homepage - Shqiptari i Italise
06
P, M

Pas mbylljes graduale të kufijve në Ballkan, kontrabandistët po gjejnë mënyra të reja që t’i fusin refugjatët në Serbi dhe të kalojnë pastaj në Hungari.
Reportazh nga Milivoje Pantovic, BIRN Beograd 

Foto: Milivoje Pantovic“U largova nga Pakistani për arsye të sigurisë personale dhe shkova në Serbi duke përdorur shërbimet e kontrabandistëve,” tha për BIRN i riu me origjinë nga Afganistani.

Ai po e tregonte historinë e tij në afërsi të stacionit kryesor hekurudhor në Beograd.

Ky është një vend i preferuar për emigrantët e sapoardhur për t’u takuar dhe për të shkëmbyer këshilla se si mund të arrihet në Hungari – hapi tjetër i udhëtimit të tyre të gjatë në Europën Perëndimore.

I njëjti person thotë se, me të arritur në Turqi i ka paguar kontrabandistëve 800 euro që ta çojnë atë me motoskaf në Greqi.

Ai pastaj i pagoi kontrabandistëve edhe 300 euro që ta kalonin nga Maqedonia në Serbi.

Ai gjithashtu tha se emigrantët si ai, janë kontrabanduar në të gjithë Ballkanin në mënyra të ndryshme.

Mundësia më e lirë, por më pak e sigurt përfshin angazhimin e banorëve apo kriminelëve lokalë, të cilët ofrojnë t’i çojnë emigrantët në kufirin me Hungarinë dhe t’i ndihmojnë të kalojnë gardhin me tela me gjemba të Hungarisë.

“Rruga më e shtrenjtë është e ashtuquajtura “mundësia e sigurt”, që të çon nga Beogradi drejt e për në Austri për 2,000 euro,” tha ai.

Çmimi i lartë përfshin ryshfet për oficerët e policisë dhe rojet kufitare, të cilët më pas i lejojonë emigrantë e paligjshëm të kalojnë kufirin në një vend dhe kohë të saktë.

Pasi vendet përgjatë të ashtuquajturës rrugë e Ballkanit, mbyllën kufijtë e tyre dhe pasi BE përfundoi një marrëveshje me Turqinë për ripranimin e refugjatëve, numri i emigrantëve që kalojnë Serbinë përgjatë rrugës së tyre për në vendet e BE-së ka rënë ndjeshëm.

Megjithatë, vetëm përkohësisht.

Kohët e fundit, azilkërkues të rinj kanë filluar të vijnë në Beograd në baza ditore.

Si burri nga Pakistani, ata vijnë kryesisht me “ndihmën” e kontrabandistëve të cilët vazhdojnë të gjejnë vendkalime të reja e të paligjshme kufitare dhe marrin një çmim të lartë për shërbimet e tyre.

Vetëm në muajin e fundit, Serbia ka regjistruar 1.512 refugjatë të rinj që kur kufijtë e rrugës së Ballkanit janë mbyllur.

Zyrtarët dhe ekspertët thonë se kjo është vetëm maja e ajsbergut. Shumë të tjerë besohet të jenë duke kaluar nëpër Serbi në rrugën e tyre drejt BE-së, pa u vënë re apo pa regjistrim.

Punonjësja humanitare Tijana Sijariç, e cila ka punuar me refugjatët në Parkun Info të Beogradit për shtatë muaj, thotë se fluksi është rritur në javët e fundit dhe se shumë emigrantë po drejtohen përsëri drejt kufirit hungarez.

“Ne kemi marrë informacion nga refugjatët për njerëzit që i kanë kontrabanduar përtej kufirit hungarez,” tha ajo për BIRN.

“Edhe vendasit po i ndihmojnë ata të kalojnë në Hungari. Refugjatët na thonë se ata i paguajnë vendasit nga 150 deri në 200 euro për të prerë gardhin. Refugjatët vetë nuk mund ta bëjnë, sepse në qoftë se kapen burgosen”, shtoi Sijariç.

Ajo shpjegoi se refugjatët dhe kontrabandistët vendas janë duke zhvilluar forma të reja bashkëpunimi.

“Disa refugjatë shkojnë në Suboticë me grupe njerëzish dhe kthehen vetëm. Ne kemi zbuluar më vonë se ata po bashkëpunojnë me kontrabandistët,” tha Sijariç, duke shtuar se shumica e refugjatëve që tashmë hyjnë në Serbi janë futur me kontrabandë.

Refugjatët e rinj vazhdojnë të hyjnë në Serbi, pavarësisht nga fakti se që nga mbyllja e “itinerarit ballkanik” policia dhe ushtria serbe kanë “përforcuar sigurinë e kufirit shtetëror”, siç tha për BIRN Ministria e Brendshme serbe në një deklaratë me shkrim.

Sipas kësaj deklarate, vetëm në prill, policia serbe ka ngritur 17 padi penale kundër 31 personave – përfshirë 30 qytetarë serbë dhe një person i kombësisë së panjohur – për kontrabandimin e 214 emigrantëve nga Afganistani, Pakistani, Siria, Iraku dhe vende të tjera.

Rreth 70% e të gjithë emigrantëve që arrijnë Serbinë nga Turqia dhe Greqia vijnë nga Bullgaria, ndërsa shumica e pjesës tjetër vijnë nga ana e Maqedonisë. Disa refugjatë arrijnë në Beograd përmes Shqipërisë dhe Malit të Zi, siç i thanë BIRN punonjësit socialë dhe refugjatët.

Ata gjithashtu thanë për BIRN se disa prej emigrantëve i ndihmojnë trafikantët për të fituar para  ose të transportuar falas në BE.

Në këmbim të ndihmës, ata përkthejnë për kontrabandistët dhe krijojnë besim te emigrantët, shumë prej të cilëve janë mashtruar nga kontrabandistë të tjerë përgjatë rrugës së Ballkanit.

Në këtë situatë, negocimi i transportit me “një prej tyre” mund të jetë jashtëzakonisht i rëndësishëm në finalizimin e një marrëveshjeje.

Përveç kësaj, disa prej emigrantëve të cilët kanë qenë të bllokuar pas kufijve të mbyllur për një kohë të gjatë kanë pasur mundësinë të njohin kontrabandistët, të cilët shpesh vijnë nga grupet kriminale vendase.

Samar A, një migrant nga Irani, thotë se atij i kishin ofruar transport në Serbi, ndërsa ishte në kampin Idomeni në Greqinë e veriut.

“Në kamp, një burrë nga Afganistani u ofrua të më çojë në Serbi për 800 euro. Por unë nuk pranova dhe ai shkoi i vetëm,” tha ai për BIRN.

“Megjithatë, të tjerët kaluan kufirin në atë mënyrë. Një përqindje e vogël e njerëzve kanë sukses në kalimin [nga Greqia] në Maqedoni apo edhe më tej,” shtoi ai.

Ai tha se ishte e paqartë nëse refugjatë i drejtojnë ose vetëm marrin pjesë në këto operacione kontrabande. Shumica e refugjatëve të cilët angazhohen në kontrabandë e bëjnë këtë për shkak se nuk kanë më të holla dhe duhet të financojnë transportin e tyre në BE, tha ai.

“Jo të gjithë kanë të holla për udhëtim. Paratë i kanë shpenzuar ose ua kanë grabitur – gjëra që ndodhin,” tha ai.

“Diçka duhet të bëhet për të fituar [para],” shtoi Samar, duke vënë në dukje se ai nuk ka dashur të aplikojnë për azil në Serbi dhe se kishte për qëllim të vazhdonte udhëtimin e tij drejt BE-së sa më shpejt që të jetë e mundur.

Emigrantët dhe punonjësit e ndihmave thonë se biznesi i kontrabandës është zhvilluar veçanërisht në Greqi, ku mafia lokale ka ngarkuar çmime të larta për transportin: 600 deri 800 euro për të kaluar kufirin në Maqedoni dhe 2.400 në 2.800 euro për të shkuar në Itali. Për të shkuar në Austri nëpërmjet Hungarisë, ata marrin nga 2.600 deri në 3.500 euro.

Radosh Gjuroviç, drejtor i Qendrës për Mbrojtjen e Azilkërkuesve, tha për BIRN se mbyllja e kufijve në Ballkan ka nxitur një shtim në kontrabandimin e njerëzve.

“Ngritja e gardheve nuk e zgjidh problemin e refugjatëve. Ajo vetëm sa përshkallëzon kontrabandën e njerëzve,” tha ai.

“Kontrabandistët kanë rekrutuar refugjatët të cilët flasin gjuhën e klientëve të mundshëm dhe e kanë më të thjeshtë të krijojnë besim”, shtoi ai.

Edhe banorët që jetojnë pranë kufirit me ose pa kaluar kriminale janë duke u përfshirë në biznesin e kontrabandës, tha ai.

“Për shkak të gjendjes së dobët ekonomike, kërkesës së lartë dhe shumave relativisht të madhe të parave, njerëzit që nuk janë angazhuar më parë në krim kanë filluar të merren në kontrabandimin e njerëzve,” tha ai.

“Kjo krijon probleme shtesë për policinë për shkak se këta njerëz nuk kanë qenë më parë kriminelë dhe për këtë arsye janë të vështirë të identifikohen,” shpjegoi Gjuroviç.

Megjithatë, vendasit dhe refugjatët e rekrutuar nuk janë aq të mirë në kontrabandë, si bandat kriminale dhe shkalla e “suksesit” të tyre është e ulët deri në 20 për qind, tha Gjuroviç. Shumë emigrantë përfundojnë duke humbur paratë dhe shpresën.

Gjuroviç tha se shkeljet e të drejtave të njeriut janë një tjetër problem në itinerarin e Ballkanit.

“Bullgaria është njollë e zezë në rrugën tranzite të refugjatëve,” tha Gjuroviç, duke shtuar se duket si një strategji e qëllimshme nga ana e autoriteteve bullgare “që refugjatët të mos qëndrojnë atje”.

“Sjellja mizore sistematike ndaj refugjatëve dërgon mesazhin se ata nuk janë të mirëpritur dhe duhet të qëndrojnë larg”, përfundoi ai.

Mohammad Zubair, nga Afganistani, i cili mbërriti në Serbi nga Bullgaria, bie dakord se situata në Bullgari për refugjatët është e zymtë.

“Kam kaluar më shumë se 40 ditë në burg aty kur ata më kapën duke kaluar kufirin. Mua dhe refugjatët e tjerë të burgosur na rrahën”, tha ai.

“Pasi më liruan dhe më dëbuan në Turqi, pagova kontrabandistët që të më transportonin në një përpjekje të dytë kalimi të kufirit”, tha Zubair.

“Kur kalova në Bullgari për herë të dytë, pagova 200 euro një njeri që të më tregonte rrugën mbi malet në Serbi. Ia dola”, përfundoi ai.

Tani në Serbi, ai nuk ishte në dijeni se kishte të drejtë të aplikonte për azil atje, dhe kur e mori vesh tha se do të përpiqet.

“Edhe ky park [afër stacionit të autobusëve të Beogradit] është më mirë se Bullgaria. Askush nuk më bezdis mua këtu,” tha ai.

Ai është një nga shumë pak personat që synojnë të aplikojnë për azil në Serbi.

Shumica vazhdojnë në drejtim të kufirit me Hungarinë dhe e kalojnë atë në mënyra të ndryshme.

Para se të vazhdojnë udhëtimin e tyre në BE, refugjatët shpesh flenë në një ndërtesë të braktisur në rrugë Brace Krsmanoviç në Beograd.

Adel K, 17 vjeç, nga Libia, ishte një prej emigrantëve që e përdorin këtë ndërtesë të braktisur si një strehë gjatë natës.

Pasi qëndroi atje për një ditë me një grup shokësh, ai e pastroi atë për vizitorët e ardhshëm, ndërsa shokët e tij u larguan për të rregulluar hapin tjetër të udhëtimit të tyre në Hungari.

Ai i tha BIRN se do të largoheshin gjatë natës dhe se nuk duan të lënë një rrëmujë pas për ata që vijnë më vonë.

Ai tha se refugjatët shkëmbejnë informacion nëpërmjet internetit për vendet ku mund të flesh, të kalosh kufirin, kë të paguash për të kaluar, ku dhe kështu me radhë.

Adel nuk deshi t’i zbulojë mundësitë që ka për të kaluar në Hungari. Megjithatë, ai ishte i sigurt se ata do ta kalojnë kufirin në fund dhe do të vazhdojnë rrugën e tyre drejt perëndimit.

 

 

Rama: “Samiti do të jetë një ngjarje e madhe, ku qeveria dhe aktorë të tjerë kombëtare do të angazhohet dhe për të diskutuar me përfaqësuesit e diasporës shqiptare nga çdo cep të botës, mbi mënyrat konkrete se si ne mund të forcojmë lidhjet tona dhe bashkëpunimin me njëri-tjetrin”

Samiti i parë i diasporës në Tiranë, në nëntor 2016Pas 25 vjetëve emigracion, qeveria shqiptare vendos të mbledhë përfaqësues të diasporës “për të ndërtuar një urë mes institucioneve, shqiptarëve jashtë dhe atyre në Atdhe”, për ta thënë me fjalët e kryeministrit. Ishte pikërisht ai që e gjatë takimit me komunitetin shqiptar në Nju Jork lajmëroi mbajtjen e një Samiti të diasporës shqiptare në Nëntor të këtij viti në Tiranë.

“E shkuara jonë e hidhur dhe e përçarë, dekada të mungesës së komunikimit, vrulli për të zbuluar botën dhe vështirësitë e tranzicionit në rindërtimin e shtëpisë sonë na kanë mbajtur shpesh të veçuar. Kjo nuk do të ndodhë më. Samiti do të jetë një ngjarje madhore, ku qeveria dhe aktorë të tjerë kombëtarë do të diskutojnë me përfaqësuesit e diasporës shqiptare nga çdo kënd i botës, në më shumë se 50 vende, për hapat konkretë që mund të hedhim për të forcuar lidhjet dhe bashkëpunimin midis nesh. Në radhë të parë, si mund të ndërtojmë sa më shumë ura dijeje, sepse dija është gjëja më e çmuar që Shqipëria mund të mësojë nga ju këtu dhe nga të gjithë shqiptarët kudo që ndodhen në botë,” – u shpreh Kryeministri Rama.

Duke folur për qëllimin e organizimit të takimit të diasporës, Kryeministri nënvizoi se ai do të udhëhiqet nga nevoja për të ndërtuar një urë midis shqiptarëve, brenda dhe jashtë, për të bërë më shumë në ruajtjen e gjuhës, imazhit dhe zhvillimit të identitetit tonë, si dhe nga nevoja për të ngritur strukturën e bashkëpunimit. 

“Do të jetë një takim pa asnjë dallim për atë që jemi, nga vijmë, çfarë besojmë, apo çfarë partie preferojmë. Do të jetë një takim i gjallëruar nga dëshira për t’u bashkuar përmes ideve, hapave konkretë, planeve të veprimit, duke u udhëhequr nga nevoja për të ndërtuar një urë midis nesh, shqiptarëve jashtë dhe atyre në Atdhe. Do të jetë momenti për të treguar se ne mund të jetojmë në pjesë të ndryshme të botës, por të ndihemi një; mund të jemi të shpërndarë në shtete të ndryshme, por gjithmonë të bashkuar rreth vlerave tona, parimeve tona, vendosmërisë sonë kulturore dhe shpirtërore, gjuhës dhe përkatësisë sonë, identitetit tonë unik shqiptar. Do të jetë momenti për të diskutuar dhe shpresoj për t’u dakordësuar mbi rrugët dhe mënyrat e strukturimit të bashkëpunimit tonë, duke ngritur mekanizma për të punuar dhe zbatuar projekte që do të na lejojnë të jemi plotësues të njëri-tjetrit. Do të nisim nga njohja e njerëzve në Shqipëri, me shembujt e suksesit, heronjtë e diasporës, në kuptimin e punës, arritjeve dhe suksesit të përditshëm. Në kthimin në shtëpi, përpjekjet tona të përbashkëta mund të maksimizojnë progresin dhe mirëqenien, duke rritur shkëmbimet tregtare dhe lidhjet ekonomike. Këtu në diasporë, ne mund të bëjmë shumë më tepër në ruajtjen e gjuhës sonë, imazhit tonë, në ruajtjen dhe zhvillimin e identitetit tonë, duke ofruar shërbime më të mira përmes rrjeteve tona konsullore, duke punuar me qeveritë e tjera, për të ruajtur të drejtat individuale dhe komunitare. Samiti i nëntorit do të jetë momenti për të treguar se cilët jemi dhe se jemi tashmë të aftë dhe të pjekur mjaftueshëm për të bërë më shumë dhe për të synuar më lart,”– u shpreh Kryeministri Rama. 

Akoma nuk dihet as data e saktë as se kush do të mund të marrë pjesë në këtë takim. Sipas kryeministrit, shpejt do të mësojmë më shumë detaje rreth kësaj ngjarjeje: “Puna për organizimin e Samitit është në zhvillim dhe shumë shpejt, detajet për pjesëmarrjen dhe regjistrimin do të bëhen publike”.

 

Shifrat e 25 vjetëve të fundit janë alarmante, akoma më shumë fluksi i lartë i azilkërkuesve ballkanas në BE gjatë vitit të shkuar. Sipas Bankës Botërore për migrimin ndërkombëtar tregon se popullsia e migruar nga Shqipëria përfaqëson rreth 45% të popullsisë aktuale të saj.

Tiranë, 18 prill 2016 – Në Tiranë zhvilloi punimet konferenca e parë vjetore e rrjetit të migracionit për Ballkanin Perëndimor. Morën pjesë 7 institute hulumtues nga 7 vende të Ballkanit Perëndimor, Shqipëria, Bosnja dhe Hercegovina, Kroacia, Kosova, Maqedonia, Mali i Zi dhe Serbia, që kanë krijuar rrjetin, ekspertë nga fusha e migrimit që vijnë nga vende të ndryshme evropiane, duke përfshirë Britaninë e Madhe, Italinë dhe Austrinë, përfaqësues të qeverive, si dhe përfaqësues të institucioneve ndërkombëtare, sektorit akademik, media, studentë, etj.

Akademiku Anastas Angjeli, në fjalën e mbajtur në këtë konferencë tha se kjo migrimit është një temë shumë e rëndësishme, e pranishme në 25 vitet e fundit por që shihet shumë e mprehtë dhe në ditët e sotme. “Një raport i fundit i Bankës Botërore për migrimin ndërkombëtar – vuri në dukje ai – tregon se popullsia e migruar nga rajoni ynë përfaqëson rreth 29% të popullsisë aktuale dhe në disa vende, si në Shqipëri dhe Bosnje&Hercegovinë, arrin në 45% të saj”.

“Që nga fillimi i tranzicionit pas-socialist vendet e Ballkanit Perëndimor karakterizohen nga flukse të larta të migrimit ndërkombëtar, por disa vende si Bosnja Hercegovina, Kroacia, Kosova, Maqedonia dhe Serbia i kanë njohur këto procese që nga fundi i viteve 1960, kur ish-Jugosllavia hapi kufijtë dhe i nxiti qytetarët e saj të punonin në vendet e Europës Perëndimore” tha Angjeli.

Sipas tij, shkaqet e migrimit në vendet e Ballkanit Perëndimor janë të ndryshme. “Në disa vende mbizotërojnë faktorët ekonomikë, në disa të tjera janë konfliktet ndëretnike dhe në disa të tjera një ndërveprim i dy faktorëve të mësipërm. Intensiteti i lartë i migrimit i ka vendosur këto vende në krye të listës së vendeve të Europës Lindore e Qëndrore”.

Gjatë viteve të fundit, sidomos gjatë 2015-ës, disa procese të reja janë vërejtur në vendet e Ballkanit Perëndimor. “Nga njëra anë numri i azil-kërkuesve drejt vendeve të BE, kryesisht për shkaqe ekonomike, është rritur. – tha Angjeli – Ndërsa nga ana tjetër, flukse të mëdha migrantësh, kryesisht nga Siria, kaluan transit nga disa vende të Ballkanit Perëndimor në drejtim të vendeve të BE. Kjo i ka kthyer vendet e Ballkanit Perëndimor në vende të origjinës dhe pritëse, duke ndryshuar kështu edhe tematikën e studimeve”.

Në të gjitha vendet e Ballkanit Perëndimor, krahas analizës së flukseve migratore, theksi po vihet gjithnjë e më shumë në raportin e migrimit me zhvillimin. A do të jetë rajoni ynë një prodhues i vazhdueshëm i flukseve migratore apo nëpërmjet politikash të reja, migrimi mund të kontribuojë në zhvillimin dhe ndoshta rikthimin e një pjese të migrantëve? Por çfarë politikash duhet të ndërmarrim dhe çfarë duhet të mësojmë nga eksperienca e njëri tjetrit? Çfarë kushtesh duhet të krijojmë në vendet tona në mënyrë që këto politika të jene efikase?

Bashkëpunimi mes institucioneve kompetente të pavarura dhe ekspertëve nga vendet e Ballkanit Perëndimor, të cilët punojnë prej vitesh në fushën e migrimit, nënvizoi Angjeli, është shumë i rëndësishëm. Ky bashkëpunim, sipas tij, do të prodhojë analiza dhe do të nxisë politika të reja, të cilat duhet të synojnë maksimizimin e pasojave pozitive dhe minimizimin e atyre negative të migrimit.

 

Një amendament i qeverisë në Dekretin për shkollën heq diskriminimin. Kanë të drejtën e bonusit të gjithë 18-vjeçarët me rezidencë të rregullt në Itali

Romë, 4 maj 2016 – Le ta quajmë “kthesa” e mirë. Qeveria më në fund korrigjoi bonusin e kulturës për të rinjtë që sapo mbushin 18 vjeç, duke ua dhënë edhe djemve dhe vajzave të huaja 500 eurot që mund të shpenzohen për libra, teatër, opera, kinema.

Siç ishte shkruar në ligjin e fundit të Qëndrueshmërisë, bonusi do të kishte lënë jashtë shumë e shumë bij imigrantësh, sepse u dedikohej vetëm “qytetarëve italianë ose të vendeve të tjera të BE-së”. “Një diskriminim shumë i rëndë dhe jo i pari, që ne italianë e italiane me lejeqëndrim, të rritur në Itali, vuajmë në kurrizin tonë” denoncoi në Stranieriinitalia.it rrjeti G2 Seconde Generazioni.

Mazhoranca bëri menjëherë autokritikë për atë përjashtim por deri dje nuk kishte mbërritur një ndërhyrje konkrete për të korrigjuar gabimin. Ndërkaq, pas disa muajve përgatitje, po shpallte dekretin që do të vinte në jetë bonusin, siç u paralajmërua para disa ditëve nga vetë Matteo Renzi dhe nënsekretari i Kryeministrisë Tommaso Nannicini, që po merret me këtë çështje.

Dje (3 maj), më në fund, ekzekutivi ndërhyn. Duke shfrytëzuar në Senat rastin e kthimit në ligj të të ashtuquajturit “dekreti i shkollës" (dekretligji 42/2016 “Funksionimi i sistemit shkollor dhe i punës kërkimore”), qeveria paraqiti një amendament në Komisionin e Arsimit Publik dhe të Monumenteve të Kulturës.

Amendamenti ndërhyn drejtpërdrejt në ligjin e Qëndrueshmërisë, duke hequr çdo referim që i bëhet shtetësisë së djemve e vajzave. Nëse, siç është mëse e mundur, do të miratohet, do të kenë bonusin e kulturës të gjithë “rezidentët në territorin italian, që kanë, kur parashikohet, lejeqëndrim të vlefshëm”, që mbushin 18 vjeç gjatë vitit 2016.

Mjaftuan dy rreshta për të hequr një padrejtësi të madhe e nuk do të ketë nevojë për të gjetur mbulim të ri financiar. Drejtoria e Përgjithshme e Buxhetit (Ragioneria Generale dello Stato) ka bërë llogaritë e ka dhënë miratimin e saj: 290 milionë eurot të vëna që në fillim në dispozicion për bonusin e kulturës mjaftojnë edhe për t’ua dhënë dhurëtan edhe të gjithë të rinjve të huaj (“Kë quani të huaj ju? do të thonin ata…).

Elvio Pasca

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në 
Facebook dhe Twitter)

 

Gjykata e Apelit e Brescias hedh poshtë ankimin e INPS-it. Trajtim i barabartë mes migrantëve me kartë qëndrimi dhe qytetarëve italianë

Romë, 3 maj 2016 – Nëse kanë në xhep kartën e qëndrimit, punonjësit e huaj kanë të njëjtat të drejtën e çeqeve familjare edhe për bijtë që nuk jetojnë në Itali. Përndryshe do të diskriminoheshin padrejtësisht kundrejt italianëve për të cilët ky rregull nuk ekziston.

Gjykata e Brescias e kishte thënë që në 2015-tën, tani gjykata e apelit të Brescias e ka ripohuar në dy sentenca të ngjashme, duke konfirmuar vendimet e marra nga gjykatësit në shkallë të parë.

INPS nuk donte t’u paguante çeqet, sepse sipas normativës italiane mbi çeqet familjare (ligji 153/88) nuk duhet konsideruar pjesë e bërthamës familjare “bashkëshorti dhe bijtë që nuk kanë rezidencën në territorin e Republikës.  Një përjashtim parashikohet vetëm nëse mes Italisë dhe vendlindjes vendlindjes ka një marrëveshje reciprociteti lidhur me trajtimin e familjes”.

Por ajo normativë është në kundërshtim me direktivën evropiane 109/2003, që barazon me italianët të huajt mbajtës të një lejeqëndrimi BE për qëndruesit afatgjatë (e ashtuquajtura karta e qëndrimit) përsa u përket “shërbimeve sociale, asistencës sociale dhe mbrojtjes sociale”. Një barazi që shtetet anëtare mund edhe të zgjedhin të kufizojnë vetëm në shërbimet “parësore”.

Dhe sipas gjykatësve, çeqet familjare janë një ndihmesë asistenciale që kanë për qëllim “të sigurojnë një mbrojtje në favor të familjeve në kushte efektive nevoje ekonomike”. Për më tepër bëhet fjalë për një ndihmesë asistenciale “parësore”, sepse në përputhje me kartën e të drejtave themelore të BE-së, shërben për “të garantuar një jetesë dinjitoze të gjithë atyre që nuk kanë të ardhura të mjaftueshme”.

Kështu që në këtë rast, nuk mund të bëhen dallime mes shtetasve italianë e qytetarëve të huaj me kartë qëndrimi. Direktiva evropiane është më e fuqishme se ligji italian dhe INPS duhet ta zbatojë. Ja pse ata punonjës të huaj të përfaqësuar legalisht nga avokatët Livio Neri e Alberto Guariso, kanë të drejtën e çeqeve familjare edhe për bijtë që jetojnë larg.

 

Çmimi i dokumentit elektronik ngrihet nga 27,50 në 30,46 €. Shumë të cilës i shtohen, natyrisht, të tjerat si edhe kontributi nga 80 në 200 €, që prej tetë muajsh tashmë është gjykuar si “i tepruar” nga Gjykata evropiane e Drejtësisë. INCA e CISL: “E paturpshme!”

Sapo paraqita kërkesën për shtetësinë italiane. Kam një vajzë 16 vjeç dhe një djalë 9. Nëse kërkesa ime pranohet, bëhen italianë edhe ata?

Romë, 6 maj 2016 – Kur përpilohet kërkesa e shtetësisë, deklarohet edhe përbërja e bërthamës familjare që bashkëjeton me aplikuesin. Nëse bijtë e marrin apo shtetësinë italiane nga prindi, varet nga mosha që ata do të kenë kur prindi të bëhet italian, pra ngo kohëzgjatja e praktikës. Në fakt bëhen automatikisht italianë, bijtë akoma të mitur të personit që merr shtetësinë italiane.

Para së gjithash është mirë të specifikohet që i huaji bëhet shtetas italian të nesërmen e ditës që bën betimin e besnikërisë ndaj Republikës Italiane e jo më parë. Kështu që edhe nëse dekreti i dhënies së shtetësisë mbërrin por aplikuesi nuk bën betimin brenda 6 muajve nga marrja e dekretit, ai nuk bëhet shtetas italian.

Kështu që bijtë e mitur që bashkëjetojnë me të në Itali bëhen shtetas italianë së bashku me prindërit të nesërmen e betimit. E deri “të nesërmen e betimit” bijtë duhet të jenë akoma të mitur, pra të mos kenë mbushur 18 vjeç, dhe jo thjesht të jenë të mitur kur prindi paraqet kërkesën e shtetësisë dhe as kur mbërrin dekreti.

Ndryshe qëndron puna për bijtë e pranishëm në bërthamën familjare, të deklaruar në çastin e paraqitjes së kërkesës, që mbushin moshën madhore para se prindi të bëjë betimin e besnikërisë ndaj Italisë. Në këto rrethana, bijtë, tashmë në moshë madhore, nuk bëhen italianë bahskë me prindërit.

Gjithsesi ata mund të kërkojnë shtetësisnë italiane pas 5 vjetëve rezidencë ne territorin italian, periudhë që fillon të llogaritet nga e nesërmja e ditës kur prindi ka bërë betimin. Në këtë rast, edhe ata aplikojnë pasi të plotësojnë të njëjtat kritere mbi të ardhurat të kërkesës së shtetësisë italiane për motive rezidence sipas nenit 9 të ligjit 91/92.

Me pak fjalë, në rastin konkret të personit që ngre çështjen, është thuajse e sigurt që bashkë me të do të bëhet italian djali që sot është 9 vjeç, po ka pak, për të mos thënë aspak, mundësi që ta fitojë shtetësinë e bija 16-vjeçare: shqyrtimi i praktikës për marrjen e shtetësisë zgjat dy vjet, sipas ligjit, por thuajse gjithnjë kjo kohë zgjatet edhe me një apo më shumë vjet.

Maria Elena Arguello/Stranieriinitalia.it

In Italiano: Ho chiesto la cittadinanza, diventeranno italiani anche i miei figli?

(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Gjeta një punëdhënës që mund të më ofrojë punë sezonale që të vij të punoj në Itali, por  kam marrë një dekret dëbimi para ca kohësh. Është problem?

Jam rezident në Itali prej 13 vjetësh e gjatë 5 vjetëve të fundit punoj me kontratë të rregullt. Dua të paraqes kërkesën për shtetësinë italiane. Çfarë dokumentesh duhet të paraqes e si t’i paraqes, sepse më kanë thënë që aplikimi bëhet online?

Romë, 21 prill 2016 – Sipas nenit 9 të ligjit mbi dhënien e shtetësisë, qytetarët e huaj mund të paraqesin kërkesë për marrjen e shtetësisë pas një periudhe të caktuar rezidence në territorin italian që shkon nga 4 vjet nëse i interesuari është shtetas i komunitetit europian, 5 vjet nëse është i paatdhe dhe 10 (dhjetë) vjet nëse është jokomunitar (pra, një shqiptar mund të kërkojë shtetësinë italiane për rezidencë, pasi ta ketë këtë të fundit prej dhjetë vjetësh) dhe nëse kanë të ardhura jo më të ulëta se një shumë e përcaktuar (8.500 €) për secilin vit të trevjeçarit të fundit.

I huaji duhet të ketë jo vetëm kodin fiskal, lejeqëndrim, pasaportë dhe kartë identiteti, të gjitha të vlefshme, por duhet të sigurojë më parë edhe këto dokumente nga vendlindja:

- Certifikata e lindjes: nëse nuk ka lindur në Itali, kërkuesi duhet të ketë aktin e lindjes i legalizuar (me vulë apostile, për shqiptarët) dhe me përkthim të legalizuar. Në rastin egrave që kanë marrë mbiemrin e të shoqit, nëse në certifikatën e lindjes nuk është shënuar edhe mbiemri i vajzërisë, duhet paraqitur edhe certifikatë e martesës, edhe kjo e legalizuar dhe me përkthim të legalizuar, dhe/ose një deklaratë konsullore ku të jenë shënuar qoftë mbiemri i vajzërisë qoftë ai aktual (i të shoqit);
N
ëse i huaji është refugjat apo i paatdhe, në mungesë të certifikatës së lindjes, mund të paraqesë një vetëcertifikim me të cilin të tregojë të dhënat e veta personale dhe të prindërve (emër, mbiemër, vendlindjelindje  dhe datëlindje) që bën pranë Kancelerisë së një zyre gjyqësore.

- Certifikata penale: kërsuesi duhet të paraqesë certifikatën penale të marrë në vendlindje (dhe e vendeve të tjera të mundshme ku mund të ketë jetuar më parë i interesuari, Greqia për shembull, nëse ka qenë emigrant edhe atje) të legalizuar (vulë apostile, për dokumentet shqiptare) dhe me përkthim të legalizuar. Ky dokument vlen 6 muaj nga data e lëshimit. Pasi kalon kjo periudhë duhet të kërkohet një e re (e të bëhet nga e para legalizimi me vulë apostille, përkthimi dhe legalizimi i përkthimit). Nëse kërkuesi është i paatdhe apo refugjar e nuk mund të sigurojë këtë dokument, mund të paraqesë një vetëcertifikim, në të cilin, nën përgjegjësinë e tij, të deklarojë që nuk ka dënime penale apo procese gjyqësore penale në ngarkim.

Vetëm nëse i huaji jeton në Itali pa shkëputje prej moshës 14 vjeç, ky dokument nuk nevojitet.

Nga maji 2015 kërkesa paraqitet online përmes portalit të ministrisë së Brendshme Italiane, duke përpiluar me korrektësi formularin elektronik B (këtu gjeni udhëzimet e ministrisë për përpilimin e tij), përfshirë të dhënat mbi të ardhurat dhe ato mbi një pullë-taksë me vlerë 16,00 euro. Kërkesës i duhen bashkangjitur në format elektronik, pra të skanarizuara (pranohen formatet .pdf, .jpg, .tiff), të dokumenteve të mëposhtme:

  • Karta e identitetit, pasaporta, kodi fiskal dhe leja e qëndrimit apo dëshmia e qëndrimit për komunitarët, të gjitha të vlefshme dhe në një file të vetëm.
  • Certifikata e lindjes, bashkë me legalizimin e përkthimin në një file të vetëm.
  • Certifikata penale, bashkë me legalizimin e përkthimin në një file të vetëm.
  • Kuponi i pagesës së kontributit prej 200 eurosh (këtu gjeni një facsimile).

Në bazë të dekretligjit nr. 5/2012 për thjeshtëzimin e zhvillimin, të gjitha dokumentet e tjera që më parë kërkoheshin (certifikata e çështjeve penale të hapura dhe të kartotekës së gjykatës, certificata e rezidencës, gjendja civile, deklarata e të ardhurave) mund të vetëcertifikohet përmes një modeli të paracaktuar në bazë të DPR 445/2000 pasi Prefektura mund të verifikojë vërtetësinë e informacioneve të deklaruara përmes një procedure të brendshme duke komunikuar me Ministrinë e Drejtësisë, Komunën e rezidencës dhe Agjencinë e Tatim-taksave. Kujdes, lëshimi i deklaratave të rreme sanksionohet me ligj.

Në pas Prefektura do të thërrasë aplikuesin pranë zyrave të veta për të dorëzuar të gjitha dokumentet në origjinal hde pullë-taksën e regjistruar në kërkesë.

Maria Elena Arguello
Stranieriinitalia.it/Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Anche colf, badanti e babysitter devono presentare la dichiarazione dei redditi. Come si fa e che modello devono utilizzare

Tutti i collaboratori domestici, indipendentemente della cittadinanza, hanno l’obbligo di fare la dichiarazione dei redditi quando questi superano la soglia minima di € 8.000 lordi all’anno.

Sono previste delle sanzioni per coloro che, nonostante hanno l’obbligo di fare la dichiarazione dei redditi, si astengono di farlo. La dichiarazione dei redditi permette inoltre di chiedere agevolazioni fiscali, come quelle spettanti per il coniuge o familiare a carico. Tra le altre cose, è indispensabile per ottenere il bonus Irpef che può arrivare fino a € 960,00.

Il datore di lavoro domestico  non è un sostituto di imposta e quindi non può fare le trattenute e i versamenti di imposte previsti dalla legge. Il lavoratore deve quindi presentare allo Stato la dichiarazione dei redditi, che altro non è che il resoconto dei guadagni percepiti nell’anno precedente, quindi nel 2016 si presentano i redditi del 2015.

Prima di fare la dichiarazione, il lavoratore domestico deve richiedere al datore di lavoro la certificazione sostitutiva dei compensi  che riepiloga tutti gli stipendi pagati (chiamato anche,  impropriamente, CUD). Il datore di lavoro è tenuto a consegnare questo documento almeno 30 giorni prima della data di scadenza per la presentazione della dichiarazione dei redditi oppure al momento in cui cessa il rapporto di lavoro. Al lavoratore servono anche  le ricevute di tutti i contributi versati all’Inps nell’anno di riferimento.

I lavoratori domestici (colf, badanti e baby-sitter) possono presentare la propria dichiarazione dei redditi sia con il modello 730 sia con il modello Unico. Per la prepararla, ci si può affidare ad un centro di assistenza fiscale, cosiddetto CAF, oppure ad un intermediario abilitato.

Se dalla dichiarazione presentata con il modello 730 emergerà un credito a favore del lavoratore, il rimborso di tale importo viene eseguito direttamente dall’Agenzia delle Entrate sul conto corrente postale o bancario dell’interessato (i dati devono essere inseriti già nella dichiarazione fiscale). Se invece ci sarà un saldo a debito che il lavoratore deve pagare allo Stato, l’intermediario ovvero il CAF consegna all’interessato il modello F24 con gli importi da pagare entro la data di scadenza indicata.

Maria Elena Arguello, Stranieriinitalia.it

Lexo edhe: Bashkëpunëtoret shtëpiake, mbërrin bonusi 960 € me deklarimin e të ardhurave

 

 

Shërbimi Shëndetësor Kombëtar (SSN) është tërësia e strukturave dhe shërbimeve që kanë për qëllim të sigurojnë mbrojtjen e shëndetit dhe ndihmë shëndetësore për të gjithë qytetarët, italianë e të huaj. I huaji me qëndrim të rregullt në Itali gëzon të drejtën e shërbimit shëndetësor, të ofruar nga SSN, njësoj si qytetari italian.

Regjistrimi në SSN është i detyrueshëm për të huajt titullarë të:


  • lejeqëndrimit BE për qëndruesit afatgjatë;

  • lejeqëndrimit për motive pune (të varur ose të pavarur);
  • lejeqëndrimit për pritje të punësimit;

  • lejeqëndrimit për motive familjare (me një përjashtim);

  • lejeqëndrimit për motive strehimi politik / mbrojtje humanitare;

  • lejeqëndrimit për motive birësimi /pritje birësimi
  • lejeqëndrimit në pritje të marrjes së shtetësisë italiane.

Të huajt mund të kërkojnë regjistrimin edhe kur janë pritje të lëshimit të lejeqëndrimit të parë. Ata nuk e humbasin regjistrimin gjatë pritjes së përtëritjes së lejes së qëndrimit.

Të drejtën e regjistrimit e gëzojnë edhe familjarët në ngarkim të personit të regjistruar. Për të miturit, prindërit e të cilëve janë të regjistruar në SSN, garantohet i njëjti trajtim me të miturit e regjistruar, që nga momenti i lindjes.

Për prindërit mbi 65 vjeç që kanë ardhur në Itali me bashkim familjar me bijtë, nga 5 nëntori 2008, regjistrimi në SSN nuk është i detyrueshëm edhe pse ata kanë lejeqëndrim për motive familjare.
Në fakt, dekreti legjislativ 160/08 përcakton që prindërit mbi 65 vjeç duhet të kenë sigurim shëndetësor të vetin të vlefshëm edhe në Itali, ose të regjistrohen vullnetarisht në SSN duke paguar kontributin vjetor.  Ministria e Shëndetësisë ka sqaruar se kontributi vjetor për prindërit mbi 65 vjeç pa të ardhura personale llogaritet mbi të ardhurat e të birit që e ka sjellë në Itali me bashkim familjar.

Mund të regjistrohen vullnetarisht në SSN të huajt që kanë lejeqëndrim për arsye studimi. E bëjnë për vete dhe familjet e tyre që jetojnë me ta.

Ka një kategori të huajsh që nuk mund të regjistrohen në SSN. Janë të gjithë ata që qëndrojnë në Itali për më pak se tre muaj (ata që vijnë për turizëm, vizitë të afërmve, biznes).

Ekzistojnë disa shërbime që SSN u siguron të gjithë personave që ndodhen në Itali, të regjistruar apo jo. Janë të garantuara për të gjithë:

  • mjekimet e kurat, me karakter ambulator e spitalor, urgjente ose thelbësore, për sëmundje ose fatkeqësi;
  • trajtimi i shtatzënisë dhe mëmësisë;

  • kujdesi i fëmijës;
  • vaksinat;
  • programet e profilaksisë;

  • parandalimi, diagnostikimi dhe trajtimi i sëmundjeve infektive;

  • kujdesi, parandalimi dhe rehabilitimi në fushën e varësisë nga droga.
Regjistrimi në SSN bëhet pranë Ndërmarrjes Shëndetësore Vendore kompetente për zonën e rezidencës.

Dokumentacioni që paraqitet është i mëposhtmi:

  • lejeqëndrim të vlefshëm; nëse dokumenti është në fazë përtëritjeje, duhet marrë lejeqëndrimi i skaduar dhe kuponi i përtëritjes;
  • kodi fiskal;
  • vetëdeklarim i rezidencës;
  • faturën e pagesës së kryer (për ata që regjistrohen vullnetarisht në SSN).
  • Mund të kërkohen edhe dokumente të veçanta që ndryshojnë në varësi të llojit të lejes së mbajtur.

Përmes regjistrimit në SSN i huaji pajiset me librezë shëndetësore e zgjedh mjekun e familjes dhe pediatrin për të miturit.

Regjistrimi në SSN i siguron qytetarit të drejtën e përfitimit të të gjitha shërbimeve si:

  • vizita mjekësore të përgjithshme dhe të specializuara;
  • vizita mjekësore në shtëpi;
  • analiza laboratori e diagnostikim me aparatura;
  • shtrime në spital;
  • ndihmë për riaftësim, proteza;
  • vaksinime;
  • receta për ilaçe;
  • certifikata mjeko-ligjore.

Regjistrimi pranë SSN nuk është më i vlefshëm nëse:

  • të huajit i skadon lejeqëndrimi, me përjashtim të rastit kur tregon kërkesën për përtëritje ose lejeqëndrimin e përtërirë;
  • i tërhiqet apo i mohohet leja e qëndrimit, me përjashtim të rastit kur i interesuari dëshmon se ka paraqitur apelimin ndaj faktit;
  • dëbohet;
  • nuk plotëson kushtet për të bërë pjesë në kategoritë për të cilat parashikohet regjistrimi i detyruar në SSN (për shembull: ndryshimi i motivit të lejeqëndrimit në një të ri për të cilin nuk parashikohet regjistrimi i detyrueshëm në SSN).
Libreza shëndetësore

Është dokumenti që lëshohet në ASL e që dëshmon regjistrimin në SSN.

Ajo përmban:

  • të dhënat personale të personit
  • kodin fiskal (në tre versione: përpara në formatin alfa-numerik, nga pas në formatin barcode dhe shiritin magnetik);
  • datën e skadencës, e vlefshme vetëm për shërbimin shëndetësor;
  • një hapësire të lirë për të shënuar, nëse ka, të dhëna të krahinës;
  • tre shenja të alfabetit braille për të verbërit.

Libreza shëndetësore është e nevojshme për ta paraqitur te mjeku apo pediatri, për të bërë vizita mjekësore të specializuara, për të blerë barna në farmaci, për të bërë analiza laboratori apo diagnostikime me aparatura në struktura të SSN.

Libreza shëndetësore vlen gjithashtu në të gjitha ato raste kur nevojitet të tregohet kodi fiskal, e ajo çka është më absurde përdoret më shpesh për të blerë cigaret, pasi përmes leximit të saj aparatura mëson që blerësi nuk është në moshë të mitur.

 

Ç’dokumente nevojiten, si paguhet e si tërhiqen pasaportat pranë Zyrës konsullore në Ambasadën e Shqipërisë në Romë

Pasaporta biometrike, dokumenti shqiptar i vlefshëm për të udhëtuar jashtë shtetit, dhe letërnjoftimi elektronik, dokumenti i identifikimit, merren edhe në disa përfaqësi konsullore shqiptare, përfshirë ato në Romë e Milano, pa qenë e nevojshme që i interesuari të shkojë në Shqipëri. Një shërbim i nevojshëm për mëse gjysmë milion shqiptarët që jetojnë këtu, por që e paguajnë shtrenjtë. Nëse në vendlindje pasaporta kushton 7.500 lekë, në konsullata kushton tashmë 130 euro. Ndërsa për letërnjoftimin elektronik çmimi është pak a shumë i njëjtë: në konsullatë paguhet 12 euro ndërsa në Shqipëri 1.500 lekë.

Pasaporta lëshohet vetëm nëse qytetari është i regjistruar në Zyrën e Gjendjes Civile në Shqipëri.

Aplikimi për pasaportat në Romë

Në Romë aplikohet për pasaportë pranë zyrës konsullore të Ambasadës së Shqipërisë në Itali, që ndodhet në rrugën Asmara 3, nga e hëna në të premte me orarin 9:00-14:00.

Kush aplikon

Shtetasit shqiptarë që kanë mbushur moshën 16 vjeç dhe nuk kanë letërnjoftimin elektronik, duhet të aplikojnë njëkohësisht për letërnjoftim elektronik dhe pasaportë biometrike. Kush është pajisur më parë me letërnjoftimin elektronik, duhet ta marrë atë me vete në zyrën konsullore kur të shkojë për të aplikuar për pasaportën.

Të miturit shqiptarë me moshë deri në 16 vjeç, kanë të drejtë të aplikojnë vetëm për pasaportën biometrike, të shoqëruar nga të dy prindërit, duke paraqitur një dokument me të cilin të tregohet lidhja familjare e prindërve me të miturin, një certifikatë familjare. E bën edhe në prani të njërit prind që shoqëron fëmijën, por  gjithnjë me të dyja pasaportat e prindërve dhe me një dokument që dëshmon lidhjen familjare me fëmijën. Certifikatat mund të jenë italiane ose shqiptare.

Pasaporta biometrike ka kohëzgjatje dhjetëvjeçare për ata që kanë mbushur moshën 16 vjeç dhe vetëm pesë vjet për të miturit nën 16 vjeç.

Ç’dokumente duhen paraqitur

Për të aplikuar për dokumentet biometrike, i interesuari duhet të paraqitet personalisht tek personeli i Ambasadës me një dokument identifikimi të vlefshëm shqiptar nga të mëposhtmit:

  • Pasaportë
  • Leje për drejtim automjeti
  • Letërnjoftim elektronik (nëse e ka)
  • Dokument tjetër të vlefshëm me fotografi

Gjithashtu mund të pranohen për aplikim edhe dokumentet italiane të mëposhtme:

  • Dokument qëndrimi (leje ose kartë qëndrimi)
  • Kartë identiteti

Veç këtyre dokumenteve i interesuari duhet të ketë me vete edhe mandate-pagesën që dëshmon derdhjen e shumës së parave në llogarinë bankare të dedikuar këtij shërbimi me koordinata:

IBAN: IT 89 D 02008 05219 000102714781

Tërheqja e dokumenteve biometrike

Dokumentet biometrike mund të tërhiqen pas tre javësh nga data e paraqitjes së kërkesës. Më parë, është mirë të konsultohet profili zyrtar Facebook i Ambasadës së Shqipërisë në Romë, në të cilin periodikisht jepen informacione mbi dokumentet e prodhuara sipas datave të aplikimit.

Tërheqja e dokumenteve bëhet duke paraqitur kuponin e aplikimit dhe një dokument identifikimi, çdo ditë nga e hëna në të premte, orari 13.00 - 14.00.

Letërnjoftimi elektronik mund të tërhiqet pranë Zyrës Konsullore vetëm personalisht nga aplikanti që duhet të japë shenjën e gishtit për ta aktivizuar dokumentin.

Pasaporta, tërhiqet personalisht, apo nga kujdestari ligjor për shtetasit nën 16 vjeç ose nga persona të autorizuar me prokurë të posaçme si dhe pjesëtar i afërt i familjes (bashkëshorti/ja, prindi, fëmija) me certifikatën familjare me vete.

Rastet kur aplikohet për herë të dytë

Çdo qytetar shqiptar ka të drejtë të riaplikojë për dokumentet biometrike në rastet e mëposhtme:

·      Humbje/vjedhje e dokumentit biometrik - Në këtë rast qytetari duhet të paraqitet me mandat-pagesën, një dokument identifikimi dhe me denoncimin e bërë pranë kuesturës/policisë, i cili duhet të jetë i legalizuar me vulë APOSTILLE dhe i përkthyer (përkthim i betuar) në gjuhën shqipe;

·      Dëmtim i dokumentit biometrik - Qytetari duhet të paraqitet me mandat-pagesën, një dokument identifikimi dhe me dokumentin biometrik të dëmtuar, i cili dorëzohet në zyrën konsullore me procesverbal.

·      Ndryshime në të dhënat e gjendjes civile të shtetasit - Në këtë rast, qytetari paraqitet me mandat-pagesën, dokumentin e identifikimit dhe dokumentin që vërteton ndryshimin e të dhënave të gjendjes civile.

Lexo edhe:
Certifikatat e Gjendjes Civile në Konsullata, ja si merren
Pasaportat biometrike shqiptare, si aplikohet në Milano – udhëzues i përditësuar

Shqiptari i Italisë
(Ndiqni Shqiptariiitalise.com edhe në Facebook dhe Twitter)

 

Salvò una donna a Sesto San Giovanni, ma rischiava di dover lasciare l’Italia. Un’azienda gli ha offerto un lavoro, la Questura ha dato l’OK

Milano, 5 maggio 2016 - L’angelo della metro resta in Italia.

Madicke Sow, 50 anni, senegalese, lo scorso 26 agosto aveva bloccato una donna che stava per gettarsi sotto un treno alla stazione di Sesto San Giovanni, Milano, quindi se ne era tornato tranquillamente a casa. Le immagini delle telecamere di sorveglianza  finirono sui giornali, mentre tutti si chiedevano chi fosse l’ignoto salvatore. 

“Sono stato io”, svelò Madicke qualche settimana dopo, quando stava rischiando di diventare un immigrato irregolare. Appena rientrato dal Senegal, dove era andato a visitare l’anziana madre, aveva infatti torvato un prevviso di rigetto della sua domanda di rinnovo del permesso di soggiorno, causa mancanza di reddito. 

L’uomo è in Italia da oltre 30 anni, ha fatto per molto tempo l’operaio, ma dopo un infortunio sul lavoro alla mano che gli ha causato un’invalidità al 33% ha perso il posto fisso e ha iniziato ad arrangiarsi lavorando per diverse cooperative. Ora, però, complice la crisi economica, era disoccupato da un anno. 

Con lui si è schierata l’amministrazione di Sesto San Giovanni e il sindaco Monica Chittò  ha chiesto all’Ufficio Immigrazione di rinnovare il permesso di soggiorno, anche alla luce del suo bel gesto. Intanto la Eco Eridiana, azienda di San Giulinao Milanese che si occupa di rifiuti speciali, ha scoperto la storia e ha deciso di offrire all’immigrato un lavoro

Ora, il lieto fine. A Madicke è arrivato il permesso di soggiorno, potrà firmare l’assunzione e tornare alla sua ordinaria vita da eroe per caso. 

 

 

Civati dhe Maestri: “I turpshëm përjashtimi i bijve të imigrantëve. Pas muajsh justifikimesh të papërshtatshme, qeveria më në fund korrigjoi gabimin e vet. Por të shmangë triumfalizmin”

Romë, 5 maj 2016 – “Mes amendamenteve të paraqitura nga Qeveria për dekretin e shkollës që po shqyrtohet në komisionin e Kulturës mbërriti edhe ai i shtrirjes së bonusit prej 500 € edhe 18-vjeçarëve jokomunitarë. Një amendament që arrin më në fund pas paraqitjes së projektligjit tonë pikërisht për këtë gjë e pas muajsh gjatë të cilëve kemi ngritur zërin kundër këtij diskriminimi, në sallë qoftë gjatë debatit mbi ligjin e qëndruesmërisë qoftë gjatë debatit mbi ligjin njëmijë shtyrjet”. E deklarojnë këtë me një komunikatë parlamentarët e grupimit politik Possibile, Pippo Civati e Andrea Maestri.

“Sot – vazhdojnë – Qeveria korrigjon një vendim të padrejtë e të turpshëm që i kishte hapur rrugën një diskriminimi të rëndë e antikushtetues ndaj të rinjve që jetojnë, studiojnë dhe projektojnë në vendin tonë të ardhmen e tyre e që për këto arsye janë italianë. Të shumta shoqatat që kishin paralajmëruar ankime individuale apo kolektive mbi këtë histori: ndaj Qeveria të shmangë triumfalizmin sepse kërkesave tona u ishte përgjigjur me justifikime absolutisht të papërshtatshme, si ai i mungesës së të dhënave mbi 18-vjeçarët jo evropianë të pranishëm në sistemin tonë shkollor”.

“Me vetëm 15 miliponë euro më shumë, ndaj 290 milionëve të vëna në dispozicion nga qeveria për 18-vjeçarët italianë – vënë në dukje Civati dhe Maestri – kapërcehet një pabarazi trajtimi që ishte nisur në kundërshtim të dukshëm, siç kishim theksuar, me masën e lajmëruar nga Kryeministri që të vihen një miliard euro në nisma kulturore për të përforcuar “identitetin italian” sepse “për çdo euro më shumë të investuar në siguri, duhet të investojmë një euro më shumë edhe në kulturë”. Dhe kultura nuk mund të bëhet themel mbi të cilin të ngrihen diskriminime mes qytetarëve tanë më të ekspozuar.   

 

Le associazioni possono finanziarsi attraverso le scelte fatte dai contribuenti con la denuncia dei redditi. Domande all'Agenzia delle Entrate entro il 9 maggio

Roma, 3 maggio 2016 - Mentre i contribuenti decidono a chi destinare una piccola parte delle proprie tasse, il mondo del volontariato deve sbrigarsi se vuole attingere a questa forma di finanziamento. 

Lunedì 9 maggio scadranno i termini per iscriversi  tra i beneficiari del 5 per 1000 delle imposte sul reddito (Irpef). Possono chiedero all'Agenzia delle Entrate le onlus, le cooperative sociali, le associazioni di promozione sociale e le associazioni o fondazioni riconosciute che operano negli stessi settori delle onlus. Per ritardatari (comunque non oltre il 30 settembre) è prevista una sanzione di 250 euro.

La domanda deve essere inviate dalle organizzazioni di volontariato esclusivamente in via internet, utilizzando  il modello e il software messi a disposizione dall’Agenzia delle Entrate. Devono presentarla di nuovo anche le organizzazioni già iscritte negli anni passati 

Il 14 maggio l’Agenzia delle Entrate pubblicherà l’elenco provvisorio dei beneficiari, che avranno tempo fino al 20 maggio per comunicare eventuali correzioni. Il 25 maggio verrà quindi pubblicato l’elenco definitivo. Entro il 30 giugno, i legali rappresentanti dovranno confermare con una dichiarazione sostitutiva (autocertificazione) che gli enti hanno ancora i requisiti per godere del cinque per mille.  

 

Kush janë 38 martirët shqiptarë të shpallur të Lumë nga Papa Françesku

Imzot Vinçenc Prennushi: françeskan, ipeshkëv i Durrësit, poet i ëmbël. U burgos e u torturua sepse nuk pranoi ta shkëpuste Kishën shqiptare nga Selia e Shenjtë; dha shpirt me 19 mars 1949 në birucë të burgut, i shtrirë në dheun e lagësht, të ftohtë, këmbëzbathur, si Shën Françesku, bir të cilit ishte.

Rishtarja stigmatine Maria Tuci: u torturua e mbyllur në një thes, së bashku me një maçok, të cilin e godisnin me shkop.  Virgjër e martire, vasha dha shpirt me mundime të jashtëzakonshme.

Imzot Frano Gjini: ipeshkëv, martirizimi i të cilit ia kaloi çdo fantazie kriminale njerëzore: i papërkulur para torturave, si nuk pranoi ta shkëpusë Kishën nga Papa, u dënua me vdekje e u pushkatua më 11 mars 1948.

Imzot Jul Bonati: meshtari i madh intelektual, si u mbyll, për torturë, në çmendinë e si provoi tmerre të padëgjuara në qeli të ndryshme të sigurimit famëkeq, nga Vlora në Durrës, vdiq në burgun e Durrësit, pranë Imzot Prennushit, i cili i jepte shûjtën për shtegtimin e mbram: Vojimin Shenjt.

Dom Alfons Tracki: prifti gjerman, më shqiptar se shqiptarët, bir i Breslaut, u torturua dhe u pushkatua më 25 qershor 1946, në moshën 50 vjeçe.

Dom Anton Muzaj: u torturua në mënyrë çnjerëzore, vetëm sepse nuk pranoi të mohonte fenë: si i thyen këmbë e duar, e liruan nga burgu dhe e nisën në shtëpi, ku vdiq mes dhimbjeve të tmerrshme mbas pak ditësh, në moshën 29vjeçare.

Dom Anton Zogaj: famullitar i Durrësit, sekretar i Imzot Prennushit, meshtar jashtëzakonisht i përgatitur në të gjitha drejtimet, u burgos e u torturua mizorisht. E lanë të mbyllur disa ditë në një banjo të qelbur, në sa priste ditën e pushkatimit: 31 dhjetorin e 1946-tës.

Dom Dedë Maçaj: i akuzuar si spiun i Vatikanit, u torturua, u gjykua dhe u pushkatua për rezistencën e tij heroike fetare, në moshën 27 vjeç.

Dom Dedë Malaj: mbeti i paharruar në kujtesën e popullit për mbrojtjen heroike që i bëri fesë së krishterë në gjyqin e organizuar kundër tij, që e dënoi me vdekje. U pushkatua në breg të Liqenit të Shkodrës më 12 maj 1959. Ishte 39 vjeç.

Dom Dedë Plani: dha shpirt në spital më 30 prill 1949, mbasi nuk pranoi asnjë akuzë e u bëri ballë heroikisht torturave mizore.

Dom Ejëll Deda: famullitar i Bushatit, i arrestuar vetëm pse ishte prift, vdiq më 12 maj 1948 në spitalin e burgut, mbas torturash çnjerëzore.

Dom Jak Bushati: e akuzuan se ndihmonte diversantët, se bënte agjitacion e propagandë: pretekste të cilat e çuan në pushkatimin pa gjyq më 12 shkurt 1949.

Papa Josif Mihali: Njeri i Zotit, arrestuar e torturuar veç me këtë akuzë, u mbyt për së gjalli në baltën e kënetës, në kampin e shfarosjes të Maliqit.

Dom Zef Maksen: meshtar gjerman, pushkatuar me 1946, duke shqiptuar fjalët: "Des i lumtun, tue mendue se do të kujtohem prej shqiptarëve si meshtár i fesë së Krishtit".

Dom Lazër Shantoja: meshtár i ndritur, njeri i kulturës, i letërsisë e i artit, u masakrua deri në atë gradë, sa vetë e ëma kërkoi nga xhelatët komunistë ta  pushkatonin një orë e më parë, gjë që s'munguan ta bënin në fushat e shkreta të Tiranës, në sa ishte në moshën 54 vjeç.

Dom Lekë Sirdani: personalitet i shquar i Kishës katolike: prift, patriot, shkrimtar. U torturua mizorisht dhe u mbyt për së gjalli në një gropë ujërash të zeza.

Dom Luigj Prendushi: u arrestua, u torturua dhe u pushkatua si spiun i Vatikanit më 24 janar 1947.

Dom Marin Shkurti: i shuguruar meshtar më 1961, shërbeu pak kohë në Kishën me dyer të hapura e shumë, në atë të heshtimit: guxoi ta vijojë heroikisht shërbimin meshtarak në kohën e terrorit. U arrestua, prandaj, u torturua e u pushkatua në vitin 1969.

Dom Mark Gjani: u arrestua për veprimtarinë e tij meshtarake dhe u shua gjatë torturave të tmerrshme në duart e salvuesve të tij në qeli, me 1945.

Dom Mikel Beltoja: u pushkatua më 10 shkurt 1974, mbasi mbrojti heroikisht e haptas idealet e veta fetare në gjyqin që iu bë pas gjashtë muaj torturash, i cili e dënoi me vdekje.

Dom Ndoc Suma: vdiq 2 vjet mbasi ishte liruar, i shkatërruar, nga burgu, ku u torturua me akuza për të cilat thoshte: "Vetëm kur dola në gjyq e mora vesht pse isha arrestue".

Dom Ndre Zadeja: prift e poet, pushkatuar pa gjyq në qytetin e Shkodrës, duke u bërë martiri i parë, viktimë e diktaturës komuniste.

Dom Pjetër Çuni: prift; vdiq i varur me kokë poshtë mbi gropën e ujërave të zeza.  

Dom Shtjefën Kurti: prift, pushkatuar para banorëve të Gurëzit. Sigurimi e akuzoi se deshi të helmatiste popullin duke shfrytëzuar për këtë, furrat e bukës.

Atë Bernardin Palaj: frat e poet i madh, do të vdiste ne Kuvendin e Françeskanëve në Shkodër, shndërruar në burg për 700 vetë. Nën torturat e Sigurimit mori tetanozin. Qe mbledhësi i parë i Eposit të Kreshnikëve, mitolog i shquar, por edhe muzikant e pianist i talentuar. Gjeni i letrave shqiptare, pasardhës i denjë i Fishtës së madh, i mbytur e i harruar.

Atë Çiprian Nika: françeskan, vdiq nën akuzën e rëndë e shpifëse se kishte fshehur armë në elterin e Shëna Ndout, në Kishën françeskane të Gjuhadolit.

Atë Gaspër Suma: rregulltar, pinjoll i një familjeje, që u shua nga komunistët, u arrestua më 1947 dhe vdiq në burg.

Atë Gjon Shllaku: frati i madh filozof, u pushkatua së bashkut me jezuitët Atë Gjovani Fausti (misionar italian) e Atë Daniel Dajani si dhe me seminaristin Mark Çuni, në fillimet e masakrës komuniste kundër klerit katolik. U akuzuan për "tentativë arratisjeje" dhe për formimin e Partisë Demokristiane. Që të katërtëve shteti shqiptar u ka dhënë dekoratën "Martir i Demokracisë".

Atë Karl Serreqi: frati që nuk pranoi të kallëxojë rrëfimin e një të plagosuri në ndeshjet me komunistët në mal, e kaloi jetën burgjeve. Vdiq në Burrel më 4 prill 1954. Është një ndër martirët e rrallë të sekretit të rrëfimit në historinë e Kishës universale.

Atë Mati Prendushi: frati që mori pjesë në ngritjen e flamurit në Deçiq, u përndoq dhe u fal nga krajl Nikolla e nga mbreti Zog, por u dënua me vdekje nga i ashtuquajturi "gjyq" komunist. Nuk i dihet as varri.

Atë Serafin Koda: frat françeskan; dha shpirt mbasi hetuesët komunistë, duke mos u ngopur me torturat e zakonshme, ia shqyen fytin me thonj.

Vëlla Gjon Pantalia: jezuit; u arrestua ndër të parët e vdiq në spital, mbasi vuajti tmerre të papërshkrueshme.

Fran Miraka, Qerim Sadiku e Gjelosh Lulashi, të rinj që edukoheshin ndër jezuitë; u vranë pse deshën Krishtin.

Përgatitur nga Radio Vatikani

Lexo edhe:

Papa Françesku autorizon Lumnimin e 38 martirëve shqiptarë
Nënë Tereza do të shpallet Shenjte më 4 shtator 2016
Shenjtërimi i Nënë Terezës. Rama: “Uratë për lumturimin e 40 martirëve shqiptarë”
Dëshmitë e Dom Ernest Simonit dhe Motër Maria Kaletës prekin Papën

 

 

Me përjashtim të Maqedonisë, të gjitha vendet e tjera të Ballkanit, përfshirë Kosovën, renditen më lart se Shqipëria

Shqipëria dhe Kosova janë vende me shtyp pjesërisht të lirë. madje Kosova liri shtypi pak më të lartë se Shqipëria. E thotë raporti i fundit i organizatës Freedom House, me seli në ShBA, që rendit Kosovën në vendin e 96-të me 49 pikë, ndërsa Shqipërinë në vendin e 106-të, me 51 pikë. Klasifikimi bëhet sipas një shkalle nga 0 në 100, ku zero është rezultati më pozitiv, ndërsa 100, rezultati më i keq. Një vit më parë Shqipëria dhe Kosova  ishin radhitur në vendin e 98-të.

Organizata vlerëson se liria botërore e medias gjatë vitit 2015 ka rënë në pikën më të ulët në 12 vitet e fundit, ndërsa forcat politike, organizatat kriminale e terroriste kërkojnë të kontrollojnë ose t'i mbyllin gojën shtypit në përpjekjet e tyre për më shumë pushtet. Sipas Freedom House vetëm 14% e njerëzve jetojnë në shoqëri me shtyp të lirë.

Në raportin e organizatës Freedom House thuhet se dhuna dhe kriza e emigrantëve kanë mbizotëruar lajmet në Evropë në vitin 2015. Ndonëse jo në mënyrë dramatike sikurse vrasjet në Francë, në redaksinë e revistës Charlie Hebdo, sulmet kundër gazetarëve në Ballkanin Perëndimor kanë ndikuar në rënien e lirisë së shtypit.

Përsa i përket rajonit, Shqipëria renditet pas Malit të Zi, Serbisë, Kosovës dhe Bosnje Hercegovinës. Mbetet prapa Shqipërisë, vetëm Maqedonia, që bashkë me Turqinë klasifikohen si vende me shtyp jo të lirë dhe renditen të fundit në Evropë. 

Në mesin e vendeve të Evropës juglindore, Mali i Zi zë vendin e 80-të, ndërsa Serbia vendin e 87-të. Më keq janë radhitur Bosnja në vendin e 104-të dhe Maqedonia në vendin e 136-të.

Në Serbi, shumë gazetarë kanë pësuar sulme fizike, gjë që ka ndikuar në shtimin e auto-censurës. Serbia ka shënuar rënie në renditje për shkak të retorikës armiqësore të qeverisë së kryeministrit Vuçiçit ndaj gazetarëve hulumtues, censurës dhe uljes së mundësive për raportim kritik e të pavarur.

Në raport thuhet se sulmet dhe kërcënimet me vdekje në Maqedoni dhe Bosnje Hercegovinë kanë shtuar shqetësimet bashkë me rastet e shumta të dhunës kundër gazetarëve që hetonin korrupsionin qeveritar.

Organizata thekson se mbetet çështje e diskutueshme nëse qeveritë e këtyre vendeve janë të sinqerta në përkushtimin e tyre tndaj normave evropiane për median e lirë e të pavarur.

Maqedonia ka shënuar rënie edhe për shkak të zbulimit të përgjimeve të paligjshme e në shkallë të gjerë të qeverisë ndaj gazetarëve, lidhjeve korruptive ndërmjet zyrtarëve dhe pronarëve të medias dhe shtimit të kërcënimeve dhe sulmeve ndaj punonjësve të medias.

 

Një grup deputetësh të PS-së iu drejtuan dje Byrosë së Kuvendit, duke i kërkuar marrjen e masave për deputetin ish kryeministrin e ish presidentin Sali Berisha, i cili gjatë seancës së fundit u shpreh për armatosjen e civilëve, të  cilët sipas tij, janë të pambrojtur, pasi qeveria është e lidhur ngushtë me krimin

Tiranë, 22 prill 2016 - Byroja e Kuvendit vendosi të premten që të përjashtojë deputetin Sali Berisha për dhjetë nga jeta parlamentare, pas deklaratave të tij për ‘Armatosje të qytetarëve’, gjatë seancës së fundit plenare.

Pas mbledhjes, anëtari i opozitës në Byro, deputeti demokrat, Edmond Spaho, tha se “kërkesa e bërë nga maxhoranca është një tentativë e turpshme për të manipuluar një citim të Berishës dje në seancë, i cili, ju kujtoi qytetarëve shqiptarë se janë të pambrojtur nga kjo qeveri, për sa kohë ajo është e lidhur ngushtë me krimin”.

Ndërsa përfaqësuesi i maxhorancës, deputeti socialist Taulant Balla, tha se me deklaratat e djeshme Sali Berisha i provoi të gjithë shqiptarëve se në këto 25 vjet nuk ja dashur të mirën këtij vendi.

Balla tha se deklaratat e djeshme të ish-kryeministrit shkojnë përtej kufijve ligjorë dhe hyjnë në juridiksionin e kodit penal.
“Ne ripërsërisim apelin tonë që Prokuroria të fillojë hetimin. Deklaratat e Berishës janë mjaftueshmërisht të nevojshme që të merren në konsideratë edhe nga prokuroria, për nisjen e procedimit penal”, tha Balla. Këto deklarata, shtoi ai, nuk janë spontane dhe as të pamenduara nga Sali Berisha.

Një grup deputetësh të PS-së iu drejtuan dje Byrosë së Kuvendit, duke i kërkuar marrjen e masave për deputetin Sali Berisha, i cili gjatë seancës së fundit u shpreh për armatosjen e civilëve, të  cilët sipas tij, janë të pambrojtur, pasi qeveria është e lidhur ngushtë me krimin.

 

 

 

Rrezikojnë deri në 9 mijë euro gjobë

Romë, 2 maj 2016 – Një lajm i pazakontë zuri në fundjavë faqet e kronikës lokale. Një familje shqiptare në Arquà Polesine të provincës së Rovigos, për të festuar Pashkët ortodokse, kishte vendosur që mishin e deles të mos e blente “të gatshëm”, të therur, tek një dyqan mishi apo supermerkatë. Ndoshta, për të pasur sigurinë e freskisë, kanë vendosur që delen ta blenin të gjallë e ta thernin vetë në shtëpi. E kanë lidhur kokë poshtë në një pemë të oborrit dhe e kanë therur, gjë që mesa duket ka tronditur komshinjtë që kur kanë dëgjuar blegërimat - “që të këpusnin shpirtin”, fjalët  gazetave italiane - kanë thirrur karabinierët. Këta kanë gjetur një dele të therur akoma të varur në pemë “për të cilën nuk mund të bëhej më asgjë”, dhe një tjetër pa ndërhyrjen e forcave të rendit do të kish pasur të njëjtin fat si shoqja e saj.

Shqiptarët, që mesa duket nuk e dinin se në Itali është e ndaluar të theren kafshët në oborr, por në kushte e ambiente të caktuara e sidoqoftë pasi u kërkohet leje autoriteteve, tani duhet të përgjigjen për shkelje të normave higjienike-sanitare të therjes së kafshëve e rrezikojnë deri në 9 mijë euro gjobë.

Mediat bëjnë të ditur se veç dy shqiptarëve që po thernin delet, është paditur edhe italiani që ua ka shitur ato.

 

Përgjegjësi i aksidentit rrugor ku humbi jetën 30-vjeçari Ervis Bimal është në ndjekje penale, por gruaja dhe dy bijtë (njëri akoma nuk ka lindur) të Bimajt nuk kanë marrë akoma paratë e shoqërisë së sigurimeve

Ervis BimajRomë, 29 prill 2016 – Ervis Bimaj, murator 30-vjeçar që jetonte me familjen në Motta di Livenza të provincës së Trevisos, humbi jetën në një aksident rrugor që ka ngjarë më 5 nëntor të vitit të shkuar. U mor përpara dhe u vra nga një kamion shoferi it ë cilit është çuar në gjyq, por megjithatë kompania e sigurimeve e 30-vjeçarit akoma nuk ka dëmshpërblyer të shoqen, që në kohën e ngjarjes mbeti me një vajzë të vogël dhe shtatzënë. Lajmin e jep studioja legale “3A” të cilës i është drejtuar e shoqja e Bimajt.

Aksidenti
Bimaj po ngiste një kamion me të cilin transportonte në Trieste skelat për një shtëpi që ristrukturohej. Me të dalë nga A4 në Sistiana, ka bërë rreth 5 km dhe ka ndaluar në korsinë e emergjencës sepse kishte problem me stabilitetin e ngarkesës. 30-vjeçari bashkë me një koleg që udhëtonte me të kanë zbritur nga krahu i djathtë i automjetit për të kontrolluar rripat me të cilët ishte fiksuar ngarkesa. Në atë çast, një kamionist 23 vjeç, rumun por resident në Milano, që po vinte në të njëjtin drejtim të rrugës, kur ka parë muratorin që po kontrollonte ngarkesën në korsinë e emergjencës, kushedi pse ka kthyer menjëherë timonin majtas: për shkak të manovrës së menjëhershme ka shkaktuar përmbysjen në të djathtë të rimorkios që kishte kamioni i tij, që mori përpara Bimajn dhe e la të vdekur në vend.

“Çfarë duan më shumë se kaq: kanë verbalin e policisë rrugore, hedhjen në gjyq të fajtorit nga prokuroria, pse nuk i japin gruas dëmshpërblimin për të cilin ka të drejtë? – puet president ii studios legale 3A, Ermes Trovò – Për fat të keq jemi shpesh dëshmitarë të kësaj loje të pamëshirshme që kompanitë e sigurimeve, edhe përballë provave më të pakundërshtueshme, bëjnë të pamundurën për të mos paguar apo për të shtyrë sa më shumë likujdimin. Nga ana tjetër ama, janë viktimat e familjarët e tyre, në rastin konkret një grua e re me një vajzë të vogël që pret një fëmijë të dytë që nuk do të njohë asnjëherë të atin”.   

 

 

 

Është i dënuar me burg të përjetshëm në Shqipëri për vrasje

Tiranë, 29 prill 2016 - Europoli njoftoi dje Interpol Tiranën se kishte identifikuar dhe arrestuar shtetasin e shpallur në kërkim ndërkombëtar Arben Frroku, të dënuar nga drejtësia shqiptare me burgim të përjetshëm.

Sipas njoftimit zyrtar të Policisë së Shtetit, Interpol Tirana gjatë ditëve të fundit ka patur disa komunikime me homologët në Hollandë në lidhje me këtë çështje, por vetëm sot pasdite, u konfirmua se shtetasi i paraqitur me dokumente të falsifikuara nën emrin “Renato Tsepa”, ishte shtetasi Arben Frroku, i dënuar tashmë nga drejtësia shqiptare.

Verikimi i identitetit të shtetasit Frroku erdhi pas krahasimit të gjurmëve të dërguara nga autoritet e vendit tonë për partnerët hollandezë.

Interpol Haga konfirmoi se gjurmët ishin identike me ato të një shtetasi të arrestuar me dokument (pasaportë) greke të falsifikuar, me gjeneralitetet “Renato TSEPA”, lindur në Korçë.

Policia e Shtetit, në bashkëpunim me Prokurorinë e Përgjithshme dhe Ministrinë e Drejtësisë, kanë nisur procedurat e ekstradimit të shtetasit Frroku drejt Shqipërisë, ku pritet të vuajë dënimin sipas vendimit të gjykatës.

Arben Frroku është dënuar nga drejtësia shqiptare me burgim të përjetshëm për vrasjen e kryekomisarit Dritan Lamaj, ish-shef i Komisariatit nr.6 në Tiranë dhe me një përvojë 20-vjeçare në radhët e uniformave blu, që u ekzekutua nga breshëri kallashnikovi në zonën e “Vasil Shantos” në shkurt të 2013, teksa ishte duke udhëtuar me automjetin e tij.