kur kryeministri i Shqipërisë në asnjë prej fjalëve nuk e shqipton fjalën diasporë, emigrant, refugjat, qoftë edhe për ato që ka premtuar, jo të drejtën e votës por as regjistrimin e tyre.  Nuk bzan edhe kur shikon që radhët e saj po stërmbushen, që Shqipëria po zbrazet
Nga
Petrit Kuçana, The albanian

Ata rikthehen nga të katër anët e globit sërish në muajt e ngrohtë atje ku u nisën, si një ritual shtegtimi e që rëndom quhen pushime. Ritual i përvitshëm ky, ku me patjetër do të shikojnë se çmimet rriten, që shikohen dhe trajtohen ndryshe, si parelinj në rastin më të mirë,  dhe “mbijetesa” varet nga aftësia e përshtatjes në vendin ku janë rritur...

Spektatorë të paepur mbeten mërgimtarët, jetimë gjithësesi dhe e gjitha çfarë mund të bëjnë është ndonjë rresht me mendimet e tyre në ndonjë media apo në rrjetet sociale, (pa përfshirë mllefet apo shitmendjen që konsiderohen më tepër si dëshmi mllefi sesa arritje, ja unë mundem!) ku asgjë nuk ndryshosh përveç specifikave të përshtatjes.

Asgjë nuk ndryshon edhe pse mërgimtarët shqiptarë (të Shqipërisë amë) janë të vetmit në rajon dhe më gjerë që nuk kanë të drejtën e votës dhe mbetet sfidë në vetvete përballimi me “argumentet” e qeveritarëve, që qëmtojnë “arsyet” se pse nuk u është dhënë kjo e drejtë, ndonëse u është premtuar me zë dhe me figurë se në zgjedhjet e tjera (të kurrëmosardhura) kjo do të bëhej realitet.

Diaspora hesht, nuk bzan.

Nuk bzan edhe kur shpeshherë në kurriz të saj majmen e majmen, (ata që ishin, janë e që duket që do të jenë) ministra,  deputetë, zyrtarë, apo që kanë marrë përsipër të jenë përfaqësues, (të diasporës kurrsesi) dhe mbase dikush bën ndonjë llogari nga ato të thjeshtat, se si është e mundur të vihet ajo pasuri e atij/asaj, me ato të ardhura që merr ai tipi/tipja nëpunëse apo zyrtare, e zgjedhur apo e komandur?

Thjesht ndonjë shfryrje dhe një pezm që kalon në sfidat e tjera të xhunglës, ku leqet janë shpesh të ngritura për parelinjtë, që nga çmimet e pa faturë, e deri tek rezervimet e tjera që janë ekstra speciale dhe ku nuk gjendet asnjë vend ankimi.

Diaspora hesht, nuk bzan.

Nuk bzan as kur mendon e stërmendon për aeroportin e vetëm të dheut të tyre, që pranohet botërisht se i ka çmimet më të larta në rajon dhe më gjerë, por nëse xhepi mbetet i ngushtë për apetitet e aeroportit (sidomos në ciklin e rikthimit) atëherë gjenden rrugët alternative, nga aeroportet e fqinjëve, apo mbetet alternativë ndërmarrja e odisesë së turravrapit që shkon disa ditë deri në mbërritje. Dhe askush nuk pëpëtin, nuk flet për të ikurit, të shpërngulurit, rrefugjatët, emigrantët...

Dhe ata heshtin, nuk bzajnë, qoftë edhe ata që ua përplasën dyert turinjëve, kur u rikthyen në mëmëdhe, pasi kishin mbaruar studimet në universitetet e perëndimit (se) pse ishin të papërshtatshëm në xhunglën e madhe, ku shërbyesit partiakë vendosin edhe për fatin e tyre.

Diaspora hesht, nuk bzan.

Nuk bzan edhe kur akuzohen se janë shkaktarët e ngritjes së çmimeve të gjithçkaje, edhe kur nuk ka një institucion të vetëm apo qoftë edhe shoqatë që “të përkujdeset” për ta, siç ndodh me shoqatat e mbrojtjes së shpendëve... dhe si spektatorë të devotshëm shohin ndonjëherë tek përbëjnë lajm sesi kanë rënë remitancat, pra të ardhurat e dërguara prej tyre, sesi janë bërë shkaktarë të shtimit të trafikut, të aksidenteve dhe loja tragji-komike se fëmijët e tyre nuk e fliskan aq mirë shqipen, e  vazhdon deri në absurditet, sidomos në ciklin e rikthimit atje ku u nisën, në truallin që quhet atdhe.

Nuk u arrit asnjëherë që shteti i Shqipërisë amë të ngrihet në nivelin qoftë edhe të shtetit të Kosovës, jo thjesht për pasjen e dikasteri, qoftë edhe si Ministri e Diasporës por edhe në angazhimin për “të bërë diçka” për diasporën.

Në të gjithë Kosovën edhe falë një tradite organizohen ditët e diasporës, ku me gjithë problematikat e ndryshme mërgimtarët nuk ndjehen aq të huaj sa në Shqipëri, ku nuk ka qoftë edhe një aktivitet të vetëm për diasporën. Keni dëgjuar për ndonjë qoftë një të vetëm?

Në Kosovë organizata Germin organizon kaq shumë aktivitete saqë nuk ka mbetur qytet pa shijuar aktivitetet e saj.

Në Shqipëri nuk gjen qoftë edhe një iniciativë të tillë apo të ngjashme, dhe kushedi sa në gjynah hyjnë ata që presin ndonjë gjë nga Ministria e Jashtme që po shijojnë pushimet pas fushatës së ethshme elektorale....

E mbase shumëkujt i kujtohet Samiti i Diasporës, ata mërgimtarët që dalloheshin me çantat e kuqe nëpër rrugët e Tiranës ato ditë Nëntori.
Askush prej tyre nuk ka parë gjë akoma, se pse u bë ai samit apo çfarë u arrit prej tij dhe më kot vetmevetshëm mund të shtrojë pyetjen se pse të mos bëhej diçka e ngjashme në verë kur vijnë emigrantët.

Thjesht s’bëhet, e kalohet me ndonjë lajm sesi po ikin e po ikin shqiptarët, sesi nga BE-ja vetëm vitin e kaluar janë kthyer, pra riatdhesuar mbi 40 mijë shqiptarë dhe qiqrat në hell vazhdojnë të reflektojnë çdo lloj tendence për ndonjë përçapje të diasporës, se dikush dikur mund dhe duhet të mendojë edhe për ta.

Diaspora hesht, nuk bzan.

Nuk bzan as kur kryeministri i Shqipërisë në asnjë prej fjalëve nuk e shqipton fjalën diasporë, emigrant, refugjat, qoftë edhe për ato që ka premtuar, jo të drejtën e votës por as regjistrimin e tyre.  Nuk bzan edhe kur shikon që radhët e saj po stërmbushen, që Shqipëria po zbrazet, që burgjet e Evropës po mbushen me të rinj shqiptarë.

E kushedi sa kohë do të kalojnë, sa breza do të rriten në mërgim ku në ADN-në e tyre do të vazhdojë të ruhet si amanet më shumë se si instikt, rikthimi në dheun e të parëve, ku shtegëtimi do të vazhdojë të mbetet i tillë, pa mundur të jenë pjesë vendimmarrjeje, qoftë edhe për të bërë pak zhurmë... Por diaspora jonë mbetet ajo e heshtura që s'bzan... Dhe nëse dikush mendon se potencialet e diasporës janë jashtëzakonshme dhe përfshirja e saj mbetet një domosdoshmëri, kjo ngjason më tepër me një dëshirë të kahershme sesa një realitet që preket, ose që pritet të preket. Duket se kështu është edhe më e lehtë udhëheqja e atyre që marrin votëbesimin e njëzet e ca përqind të votuesve...
Deri më tani diaspora është ajo që s'bzan, si e braktisur dhe braktisëse njëkohësisht... 

 

Sa të zotët jemi të ekuilibrojmë krenarinë e shëndetshme që na karakterizon nga njëra  anë, me delirin e madhështisë apo mburrjen nga ana tjetër që rrezikon të na shkaktojë qëndrime apo reagime të rrezikshme...
Nga Adela Kolea

Të them të drejtën, e dua vendin tim.
Është një dashuri që më shumëfishohet ndoshta edhe prej faktit që prej tij, jetoj larg, në emigrim. E kjo prej shumë vitesh tashmë.
Një herë, dikush - jo emigrant si unë por që nuk është larguar ndonjëherë nga Shqipëria - më pati thënë:
E pse më pyet mbi dukurinë që, rilindësit shqiptarë, ishin aq të përmalluar ndaj Shqipërisë e që të gjithë shkruanin me aq mall e dashuri, me aq dhembshuri e përkushtim për Shqipërinë, me aq shqetësim e përfshirje emocionale mbi fatet e saj gjeopolitike?
Përgjigjja është e thjeshtë: ata, përtej faktit nëse ishin të gjithë intelektualë apo jo, se këtë, askush nuk e vë në dyshim, e nuk vihet as në diskutim pasioni i tyre për letrat në përgjithësi, kishin realisht si emërues të përbashkët – e nuk mund të mohohet as kjo gjë në fakt – emigrimin!
Për shumë nga ata, emigrimi madje, nuk ishte as diçka e dëshiruar apo e zgjedhur nga ata vetë por, i detyruar, ngaqë ishin të dëbuar, të padëshiruar nga qeveria e kohës për bindjet e tyre që binin ndesh me linjën që ajo qeveri ndiqte: mund të ishin disidentë të regjimit në fuqi, mund të kishin mospajtimet e tyre mbi klasën politike përkatëse të kohës … Nuk e di a do të kishin shkruar me të njëjtin patos, nëse do të kishin jetuar brenda në Shqipëri ata…!”. 

Më qe dukur pak cinik ky si arsyetim, pak egoist. Gjithsesi, mendim që pata respektuar në një farë mënyre, a priori.

E, si rrjedhim them se kjo imja, në lidhje me vendin tim, mund të konsiderohet si një dashuri e veçantë, e ekuilibruar. Mendoj se në këtë formë, dashuria ndaj vendit është më objektive, më e shëndetshme, më reale, më e besueshme. E këtu mendoj se qëndron vlera e shtuar e respektit ndaj atdheut tënd përkatës.
Pa ekzagjerime, pa deklarata të mëdha, pa bërë shqiponja me duar, vend e pa vend apo pa shpalosur flamuj etj…
E sërish, këtu nuk gjykoj personin që këto gjeste, përkundrazi, i bën. Secili ka mënyrën e vet të shprehjes së një forme dashurie, qoftë ndaj një personi fundja, qoftë ndaj një vendi.
Ruaj të pastër gjuhën shqipe, madje jam e rreptë ndaj kujt me të abuzon e nuk e respekton, ndonëse koha që tashmë jetoj jashtë Shqipërisë, është më e gjatë se ajo që kam kaluar brenda kufijve të saj. Veçse, has pak  vështirësi të përgjigjem “po”, nëse më pyesin: “A je patriote?”, pasi edhe me termin “patriot”  shpesh abuzohet sipas meje e bëhet “tregti”. E unë, nuk mund të vetëquhem “patriote”, e konsideroj këtë një atribut tejet të lartë, fisnik, që nuk e di se deri në ç’masë më përket e mund ta justifikoj apo përmbush unë vetë si meritë.

Kemi të mira plot ne shqiptarët, plot merita, tradita e vlera. I kemi trashëguar në shekuj.
Por, mua këtu më lindin disa pyetje:

Deri “ku” dhe deri “kur”, shqiptari do të vazhdojë të mburret, a thua se është i mbushur vetëm me veti pozitive e që të gjithë popujt e tjerë duhet t’ia kenë zili

Deri ku, tradita e zakone si p.sh, “Besa” e shqiptarit, janë tradita të mbetura tashmë të fiksuara në karakteristikat tona antropologjike  e etnologjike si popull dhe na përkasin në linja të përgjithshme, trashëguar prej një gjurme të hershme që brezat e shkuar na kane lënë si pasuri – herë të shkruar e herë të pashkruar – e deri ku, nëse do të analizonim popullsinë e sotme aktuale shqiptare, sa përqind e saj i përmbahet “Besës”, asaj të hershmes, autentikes si karakteristikë?

Nuk po flas për “Mikpritjen”, pasi kjo më bind e më frymëzon sinqerisht më tepër, kjo më bën të mendoj se është ruajtur me më shumë pastërti e fanatizëm nga shqiptari deri në ditët e sotme.

Sa “patriot” është shqiptari sot? Në ç’masë, në ç’nivel? “Sa”, në raport me patriotët e hershëm?

Po “seleksionues, e përse jo, “racist”, a është ndopak shqiptari?
A vazhdon ende përbuzja e njohur e “qytetarit” ndaj “katundarit”? Asgjë e habitshme, ekziston edhe jashtë Shqipërisë kjo gjë në marrëdhëniet rurale e urbane të banorëve, ndonëse në përmasa të përcaktuara kudo,  përbën “debulesë” edhe për popuj të tjerë, nuk ka pse të bëjë përjashtim shqiptari fundja. Mos kini frikë ta pohoni me një fjalë. Janë të gjitha, fije që ndërthurin petkun, i cili mbështjell një vend, nga Veriu në Jug, nga Lindja në Perëndim.  

A gjykon apo mallkon egërsisht shqiptari?
Më qëlloi një ditë p.sh, të dëgjoja komente të habitshme, nga më të ndryshmet mbi një martesë të përzier që ishte bërë kohët e fundit ndërmjet një çifti shqiptaro- afrikan…
Reagime nga më të ndryshmet kam dëgjuar në Shqipëri edhe mbi homoseksualët.
Kam dëgjuar edhe përkufizime nga më të ndryshmet për fëmijët me sindromën Doën apo për ata me sindromën e nanizmit…

Këto detaje, unë nuk i përmend, sepse “zbavitem” duke hartuar një farë liste të errët e me të meta të shqiptarëve. Jo, aspak. Fatkeqësisht më duhet të pohoj se nuk jane as dukuri të izoluara, që hasen rrallë por, ato bëjnë realisht pjesë në mentalitetin shqiptar, e pranojmë këtë me hir apo pahir.
E, thjesht për të diskutuar bashkë e për t’u ndërgjegjësuar  që jemi një popull si gjithë të tjerët! Me të mirat e me të këqijat e veta! Edhe te ne ka vend për kritika e jo vetëm për lëvdata.
Përndryshe, do të rezultonte diçka tejet kontradiktore gjithë ajo “besë, e bujari apo zemërgjerësi, ai shpirt mirëkuptimi e paqësor” që kemi, nëse do të ishim më pak paqësorë e mendjehapur  ndaj elementeve e dukurive të lartpërmendura, apo jo?

Nuk kuptoj edhe një “sindromë shqiptare”. Këtë e quaj “sindromë”, pasi e shoh si diçka të keqformuar, pra të pakurueshme. Jo “sëmundje”. Se sëmundjet deri diku, kurohen zakonisht. Po vërtet, e shoh me pak pesimizëm shpëtimin ndaj saj:
bëhet fjalë për faktin që, një personazh i huaj, botëror me famë e i shquar i momentit – qoftë ai i fushës së politikës, artit, sportit, shkencës etj – bëhet detyrimisht me origjinë shqiptare! Ai me doemos ka “prejardhje shqiptare” e fillon fantazia me anekdota të larmishme se stërgjyshërit apo të parët e tij, edhe mbiemrin e kishin ndryshe - e kishin në fillim shqiptar -  por, e paskëshin shndërruar atë në tokë të huaj…!
Ata janë rreptësisht me “mbiemër shqiptar si familje!”
E u sajojnë ndonjë mbiemër shqiptar të ngjashëm apo që shkon me rimë me atë të huajin që ai person realisht mbart…!
Kjo është diçka tragjikomike, diçka absurde që po kthehet në një prirje të dëshpëruar e qesharake.  Për çfarë fundja? Ku qendron gjithë kjo nevojshmëri për këto “birësime” të huajsh apo “gërmime” nëpër pemë gjenealogjike imagjinare personash, të cilat janë dështake e pa asnjë fryt  që ende pa nisur mirë? Disave nga këta pale, ndonjë pseudokëngëtar shqiptar u thur edhe këngë.

E sërish hasim një paradoks: nëse kemi krenarinë që nuk na e ka kush në botë, përse ky sens inferioriteti ndërkohë e insistimi për të bërë “shqiptarë” edhe ata që, shqiptarë nuk janë as prej së largu?

Përse të mos dimë të vlerësojmë sa duhet - dhe “kur” duhet, sepse shumë i vlerësojmë fatkeqësisht jo sa janë në jetë por, vetëm post mortem - shqiptarët me vlerë që kemi, ata të shkëlqyerit e çdo fushe?

Pak kritere më të rrepta në këtë rast, do të doja që në Shqipëri të kishte edhe në: odonomastikë, në emërtimin e rrugëve me emra personazhesh të huaj; në dhënien e nënshtetësisë shqiptare të huajve, kritere më të rrepta të seleksionimit; në dorëzimin e çelësave të një qyteti e vlerësimin si “qytetar nderi” të dikujt; në përcaktimin e monumenteve apo busteve të ndonjë të huaji që vendosen në ndonjë shesh të Shqipërisë; në vlerësimin e ndonjë figure vendase paralelisht apo ndoshta, me më tepër përparësi tek këta të fundit etj… Kjo do të përbënte besoj një tregues personaliteti e sigurie më të fortë për vendin.

Nuk po zgjatem as në kriteret që duhen pasur në ruajtjen e gjuhës shqipe - duhet të jenë të mirëqena këto nga gjithkush, sidomos nga personazhet publike e mediat, për përgjegjësinë si zëdhënës apo përhapës të fjalës që ata mbartin - nuk them prej ruajtjes  nga fanatizmi i purizmit, nga huazime që çdo gjuhe i nevojiten e që i ka birësuar e rrënjosur në dhjetëra e qindravjeçarë tashmë por, nga anglicizma apo italianizma, nga sllavizma apo arabizma krejtësisht të kota, të sajuara, që shqipen e bëjnë vetëm të rënkojë. As e ndihmojnë të ecë përpara, të evoluojë, jo më, ta pasurojnë. Shqipja për to nuk ka aspak nevojë, ajo është superiore ndaj tyre.

Një dukuri tjetër që has te shqiptarët, është edhe kjo që vijon:
shtrohet urgjentisht një herë në spital ish-Presidenti i vendit e, shumë persona, në vend që t’i adresojnë thjesht urimet për një shërim të shpejtë, fillojnë me mallkime. Se si janë këto mallkime, nuk ka nevojë t’i parashtroj unë, ia le fantazisë suaj, besoj se i kuptuat. Janë shumë “të larmishme” mallkimet e shqiptarit…!
E përse kjo gjë? Përtej gjendjes së dëshpëruar ekonomiko-sociale vetjake të dikujt, gjë që, nëse ajo është e trishtuar, e shtyn personin në vjellje vreri e kërkon automatikisht një valvul shpërthimi ankesash ndaj një përgjegjësi  hipotetik për gjendjen e tij ama, kjo nuk është etike, nuk është e justifikueshme, të paktën për nga ana njerëzore.
Duhet ta karakterizojë fundja shqiptarin ky negativitet? A nuk bie ndesh me vetitë pozitive që ai vetëshpalos mbi veten?
Ai person, përpara se të jete  i këtij apo atij roli ose funksioni shtetëror, është thjesht një njeri, një burrë, një bashkëshort, një baba familjeje  dhe nga ana njerëzore, këto reagime lënë shumë për të dëshiruar.

Ose, pati së fundmi ditëlindjen Kryeministri e shumë persona ndien apo u erdhi e natyrshme që në rrjetet sociale, ta urojnë. Shumë të tjerë filluan polemikat me krahasime të tipit:
“Po në Itali p.sh, nuk kemi dëgjuar t’i urohet me këtë servilizem Kryeministrit…?!”
Po, përse fundja, nuk u dashka uruar Kryeministri i vendit tënd? Për më tepër kur urimet janë të lira, kur ai nga ana e vet karakterizohet nga fakti që, si një pikë të fortë të tij, ka pikërisht komunikimin në rrjetet sociale me publikun, ndaj reagimet në të mirë apo në të keq, sipas rastit, i ndan në kohë reale në këto rrjete me popullin?
Askush nuk është i detyruar të bëjë një urim. Por, paralelisht nga ana tjetër, askush nuk ka të drejtë, që me invadencë, t’i imponojë mendimin e tij apo të gjykojë si “servil” tjetrin, nëse këtë urim apo gjest ai e ka kryer.
Edhe këto gjykime kategorike, të ngurta, janë simptoma të diktaturës e censurës që kemi kaluar ndoshta, të vetë indoktrinimit fundja - përtej hapësirës se “ku” e “sesi” ky aplikohej tek ne - të imponimit, dhe në mënyrë shpesh të pavetëdijshme, vazhdojmë t’i aplikojmë ndaj mentalitetit apo zgjedhjeve të tjetrit. Shqiptari do që përherë, ta ketë ai “fjalën e fundit!”.

Kaq kisha, miqtë e mi shqiptarë! 
Këto shënime modeste dhe të natyrshme nga ana ime, le të shërbejnë si stimul për bashkëbisedime me të thelluara ndaj këtij boshti idesh, ndaj këtyre pikave të ndjeshme, të brishta që ne si popull kemi, duam apo s’duam ta pohojmë këtë.

Kemi anë të forta, të lavdërueshme, të vlefshme por, kemi edhe anë të dobëta, të diskutueshme, anë që kanë nevojë të përforcohen e modifikohen, të temperohen ashtu si një klimë  e ashpër e kokëfortë, së cilës vetë koha dhe njerëzimi i kërkon që të zbusë tiparet e saj meteorologjike, e pa dalë nga vetja, ta mbështjellë njeriun më ngrohtësisht.
Jemi, thjesht një popull si gjithë të tjerët, me të metat e me vlerat tona pozitive. Kaq! Pa qenë nevoja të vetëpërshkruhemi me superlativë.
E, një dozë modestie shpesh na bën mirë të kujtohemi ta mbajmë në xhep, si një fjalor  i vogël xhepi, i cili na vjen në ndihmë sa herë hasim diçka “të huaj”, që nuk e zotërojmë sa duhet, që nuk na përket fare ndoshta por, që kemi nevojë ta njohim e më tej ta përkryejmë.
Pikërisht, sepse e përkryera nuk ekziston, e nuk ka sesi, a priori të na përkasë neve si popull.
Autostimën - duke e mbajtur gjithnjë të pacenuar - ndonjëherë të mundohemi ta thërrasim në kauzë  si “arbitër”, që të ekuilibrojë krenarinë e shëndetshme që na karakterizon nga njëra  anë, me delirin e madhështisë apo mburrjen nga ana tjetër, e cila, kjo e fundit, rrezikon gjithnjë të na shkaktojë disa figura apo reagime të rrezikshme.

Intervistë publicistit Gjergji Kajana mbi politikën shqiptare e emigracionin

Elvira Ricotta Adamo, 29enne, nata nelle Filippine e cresciuta in Sicilia, dove è arrivata quando aveva solo 12 giorni, dopo l’ennesimo rinvio della discussione della Riforma al Senato, non usa mezzi termini: “Siamo delusi e traditi dai nostri interlocutori politici che negli ultimi mesi hanno millantato la necessità di questa riforma che loro stessi hanno definito “riforma di civiltà”. Riforma che, evidentemente, non era battaglia politica così forte da valere ad esempio la fiducia o così preminente e importante per loro da valere l’ulteriore braccio di ferro con le altre forze di maggioranza”

Per il praticante avvocato Gentjan Preci, “la riforma della cittadinanza spesso viene strumentalizzata ai fini elettorali e viene associata agli sbarchi, al terrorismo e alla criminalità” con le quali non ha niente a che fare. Per questa ragione “occorre fare chiarezza e spiegare all’opinione pubblica in che cosa consista, sono necessari un’analisi e un dibattito critico”

Secondo Bashkim Sejdiu, la riforma della cittadinanza in discussione al Senato non è “l'unica soluzione delle problematiche degli immigrati in Italia”, ma se passasse, “potrebbe essere solo un piccolo contentino per lavarsi la coscienza e non affrontare poi l’immigrazione in maniera seria e approfondita”

Po shkoj në Shqipëri e më duhet të çoj një shumë të madhe eurosh sepse do të blej një shtëpi. A mund t’i marr me vete apo duhet patjetër t’i nis me bankë?

Natyrisht, përgjigjja më e mirë është të mos udhëtosh me shumë të konsiderueshme parash në xhep, pasi është më e sigurt t’i nisësh ato përmes kanaleve të transferimit të parave, sesa të rrish me zemër të ngrirë se mos t’i vjedhin gjatë rrugës.

Sidoqoftë, nëse i beson më shumë vetes se bankës apo ndonjë institucioni tjetër money transfer, është mirë të dish që ligji italian nuk përcakton asnjë kufi maksimal për të hollat që mund të kesh me vete kur del apo hyn në Itali. E kjo vlen qoftë kur shkon apo vjen nga vende të Bashkimit Evropian, qoftë kur shkon apo vjen nga vende jashtë BE-së.

Por kur shuma që ke me vete është nga 10 mijë euro e lart, është e detyrueshme të bësh një deklaratë e ta depozitosh pranë zyrave të doganës në çastin kur kalon kufirin. Formulari që duhet përdorur për këtë qëllim mund të shkarkohet nga portali internet i Agjencisë së Doganave dhe të Monopoleve, www.agenziadoganemonopoli.gov.it.

Në deklaratë shënohen të dhënat personale dhe, nëse paratë nuk janë të deklaruesit, edhe ato të personin për llogari të të cilit transferohen të hollat. Më pas duhet specifkuar shuma e parave, prejardhja e tyre, marrësi i tyre, nëse është i ndryshëm nga deklaruesi, përdorimi që doni t’u bëni. Në fund duhet shënuar edhe rruga dhe mjetet e transportit që do të përdorni.

E nëse nuk lëshohet një deklaratë e tillë?

Kush nuk e bën e zbulohet që po kalon kufirin me të paktën 10 mijë euro, rrezikon sanksione të rënda që rriten në bazë të shumës së parave. Në fakt, shkelja e normativës mbi trasferimin e valutës ndëshkohet me:

  1. sekuestrimin administrativ nga 30% deri në 50% të shumës mbi kufirin e lejuar (9.999,99 €);
  2. aplikimin e një sanksioni administrativ nga 10% deri në 50% të shumës mbi kufirin e lejuar. Sanksioni minimal është 300 euro.

Shkarko: DICHIARAZIONE DI TRASFERIMENTO DI DENARO CONTANTE DI IMPORTO COMPLESSIVO PARI O SUPERIORE AL CONTROVALORE DI € 10.000

Stranieriinitalia.it/Shqiptariiitalisë.com

 

Non tarda ad arrivare la circolare della Direzione Centrale dell’Immigrazione e della Polizia delle Frontiere del Ministero dell’Interno sul decreto interministeriale che riporta in vita la tassa sui permessi di soggiorno. È del 9 giugno, lo stesso giorno dell’entrata in vigore del decreto e offre chiarimenti sia sugli importi nuovi che a chi si debbono chiedere.
Nella circolare si ricorda che tra gli esentati dall'obbligo della tassa, d’ora in poi ci sono anche coloro che chiedono il duplicato del documento.
Come ben sappiamo, gli importi nuovi sono esattamente quanto la metà dei vecchi: 40, 50 e 100 € a seconda la durata del documento di soggiorno richiesto.
Da quando si deve chiedere la dassa? Non solo a tutti quelli che presentano domanda dal 9 giugno, ma anche a tutti quelli che pur avendo presentato domanda prima questa data non hanno ancora messo in tasca il documento. Infatti, secondo la circolare, gli uffici delle Questure debbono verificare la corresponsione del contributo “anche laddove le istanze siano presentate in data anteriore al 9 giugno corrente e siano in fase istruttoria oppure siano state definite, ma in attesa della produzione del permesso elettronico a cura del Poligrafico o della mera consegna del titolo allo straniero”.
Nessun cenno, purtroppo, alle modalità e tempi di rimborso agli interessati delle somme versate in eccedenza rispetto agli importi dovuti determinati dal decreto del 5 maggio.

Scarica la circolare del ministero dell’Interno del 9 giugno 2017

Leggi anche:
Taksa mbi lejeqëndrimet, ja kush e paguan. Sqarimet e ministrisë së Brendshme
Quanto costa il permesso del soggiorno

Tassa sui pemessi di soggiorno di nuovo in vita
Taksa mbi lejet e qëndrimit. Kthehet në fuqi, por e përgjysmuar
La tassa sui permessi di soggiorno - Il testo integrale del decreto

Ecco il testo della circolare:

 

 

 

Con l’introduzione dei nuovi importi della tassa, gli stranieri regolarmente soggiornanti in Italia, a partire da oggi, dovranno spendere da 116,46 fino a 176,46 euro per il loro documento

Roma, 9 giugno 2017 – Per un po’ di mesi quasi tutti gli immigrati che hanno chiesto il rilascio oppure il rinnovo del loro documento di soggiorno non hanno pagato il contributo di 80, 100 oppure 200 euro (ci sono state persone che la tassa l’hanno dovuta pagare anche se il ministero stesso del’Interno diceva che non doveva essere più richiesta).

E adesso che la tassa è reintrodotta dimezzata, quanto costa il permesso di soggiorno?

Prima di tutto c’è da dire che anche nei mesi che la tassa era cancellata, il documento non era gratis come qualcuno continua a credere (o fare finta di credere). Tutti hanno sempre pagato la somma di 76,46 €, perché il documento non era gratis come qualcuno continua a credere (o fare finta di credere). Infatti, al kit di domanda di rilascio o rinnovo che si consegnava all’Ufficio Postale andava allegata una marca da bollo da 16 euro, si versavano con un bollettino postale 30,46 euro per la stampa del permesso di soggiorno elettronico e, infine, . si pagavano 30 euro a Poste Italiane per il sevizio di raccolta e inoltro dei kit alle Questure attraverso i suoi sportelli.

Adesso, ai 76,46 € sono da aggiungere 40, 50 oppure 100 euro, a seconda della durata del documento che si richiede: quindi per un documento con validità fino ad un anno si paga in tutto 116,46 €, per un documento di validità da uno a due anni, la somma da sborsare arriva a 126,46 €. Chi, invece, chiede il permesso Ue per soggiornanti di lungo periodo, la cosiddetta carta di soggiorno, oppure la carta Blu europea, deve sborsare 176,46 .

Shqiptariiitalise.com

Leggi anche:
Tassa sui pemessi di soggiorno di nuovo in vita
Taksa mbi lejet e qëndrimit. Kthehet në fuqi, por e përgjysmuar
La tassa sui permessi di soggiorno - Il testo integrale del decreto

 

 

Çmimi për lindjet apo bonusi “nëna nesër” me vlerë 800 € është një shumë që jepet nga INPS-i në një këst të vetëm, me kërkesë të nënës së ardhshme, me mbushjen e muajit të shtatë të shtatzënisë ose në çastin e lindjes apo birësimit. I shtohet të ashtuquajturit bonus bebe, “nuk merret parasysh për përllogaritjen e të ardhurave të përgjithshme”, kështu që nuk tatohet.
Ndihmesa prej 800 € jepet vetëm një herë për çdo fëmijë të lindur të birësuar apo të marrë në besim. Praktikisht, ndryshe nga ç’ishte thënë në një çast të parë, për lindjet e binjakëve apo birësimet e dy a më shumë fëmijëve, mund të bëhet kërkesë e do të jepet një çek për secilin fëmijë.

Kriteret

Çmimi për lindjet u jepet grave shtatzëna ose nënave që përmbushin kriteret që aktualisht merren në konsideratë për çekun e lindjes që jepet sipas ligjit të stabilitetit nr. 190/2014 (neni 1, paragrafi 125):
- kanë rezidencën në Itali;
- kanë shtetësinë italiane ose të një shteti të BE-së; shtetaset jokomunitare me statusin e refugjatit politik dhe të mbrojtjes plotësuese trajtohen si shtetase italiane;
- nëse janë qytetare jokomunitare, duhet të kenë leje qëndrimi BE për qëndrues afatgjatë ose një nga kartat e qëndrimit që u jepen familjarëve të qytetarëve të BE-së.

Kur paraqitet kërkesa

Kërkesa paraqitet pas mbushjes së muajit të shtatë të shtatzënisë e sidoqoftë, brenda  një viti nga çasti i lindjes apo i birësimit. Vetëm për lindjet e birësimet që janë bërë nga 1 janari 2017 deri më 4 maj 2017, afati njëvjeçar nis nga 4 maji, dita e parë e mundshme për paraqitjen e kërkesave pranë INPS-it.

Si aplikohet

Kërkesa paraqitet në tre mënyra:

- përmes portalit të INPS-it. Në faqen dedikuar Çmimit të lindjes, shtypni butonin “Accedi al servizio” e me kodin personal PIN hyni  në hapësirën private e plotësohet formulari i kërkesës;
- përmes  Contact Center në numrin e gjelbër 803.164 nga rrjeti fiks ose 06.164.164 nga celularët;
- përmes patronateve nëpërmjet shërbimeve telematike që ato ofrojnë.

Dokumentacioni që paraqitet

Kur kërkesa bëhet në shtatzëni  duhet paraqitur një certifikatë mjekësore ose vetëm numri i protokollit telematik të certifikatës së lëshuar nga mjeku i SSN apo një mjek i konvencionuar me ASL-in.

Në kërkesë vetëdeklarohen të gjitha kriteret e tjera që japin të drejtën e përfitimit të çekut:

Leja e qëndrimitShtetaset jokomunitare me dokument qëndrimi të vlefshëm për të marrë çekun, pra që kanë kartën e qëndrimit, apo me statusin e refugjatit politik dhe të mbrojtjes plotësuese, vetëdeklarojnë zotërimin e dokumentit dhe shënojnë në kërkesë numrin, autoritetin që e ka lëshuar datën e lëshimit dhe të skadimit;

Kur fëmija ka lindur tashmë – Nëna duhet të vetëcertifikojë në kërkesë datën e lindjes, gjeneralitetet e fëmijës, kodin fiskal. Në rast se ka lindur më shumë se  një fëmijë duhet ta shënojë pasi për secilin prej fëmijëve përfiton 800 €;

Birësim kombëtar – Për të dëshmuar datën e birësimit apo të dhënies në besim e hyrjen e të miturit në gjirin e familjes është e nevojshme të shënohen elementët e domosdoshëm për sigurimin e informacioneve apo të dhënave të pranishme në vendimin e birësimit/besimit të lëshuar nga autoriteti kompetent (lloji, numri, data e autoriteti që ka lëshuar vendimin). Mund të bashkangjitet edhe një kopje e digjitalizuar e vendimit;

Birësim ndërkombëtar – Për të dëshmuar datën e hyrjes në Itali, duhen shënuar,  në çastin e kërkesës, të gjithë elementët e domosdoshëm për sigurimin e informacioneve ose të dhënave të pranishme në autorizimin e hyrjes të të miturit në Itali të lëshuar nga Komisioni për Adoptimet Ndërkombëtare CAI (numri dhe data e autorizimit). Alternativa është të bashkangjitet një kopje e digjitalizuar e autorizimit apo e një vetëdeklarate zëvendësuese të autorizimit;

Data e hyrjes në familje – Për të dëshmuar datën e hyrjes në gjirin e familjes kërkohet të bashkangjitet kopje e digjitalizuar e certifikatës së entit të autorizuar të kujdeset për procedurën e adoptimit nga a cila të rezultojë data e hyrjes efektive në familje;

Birësim i bërë jashtë Italisë – Në çastin e paraqitjes së kërkesës duhen shënuar elementë të domosdoshëm për sigurimin e indormacioneve apo të dhënave të pranishme në dokumentin e transkriptimit në regjistrin e Gjendjes Civile të vendimit të adoptimit të njohur nga një shtet i huaj (lloji, numri, data dhe autoriteti) ose të bashkangjitet kopje e digjitalizuar e dokumentit të transkriptimit.

Si jepet shuma

Shuma është 800 € dhe mënyrat e parashikuara të pagesës janë:
- urdhërxhirim pranë një zyre postare;
- akreditim i shumës në një llogari rrjedhëse bankare;
- akreditim i shumës në një llogari rrjedhëse postare;
- librezë postare;
- kartë e parapaguar me IBAN.

Për të gjitha tipet e pagesës, përjashtuar atë përmes një urdhërxhirimi pranë një zyre postare, kërkohet që të jepet një IBAN.

Duhet mbajtur parasysh që nga çasti i paraqitjes së kërkesës deri në çastin e marrjes së parave mund të kalojnë deri 3 muaj: 60 ditë për përpunimin e praktikës e 30 ditë për lëshimin e çekut.

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Nga regjistrimi në portalin e ministrisë së Brendshme deri te nisja e kërkesave. Udhëzimet për punëdhënësit si të përpilojnë kërkesat për të përfituar nga 17 mijë kuotat e hyrjeve

Romë, 29 mars 2017 -Nga e marta, 28 mars, punëdhënësit mund të kërkojnë autorizimet për të sjellë në Itali e për të punësuar 17 mijë punonjësit sezonalë jokomunitarë, mes të cilëve edhe nga Shqipëria, Kosova, Mali i Zi, Maqedonia.

Hyrjet autorizohen nga dekreti i flukseve 2017 dhe duhet të jenë të mjaftueshme për të kënaqur nevojat e ndërmarrjeve italiane, që mund të paraqesin kërkesat deri në fund të vitit.

Gjithçka bëhet online përmes sitit të ministrisë së Brendshme, personalisht apo me ndihmën e shoqatave të kategorisë. Për punëdhënësit që kanë vendosur të ulen vetë para kompjuterit për aplikim, ja një udhëzues i ilustruar me të gjitha hapat e procedurës:

1)    Lidhu me https://nullaostalavoro.dlci.interno.it. Nëse je i regjistruar shko në pikën 4, përndryshe regjistrohu:

2)   Mbush formularin e regjistrimit me të dhënat e tua, fut 5 germat e kontrollit dhe shtyp “Invia”:

 

3)   Sistemi do të të nisë në e-mail-in tënd një mesazh me udhëzimet për të çuar deri në fund regjistrimin:

 

4)   Pasi je regjistruar, lidhu me https://nullaostalavoro.dlci.interno.it, shkruaj e-mail-in dhe fjalëkalimin tënd dhe shtyp “invia”:

 

5)   Pasi hyn në sistem, shtyp lart në të majtë në butonin “Richiesta moduli”:

6)   Kërko “Decreto flussi stagionali 2017” dhe shtyp mbi “Richiesta di nulla osta al lavoro subordinato stagionale - Modulo C”:

7)   Kjo është faqja e parë e formularit. Shtyp mbi “Avanti” për të nisur përpilimin:

8)   Para të gjithave futen të dhënat e ndërmarrjes dhe të dhënat e punëdhënësit/përfaqësuesit ligjor që do të punësojë të huajin:

9)   Dhe  të dhënat e punonjësit, përfshirë informacionet se ku do të kërkojë vizën e ku, në rast nevoje, dëshiron të marrë ndonjë lajmërim të mundshëm;

10)  Duhet specifikuar nëse kërkohet një autorizim shumëvjetor (vetëm për punonjës që kanë hyrë në Itali të paktën një herë në pesë vjetët e fundit) ose jo shumëvjetor (të gjithë të tjerët) dhe nëse ke punësuar edhe më parë atë punonjës gjatë pesë vjetëve të fundit apo nëse ai ka qenë thirrur nga një tjetër punëdhënës tjetër gjatë pesë vjetëve të fundit:

11) Përpilo propozimin e kontratës me periudhën e punës, kontratën kolektive të aplikuar, nivelin dhe detyrën e punonjësit:

12)  Shkruaj vendin e punës…

13)   ... dhe ku do të strehohet punonjësi:

14)  Duhet të angazhohesh që do të paguash për riatdhesimin e punonjësit në rast dëbimi, do respektosh ligjin mbi imigracionin dhe që do të komunikosh çdo ndryshim të marrëdhënies së punës:

15)  Fut informacionet mbi numrin e punonjësve të varur dhe xhiron e ndërmarrjes (do të nevojitet për të vlerësuar nëse ndërmarrja është apo jo në gjendje të punësojë të huajin):

 

16)  Fut të dhënat e një pullë-takse telematike prej 16,00 euro të blerë për paraqitjen e kërkesës, konfirmo vërtetësinë e asaj çka ke deklaruar dhe shtyp butonin “invia” për të nisur kërkesën:

17) Këtej e tutje mund të ndjekësh në ç’pikë është praktika përmes nullaostalavoro.dlci.interno.it.. Do të mjaftojë të futësh emrin e përdoruesit dhe fjalëkalimin, të zgjedhësh "Sportello Unico Immigrazione" e më pas "Domande":

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

Lexo edhe:
21 mars 2017 - Nis përgatitja e kërkesave për 17 mijë punonjësit sezonalë
20 mars 2017 - Nga sot nisen kërkesat për punonjësit josezonalë dhe konvertimet
14 mars 2017 - Nis përgatitja kërkesat për punonjësit josezonalë dhe për konvertimet
Dekreti i flukseve 2017, teksti në Gazetën Zyrtare

Shpallet dekreti i flukseve 2017, kalendari i aplikimeve
Flukset 2017. Teksti i dekretit dhe udhëzimet për kërkesat
Mbërrin dekreti i flukseve 2017. 30.850 hyrje dhe konvertime

 

 

Udhëzues i ilustruar me të gjitha hapat e procedurës online. Nga regjistrimi te ruajtja e kërkesës për një nga 17 mijë autorizimet për punonjës sezonalë nga jashtë Italisë

Romë, 21 mars 2017 - Dekreti i flukseve 2017 ka vënë në dispozicion 17 mijë kuota hyrjesh për punonjës sezonalë jokomunitarë, krah pune i domosdoshëm për periudha të caktuara për bujqësinë, e sektorin turistik.

Punonjësit sezonalë mund të thirren nga këto vende: Shqipëria, Kosova, Mali i Zi, Maqedonia por edhe Bosnje-Hercegovina, Bregu i Fildishtë, Algjeria, Egjipti, Etiopia, Filipine, Gambia, Gana, India, Japonia, Korea e Jugut, Maroku, Mauricius, Moldavia, Nigeri, Nigeria, Pakistani, Senegali, Serbia, Sri Lanka, Sudani, Ukraina dhe Tunizia. Shtetësia nuk ka rëndësi për ata që kanë qenë këtu si sezonalë gjatë viteve të shkuara. Për më tepër, 2.000 kuota nga 17 mijë të këtij dekreti u rezervohen punonjësve për të cilët punëdhënësit mund të paraqesin kërkesa autorizimesh shumëvjeçare. Kjo do t’u lejojë ndërmarrjeve t’i sjellin në Itali vitet e ardhshme sapo të kenë nevojë për ta, pa pritur dekretin e flukseve.

Punëdhënësit mund të përgatisin kërkesat e punësimit në portalin e ministrisë së Brendshme https://nullaostalavoro.dlci.interno.it. Për t’i nisur kërkesat duhet pritur e marta e ardhshme, 28 mars.

Për punëdhënësit që kanë vendosur ta bëjnë personalisht kërkesën (mund të kërkojnë edhe ndihmën e shoqatave të kategorisë) në vijim ofrojmë një udhëzues i shkurtër me të gjitha hapat e procedurës.

1)    Lidhu me https://nullaostalavoro.dlci.interno.it. Nëse je i regjistruar shko në pikën 4, përndryshe regjistrohu:

2)   Mbush formularin e regjistrimit me të dhënat e tua, fut 5 germat e kontrollit dhe shtyp “Invia”:

 

3)   Sistemi do të të nisë në e-mail-in tënd një mesazh me udhëzimet për të çuar deri në fund regjistrimin:

 

4)   Pasi je regjistruar, lidhu me https://nullaostalavoro.dlci.interno.it, shkruaj e-mail-in dhe fjalëkalimin tënd dhe shtyp “invia”:

 

5)   Pasi hyn në sistem, shtyp lart në të majtë në butonin “Richiesta moduli”:

6)   Kërko “Decreto flussi stagionali 2017” dhe shtyp mbi “Richiesta di nulla osta al lavoro subordinato stagionale - Modulo C”:

7)   Kjo është faqja e parë e formularit. Shtyp mbi “Avanti” për të nisur përpilimin:

8)   Para të gjithave futen të dhënat e ndërmarrjes dhe të dhënat e punëdhënësit/përfaqësuesit ligjor që do të punësojë të huajin:

9)   Dhe  të dhënat e punonjësit, përfshirë informacionet se ku do të kërkojë vizën e ku, në rast nevoje, dëshiron të marrë ndonjë lajmërim të mundshëm;

10)  Duhet specifikuar nëse kërkohet një autorizim shumëvjetor (vetëm për punonjës që kanë hyrë në Itali të paktën një herë në pesë vjetët e fundit) ose jo shumëvjetor (të gjithë të tjerët) dhe nëse ke punësuar edhe më parë atë punonjës gjatë pesë vjetëve të fundit apo nëse ai ka qenë thirrur nga një tjetër punëdhënës tjetër gjatë pesë vjetëve të fundit:

11) Përpilo propozimin e kontratës me periudhën e punës, kontratën kolektive të aplikuar, nivelin dhe detyrën e punonjësit:

12)  Shkruaj vendin e punës…

13)   ... dhe ku do të strehohet punonjësi:

14)  Duhet të angazhohesh që do të paguash për riatdhesimin e punonjësit në rast dëbimi, do respektosh ligjin mbi imigracionin dhe që do të komunikosh çdo ndryshim të marrëdhënies së punës:

15)  Fut informacionet mbi numrin e punonjësve të varur dhe xhiron e ndërmarrjes (do të nevojitet për të vlerësuar nëse ndërmarrja është apo jo në gjendje të punësojë të huajin):

 

16)  Fut të dhënat e një pullë-takse telematike prej 16,00 euro të blerë për paraqitjen e kërkesës, konfirmo vërtetësinë e asaj çka ke deklaruar dhe shtyp butonin “salva” për të ruajtur kërkesën:

 

Në këtë çast kërkesa është ruajtur në sistem. Kur të vijë çasti për ta nisur (nga ora 9.00 e 28 marsit 2017 e tutje) do të lidhesh sërish me nullaostalavoro.dlci.interno.it, do ta kërkosh mes kërkesave “da inviare”, ta hapësh dhe ta nisësh.

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

Lexo edhe:
21 mars 2017 - Nis përgatitja e kërkesave për 17 mijë punonjësit sezonalë
20 mars 2017 - Nga sot nisen kërkesat për punonjësit josezonalë dhe konvertimet
14 mars 2017 - Nis përgatitja kërkesat për punonjësit josezonalë dhe për konvertimet
Dekreti i flukseve 2017, teksti në Gazetën Zyrtare

Shpallet dekreti i flukseve 2017, kalendari i aplikimeve
Flukset 2017. Teksti i dekretit dhe udhëzimet për kërkesat
Mbërrin dekreti i flukseve 2017. 30.850 hyrje dhe konvertime

 

 

Grasso: “Integrimi i të huajve na bën më të fortë”

Pietro Grasso, kryetari i Senatit, në manifestimin “20 Maj pa mure” në Milano ku morën pjesë rreth 100 mijë persona, i kushtoi dy fjalë edhe ligjit mbi shtetësinë: “Nevojiten ligje të drejta, duke filluar nga rregullat mbi shtetësinë: sepse kush lind në Itali, kush studion bashkë me bijtë tanë, nipërit tanë, kush angazohet për të mirën e të gjithëve, është italian. Jemi këtu për të mbrojtur shpirtin e thelbin e Kushtetutës italiane, që njeh të drejtat themelore në mënyrë universale dhe shkon deri atje sa parashikon që i huaji të cilit i mohohet ne vendin e vet ushtrimi efektiv i lirive demokratike të garantuara nga Kushtetuta, ka të drejtën të mirëpritet në territorin e Republikës italiane. Integrimi i të huajve që kanë të drejtën të jetojnë në Vendin tonë, nuk është dhuratë, nuk është manifestim zemërgjerësie, por vlen për të bërë Vendin tonë edhe më të fortë”.

Reforma e shtetësisë për brezat e dytë që do të sillte në fuqi pak a shumë këtë që thotë Grasso ndodhet tashmë në Komisionin për Çështjet Kushtetuese e më 15 qershor do të diskutohet në seancë plenare të Senatit.

 

 

 

Ieri sera, Gentian Alimadhi, candidato alle primarie di Centrosinistra per il sindaco di Parma, ha prensentato il suo programma Parma per Scelta.
Cultura e sicurezza, giovani e formazione, lavoro e servizi sociali, inclusione e partecipazione, i punti chiave

Roma, 2 marzo 2017 – “Qualcuno si chiede se un cittadino di origine albanese può fare il sindaco di questa città? È vero, sono straniero ma tutti siamo stranieri nel momento in cui usciamo dalla porta di casa. Vai in un altro quartiere e sei già diverso. Vai in un altro paese, in un altro continente, e sei straniero”. “Spero che tanti parmigiani si sentano stranieri una volta nella vita: per come la intendo io, è una cosa bellissima. Sentirsi stranieri per poter apprezzare il diverso. Venire in Italia mi ha arricchito molto: conoscere colui che ti ospita”.

Con queste parole, Gentian Alimadhi, candidato alle primarie del centrosinistra di Parma, ha aperto ieri l’incontro per la presentazione del suo programma davanti ad oltre 300 persone. Ha parlato di inclusione, cultura, beni culturali, di sicurezza, intesa come prevenzione e contrasto, di servizi sociali, coesione sociale e welfare, di democrazia e partecipazione, ma anche di ambiente, urbanistiva, casa, trasporti, periferie, reti commerciali

“Sono convinto che una città che include è molto più forte di una che esclude. L'inclusione porta ricchezza. Dobbiamo accogliere colui che sceglie questa città e decide di viverci”, ha ribadito Alimadhi.

Per lui, Parma è “una città che si affaccia agli anni venti del Duemila, forte di una consolidata ricchezza, di tradizioni nella produzione dell'alimentare, una città forte per l'università, per la sua storia, la sua cultura, i suoi monumenti”.

“Cultura, promozione della città attraverso le ricchezze culturali che Parma possiede: soltanto facendo conoscere e divulgando questa bellissima storia ai nuovi arrivati trasmettiamo un senso di appartenenza al questa città. – ha proseguito Alimadhi – Parma deve diventare propria di chi la sceglie: e parlo anche di chi è nato qui. Parma ha bisogno di essere scelta”.

Tra i punti del suo programma, infatti, oltre la inclusione, la cultura è una dei punti più importanti, è “l’asse portante dell’azione amministrativa” della città, e lui non si stanca di riperterlo, pur sapendo come dice, “che non porta voti”.

Tra gli interventi, emozionante quello di Jean Claude Didiba, presidente della Consulta dei popoli, promotrice della candidatura di Alimadhi: “Noi abbiamo giurato sulla bandiera italiana e abbiamo fatto una scelta d'amore per questa città... La candidatura di Alimadhi è voluta dal popolo ed è un sogno vedere oggi tanta gente per un progetto politico venuto dal basso, da una parte della città che paga le tasse, che la vive ogni giorno, l’ha scelta e la ama”.

E che il sogno diventi realtà, il 5 marzo, chi ha diritto, vada a votare. Prima, però, farebbe bene a sentire anche cosa ha detto Alimadhi.
Di seguito, il video integrale dell’incontro di ieri:

La registrazione è obbligatoria per i parmigiani senza cittadinanza, così come per i minorenni e studenti o lavoratori fuori sede

Roma, 13 febbraio 2017 – Mentre continua la campagna elettorale di Gentian Alimadhi e degli altri due candidati, sarebbe utile ricordare agli albanesi di Parma, e non solo a loro, che - come per tutte quelle organizzate dal PD – alle primarie del centrosinistra per il candidato sindaco di Parma che si terranno il 5 marzo, godono il diritto di voto anche chi vive a Parma regolarmente ma che non ha la cittadinanza italiana, i giovani da 16 anni in su e tutti gli studenti e i lavoratori fuori sede. A tutti questi, però, si richiede la registrazione, nelle liste dei votanti.

Ormai non c’è tanto tempo da perdere. Per la registrazioni ci si deve andare personalmente nella sede del Partito Democratico in via Treves, 2, entro e non oltre venerdì 17 febbraio. Gli uffici sono aperti negli orari 9-12.30 e 15-18 dal lunedì a venerdì (il giovedì fino alle ore 19). Per la registrazione di chi non ha la cittadinanza italiana, oltre la carta di’identità rilasciata dal Comune di Parma, serve avere con sè anche il documento di soggiorno.

Essendo la registrazione obbligatoria, si invitano, quindi, tutte le persone senza cittadinanza che vorrebbero votare per Gentian Alimadhi – il quale, per la sua storia, avrà nel suo elettorato delle primarie anche tante persone che, per la legge, italiani non lo sono ancora – di trovare del tempo per recarsi in via Treves, 2.
Solo facendo questo passo, possono dire la loro nelle primarie del 5 marzo.

Shqiptariiitalise.com

Leggi anche:
Il programma di Alimadhi per una città bella e pluriculturale, accogliente e sicura
Alimadhi: Sono un parmigiano, non permetterei che venga definito “sindaco degli immigrati”
Gentian Alimadhi, nga emigrant në kandidat për kryetar bashkie
Primarie sindaco di Parma, primo passo superato egregiamente da Alimadhi
Conto alla rovescia a Parma. Alimadhi pare il favorito già nella raccolta firme
Gentian Alimadhi, profili i ri i kryebashkiakut të ardhshëm në Itali
 

Në zgjedhjet e djeshme për kryetarin e PD-së, Basha fitoi me rreth 54 mijë vota mbi rreth 6 mijë që mori Eduart Selami

Tiranë, 23 korrik 2017 – Lulzim Basha konfirmohet sërish në krye të Partisë Demokratike.

Në zgjedhjet e së shtunës, ku morën pjesë 59.834 anëtarë me të drejtë vote ose 57,5 % nga 103.952 anëtarë që ka Partia Demokratike në të gjithë Shqipërinë, 91,3% votuesve i dhanë besimin e tyre sërish Bashës, ndërsa vetëm 8,7% votuan për kundërshtarin e tij në garë, Eduard Selamit.

Në përfundim të numërimit të kutive të votimit, Kryetari i Komisionit Qendror Elektoral në PD, Jemin Gjana i  shpalli rezultatin përfundimtar: “Numri i votuesve është 59.834. Fletë votimi të dëmtuara gjatë procesit janë 61 copë, të pavlefshme janë 766, të vlefshme janë 59.067 te vlefshme. Për kandidatin Lulzim Basha janë 53.931 dhe për kandidatin Eduart Selami janë 5.136. Komisioni shpall fitues zotin Lulzim Basha”.

I sapokonfirmuar, Lulzim Basha deklaroi se pjesëmarrja e lartë e demokratëve në zgjedhje është dëshmia e besimit të demokratëve tek PD dhe shenjë se ata janë të bashkuar, ashtu siç sipas tij, është tregues se janë të vendosur të punojnë për forcimin e Partisë Demokratike dhe të Shqipërisë.Është mesazhi që e ardhmja e Partisë Demokratike është e sigurtë”, deklaroi Basha.

Partia Demokratike do të jetë më demokratike, duke u dhënë pushtet anëtarëve të saj dhe kaluar vendimmarrjen për çështjet kryesore tek ata. Dua të siguroj të gjithë anëtarët e PD-së se vendimmarrja do të jetë në duart tuaja. Se ju do të shpreheni e do vendosni siç do të jetë çdo ditë në vijim se kush do të jenë përfaqësuesit tuaj në zgjedhje. Asnjë prej jush nuk do të nëpërkëmbet, por do të pyetet e do të shprehet”, deklaroi Basha.

Akti i djeshëm nuk është aspak një derë e mbyllur, përkundrazi tregon se çdo kush që vendos PD-në të parën, që zgjedh kauzën e drejtë të zgjedhjeve të lira e të ndershme, që zgjedh qytetarin e jo rehatinë personale, që vendos të luftojë drogën, krimin e korrupsionin, është i mirëpritur, pjesë e jona dhe jemi të gëzuar ta kemi mes nesh edhe nëse për një moment ka humbur rrugën”, tha ai.

Më herët kandidati në garë për kreun e PD-së Eduart Selami deklaroi se e pranon rezultatin, duke theksuar se ai do të vazhdojë të jetë pjesë e PD-së. Sipas tij, Partia Demokratike doli më e fortë nga këto zgjedhje.
E kam telefonuar zotin Basha dhe e kam uruar për fitoren. U bëj thirrje të gjithë demokratëve që të bashkohemi dhe t’i japim vendit një opozitë të fortë. Unë do vazhdoj të jap kontributin tim. PD ka dalë më e fortë nga këto zgjedhje. Jam një demokrat krenar”, u shpreh Selami.

 

Një italian që vjen për një tjetër që iku. Presidenti Duka shprehu bindjen se Panucci është emri i duhur sepse është “njeri me vullnet dhe dëshirë të jashtëzakonshme”. Kryeministri Rama është i bindur që Panucci “do ta mbajë me sukses barrën e rëndë të trashëgimisë së De Biasi-t”

Tiranë, 19 korrik 2017 - Kombëtarja shqiptare e futbollit tashmë ka zyrtarisht në krye një trajner të ri. Presidenti i FSHF-së, Armand Duka, në një konferencë për shtyp, ka thënë sot se për 2 vite e 4 muajt e ardhshëm në krye të kuqezinjve do të jetë italiani 44-vjeçar, Christian Panucci.

Ish-futbollisti i njohur që ka luajtur me skuadra të rëndësishme si Milan, Real Madrid, Inter apo Roma, do të zëvendësojë Gianni De Biasi-n në krye të kuqezinjve me objektivin për të mbyllur kualifikueset e “Rusi 2018” në vendin e tretë në Grupin G dhe për të synuar më pas kualifikimin në finalet e Kampionatit Europian 2020.

Panucci ka një përvojë të shkurtër si trajner pasi ka punuar si ndihmës i Fabio Kapelos në kombëtaren ruse dhe ka drejtuar skuadrat e Livornos dhe Ternanës në Serinë B.

“Ka qenë një proces ndoshta i zgjatur pak në kohë sepse bashkë me stafin teknik të FSHF-së nuk kemi marrë një vendim të lehtë. Në këtë konferencë falënderoj të gjithë kandidatët që kemi kontaktuar të cilët kanë qenë gati të marrin drejtimin e Shqipërisë, duke filluar nga Zenga, një trajner shumë i mirë, Sedorf, një nga emrat më të mëdhenj të futbollit botëror, Malezani. – u shpreh Duka në konferencë – Kemi marrë vendimin më të mirë, kemi zgjedhur një nga emrat më të mëdhenj të futbollit botëror, nuk besoj se ka nevojë t’jua prezantoj. Ka një eksperiencë të madhe si lojtar, ndoshta modeste në trajnim. Kemi bërë zgjedhje shumë të mirë, për mua është një njeri me vullnet dhe dëshirë të jashtëzakonshme. Jam i bindur që të gjithë bashkë do të bëjmë të mundur të jemi pjesë e EURO 2020”.

Nga anë e tij falënderoi presidentin Duka që i besoi këtë detyrë që po i dhuron “emocione të mëdha”, njëkohësisht edhe “përgjegjësi të madhe për këtë vend që po rritet shumë në futboll”.

“Jam i bindur që kemi një skuadër shumë të mirë. Kemi katër ndeshje të rëndësishme përpara për eleminatoret e botërorit. E di që është thuajse e pamundur të kualifikohemi, por kjo priudhë do të na shërbejë për t’u përgatitur për Europianin e 2020. – tha Panucci. Mezi pres që të filloj nga puna dhe të përpiqem t’u jap kënaqësi njerëzve të këtij vendi. Objektivi i vetëm dhe unik është 2020, i vetmi objektiv i rëndësishëm për ne dhe grupin e mundësitë për t’ia dalë mbanë i kemi”, tha Panucci.

Përmes një statusi në Facebook, kryeministri Edi Rama i uroi menjëherë mirëseardhjen trajnerit të ri të kombëtares shqiptare. “Le të urojmë që traineri i ri i kuqezinjve, Christian Pannuci, një kampion i madh në fushë dhe një lider i ri në stol, do ta mbajë me sukses barrën e rëndë të trashëgimisë së De Biazit. Forca Shqipëria”, shkruan kryeministri.

 

Edhe pse TVSh u ul, çmimet, gjithnjë në monedhën evropiane, jo vetëm që nuk pësuan rënie por në ndonjë rast u rritën. Për një pjesë të mirë të bregdetit, kërkesa në korrik mbetet e zbehtë
Nga Nertila Maho

Vit pas viti, Shqipëria pret që të përjetojë shpërthimin e saj “turistik” dhe rrethanat herë pas here edhe e kanë ndihmuar që rezultatet finale të jenë pozitive. Por ashtu si një vit më parë, ndryshimi i vetëm që përjeton ky sektor është një TVSH e ulur në nivelin 6%, një politikë spontane parazgjedhore që i dha fund edhe kërkesës së kahershme të operatorëve të tregut. Por qysh kur u njoftua kjo nismë, pjesa që u lakua më shumë ishte përmirësimi i cilësisë së shërbimit dhe nën zë disi edhe reflektimi te çmimet. Në fakt, kjo e dyta duket se nuk ka ndodhur.

Nga një vëzhgim që kryem pranë një pjese të mirë të hoteleve, çmimet mbeten të njëjta si një vit më parë, kurse disa të tjerë kanë shkuar në rritje. E përbashkëta e gjithë bregdetit shqiptar është që ai flet në euro, të gjitha çmimet jepen në këtë monedhë edhe pse ky vit duket më i favorshëm, sepse gjatë muajve të fundit është vënë re një zhvlerësim i vazhdueshëm. Kjo sigurisht e bën më të lirë koston e akomodimit në një strukturë, por ajo është e papërfillshme për klientin.

Çmimet

Në raport me një vit më parë, çmimet në shumicën e vijës bregdetare nuk duket të kenë pësuar ndonjë ndryshim. Shumica kanë preferuar t’i mbajnë të pandryshuar kurse surpriza e kësaj vere duket se do të jetë Durrësi. Revista Monitor kontaktoi me disa prej hoteleve të këtij qyteti dhe të shtrirë edhe përgjatë Golemit. Konkretisht Floëer Spa, një nga hotelet me vlerësim të mirë edhe në Booking për një natë, në një dhomë dyshe aplikon një çmim 70 euro, ndërsa për një dhomë të llogaritur për tre persona, 80 euro. Në Booking, dhoma e fundit për dy persona rezulton me një çmim 130 euro/nata. Një vit më parë, i njëjti hotel aplikonte çmime të paktën 5 euro më pak sesa çmimi aktual. Gjithsesi, hoteli rezulton të ketë një frekuentim të lartë në këtë periudhë dhe kryesisht dominojnë të huajt.

Një tjetër hotel i pyetur për këtë fundjavë lidhur me një dhomë për katër persona Diamma në Durrës dha një çmim prej 89 eurosh. Një vit më parë, për të njëjtën kërkesë, çmimi ishte 75 euro.
Hotel Palace ofron një çmim 100 euro për një dhomë standard dyshe, duke e mbajtur në të njëjtin nivel të një viti më parë.
Për Durrësin ka një kërkesë në rritje e lidhur kjo me rezervimet e shkurta, pra për një fundjavë, dhe duket se e njëjta tendencë shfaqet edhe për Sarandën.

Artani, punonjës pranë Saranda Palace, u shpreh se ka një kërkesë të dobët për rezervime. Ndërkohë që hoteli këtë vit është në fazë rinovimi, rezervimet janë vetëm me afat të shkurtër dhe kjo, sipas tij, është një situatë që mbizotëron në Sarandë. “Është ende korrik dhe ne fluksin përgjithësisht e kemi në gusht. Nga ajo që shohim deri tani situata duket disi dobët, nuk ka shumë kërkesë. Edhe ata që vijnë nuk rrinë me pushime të gjata, por thjesht një fundjavë ose dy-tre ditë”, – shprehet ai.

Por ndryshe duket situata në Himarë dhe Dhërmi. Çmimi i hoteleve mbetet i njëjtë. Hotel Elysium në Dhërmi gjatë qershorit aplikonte këtë vit një çmim 50 euro për një dhomë standard dyshe, në korrik çmimi për të njëjtën dhomë është 80 euro. Pritshmëritë janë që në gusht të kemi një rritje tjetër çmimi, pasi një vit më parë për këtë periudhë, hoteli aplikonte një vlerë 100 euro/nata.

Hotel Kesia po në Dhërmi sërish nuk ka çmime të ndryshuara. Një vit më parë në korrik aplikonte çmimin 45 euro dhe të njëjtin çmim gjejmë edhe këtë vit për çdo natë të llogaritur. Në gusht 2016, çmimi arriti në 75 mijë lekë, ndërkohë që për këtë vit pritet sërish e njëjta lëvizje.
Shëngjini mbetet një tjetër destinacion interesant dhe numrit të lartë të turistëve nga Kosova që janë kthyer në të zakonshëm këtë vit, i është shtuar edhe një numër modest turistësh çekë dhe polakë. Zef Pemati, menaxher i resort Rafaelo në Shëngjin, u shpreh se këtë verë nuk ka ndonjë ndryshim në fluks krahasuar me një vit më parë.

“Ne kemi rritur kapacitetet dhe sot mund të akomodojmë mbi 2100 persona. Këtë verë kemi pasur 160 dhoma me turistë çekë dhe polakë. Gjithsesi për korrikun, kërkesa mbetet në nivelet e një viti më parë. Gushti presim që të ketë më shumë fluks”, shprehet Pemati. E veçanta e resortit Rafaelo lidhet edhe me paketat ‘all inclusive’ që ofrohen me një çmim prej 35 eurosh dita për person. Në rast se do të bëhet një rezervim në momentin e fundit vetëm për një natë çmimi për një dhomë dyshe vlerësohet në 80 euro, kurse ajo në pjesën më luksoze të resortit 100 euro/nata.

Struktura të pranishme në Booking

Hotelet shqiptare prej vitesh kanë filluar të përshtaten me kërkesat që imponon zhvillimi i teknologjisë, rrjeteve sociale apo platformave të veçanta në funksion të shitjes dhe promovimit. Booking.com që njihet edhe si një ndër faqet më të rëndësishme të rezervimit online të një hoteli ka të listuar edhe strukturat që i përkasin Shqipërisë.
Për Durrësin, rezultojnë të jenë 65 struktura dhe deri më 7 korrik 2017, 55% e kapaciteteve të tyre ishin të rezervuara. Çmimi minimal për një dhomë për dy persona rezulton të jetë në nivelin e 10-15 euro, ndërsa maksimali 150 euro nata.

Nga Shëngjini janë vetëm 7 struktura të regjistruara dhe çmimi minimal i ofruar është 24 euro nata, kurse maksimali 80 euro nata.

Për Vlorën rezultojnë të rezervuara 55% e strukturave 76 strukturave të listuara. Çmimi minimal nis nga 18 euro për natë kurse maksimali në 99 euro. Tri arsyet pse duhet të vizitohet ky qytet janë: argëtimi, arkeologjia dhe natyra.

Në Sarandë janë 242 struktura të listuara nga të cilat janë rezervuar deri më 7 korrik 51% e tyre. Çmimi minimal i strukturave të ofruara është 10 euro/nata, kurse maksimali 300 euro/nata. Sipas Booking tri janë arsyet pse mund të vizitohet Saranda ku renditen: kështjella, monumente dhe historia.

Situata e sektorit

Turizmi që cilësohet si një nga sektorët me potencial më të lartë zhvillimi, por edhe pse mbyllëm një mandat katërvjeçar, duket se nisma e parë dhe e fundit e zbatuar në sektor është ulja e TVSH-së në 6%. Edhe kjo u bë në fund të mandatit. “Fakti është që në 2016, turizmi prodhoi këtu në Shqipëri 1,5 miliardë euro, duke u shndërruar në një shtyllë shumë të fortë të ekonomisë shqiptare dhe krahasuar me një vit më parë, kontributi i turizmit në ekonomi u rrit me 200 mln euro. Projekti ynë i diskutuar dhe i vlerësuar nga BB dhe FMN flet për mundësinë e krijimit të 250 mijë vendeve të punës në turizëm në harkun e 7 apo 8 viteve të ardhshme”, do të shprehej kryeministri Rama pak kohë më parë. E përtej këtij potenciali apo kontributi në ekonomi, turizmi sot nuk është aty ku u premtua nga qeveritë në ardhje dhe ikje mandat pas mandate.

Sot, konkretisht kemi vetëm një kuadër ligjor të përfunduar, një seri rregulloresh të miratuara për strukturat akomoduese, një nismë për kategorizim dhe vendosje të yjeve që mbetet i mjegullt për ecurinë e deritanishme. Fakt është që edhe këtë verë, turistët vendas apo të huaj do të përballen edhe këtë verë me një sektor që vazhdon të zhvillohet spontanisht, me hotele që yjet vazhdojnë t’i vendosin në mënyrë individuale, me çmime që një pjesë i afishojnë dhe një pjesë jo duke preferuar “të bëjnë pazar” në momentin e fundit. Gjasat janë që struktura të kategorizuara dhe shërbime të standardizuara t’i kemi vitin tjetër, por kjo sërish mbetet e shoqëruar me “ndoshta”.

Botuar në Monitor

 

Shuma maksimale që mund të merret me vete pa deklaruar gjë në doganë është deri në dhjetë mijë euro.

Romë, 10 gusht 2017 - Mediat lokale të Barit sjellin sot lajmin e ndalimit në doganën e portit të Barit të 11 vetëve që po kalonin kufirin duke pasur me vete gjithsej 154.630 euro.

Tetë shqiptarë e dy kosovarë janë ndaluar me akuzën e eksportimit të paligjshëm të parave, ndërsa një shqiptar, i sapombërritur me traget, u ndalua me akuzën e importimit të paligjshëm të parave.

Që të gjithë shkelësit e zbuluar, u lanë të lirë pasi pranuan të paguajnë menjëherë gjobën në proporcion me sasinë e të hollave mbi dhjetë mijë eurot e lejuara që lejohen me ligj.

Lexo edhe: Me ç’shumë parash mund të kalosh kufirin italian?

 

 

Për karabinierët që po hetojnë rreth ngjarjes, duhet të ketë qenë duke folur në celular e ka rrëshqitur

Skandal në Rozzano të provincës së Milanos: këshilltari për sigurinë dhe policinë lokale boton “kalendarin e gjuetisë” së jokomunitarëve
Nga Irma Kurti

Irma KurtiNë jetën e përditshme ndeshemi shpesh me episode të racizmit që vijnë nga njerëz të vegjël e meskinë. Rëndom përpiqemi t’i largojmë nga vetja, t’i quajmë të parëndësishme, arrijmë deri aty sa, për të qetësuar veten, t’i konsiderojmë “normale” sepse jo të gjithë mund të kenë një mentalitet të hapur, modern, të aftë për të pranuar dhe për t’i quajtur qënie njerëzore të njëjta e pa dallime, të tërë ata që kanë një tjetër origjinë, një tjetër racë apo ngjyrë. Por kur këto fyerje vijnë nga “të zgjedhurit”, nga funksionarë të lartë të arenës politikës italiane justifikimet mungojnë.

Këto ditë ka ngjallur jo pak polemika në shtypin italian veprimi i këshilltarit për sigurinë dhe policinë lokale në Rozzano, Marco Andrea Ercoli. Në një chat privat mes politikanësh ai botoi këtë post: "Kalendari i gjuetisë, hapja e sezonit, gjatë gjithë vitit ndaj kafshëve të gjahut migratore: marokenë, rumunë, bullgarë, shqiptarë, kosovarë, talebanë, afganë, ciganë, jokomunitarë në përgjithësi". Dhe më poshtë vijon se: “Në prezencë të kopeve të shumta lejohet edhe përdorimi i granatave të dorës, armëve automatike dhe gazit helmues”.

“Kalendari” s’mbeti vetëm në rreshtat e chat-it, një anonim e shndërroi atë në një fletëpalosje duke e shpërndarë në tregun e qytetit. Kritika të shumta kanë ardhur nga opozita, e cila ka kërkuar dorëheqjen e këshilltarit. Ndërkohë kryetarja e bashkisë Barbara Agogliati e ka justifikuar veprimin duke e quajtur një “gabim nga pakujdesia”.

Nuk është e rëndësishme nëse z. Ercoli përfaqëson forcën politike të PD apo të Lega Nord. Habia dhe zhgënjimi më i madh vijnë nga fakti se të tilla nofka, thirrje fyese, denigruese, destabilizuese, që përligjin dhunën e violencën vijnë nga një funksionar, nga një përfaqësues i interesave të popullit, nga ai që duhet të përcjellë mesazhe paqeje dhe dashurie, ai që duhet të tregojë me shembullin e vet se si mund të bashkëjetohet në harmoni midis etnive të ndryshme në një vend demokratik si Italia që vazhdon të jetojë në një klimë të nxehtë temperaturash dhe debatesh për emigracionin.

Në emër të komunitetit shqiptar në Rozzano, Skënder Zeneli, duke shprehur indinjatën për këtë gjest të papërgjegjshëm, thotë: “Pak ditë më parë në një takim me kryetaren e bashkisë kërkuam dorëheqjen e këtij eksponenti, por për fat të keq veprimi i tij u minimizua dhe u justifikua. Jemi të vendosur ta vazhdojmë protestën tonë edhe në bashkëpunim me komunitetet e tjera të huaja që jetojnë në Itali”.